Aya RL
Biografia

Aya RL (począt­ko­wo – Aya Red Love) – pol­ski zespół muzycz­ny zało­żo­ny w 1983 roku przez Igo­ra Czer­niaw­skie­go, Paw­ła Kuki­za i Jaro­sła­wa Lacha.

Lata 80. XX wieku

Gru­pa Aya RL powsta­ła po spo­tka­niu się kla­wi­szow­ca rosyj­skie­go pocho­dze­nia Igo­ra Czer­niaw­skie­go oraz zespo­łu Hak, zało­żo­ne­go przez Jaro­sła­wa Lacha i Paw­ła Kuki­za. Wszy­scy trzej pozna­li się w 1983 roku na festi­wa­lu w Jaro­ci­nie i nawią­za­li ze sobą współ­pra­cę. Począt­ko­wo zespół posia­dał nazwę Aya Red Love, któ­ra nie­co póź­niej zosta­ła skró­co­na. Do zespo­łu został zapro­szo­ny dru­gi kla­wi­szo­wiec Robert Milew­ski, jed­nak nie­dłu­go odszedł z zespo­łu.

Jako trio, Aya RL wystą­pi­ła w 1984 roku na festi­wa­lu w Jaro­ci­nie, gdzie dodat­ko­wo Paweł Kukiz zaśpie­wał z zespo­łem Pier­si. Trio odnio­sło na nim suk­ces, pre­zen­tu­jąc utwór Skó­ra, któ­ry póź­niej zyskał dużą popu­lar­ność i zdo­był wyso­kie miej­sca pol­skich list prze­bo­jów, choć przy­niósł błęd­ny wize­ru­nek zespo­łu, któ­ry nie miał na celu nagry­wa­nia popu­lar­nych, mło­dzie­żo­wych hitów.

Rok 1985 to data wyda­nia pierw­sze­go albu­mu gru­py, potocz­nie nazy­wa­ne­go Czer­wo­ną pły­tą. Na long­playu spe­cjal­nie nie umiesz­czo­no “Skó­ry” – w zamian poja­wił się wysu­bli­mo­wa­ny, inte­li­gent­ny rock. Kil­ka utwo­rów z Czer­wo­nej pły­ty odnio­sło suk­ces, m.in. “Uni­kaj zdjęć”, “Nasza ścia­na” i “Uli­ca mia­sta”.

W mię­dzy­cza­sie gru­pa zyski­wa­ła coraz więk­szą sym­pa­tię słu­cha­czy oraz recen­zen­tów. Jesz­cze w roku debiu­tu stu­dyj­ne­go powró­ci­ła na festi­wal w Jaro­ci­nie. Jed­nak wkrót­ce Jaro­sław Lach wyje­chał do USA, opusz­cza­jąc ofi­cjal­nie zespół. Kukiz i Czer­niaw­ski zaczę­li pra­co­wać nad mate­ria­łem do dru­giej pły­ty, jed­nak na pewien czas wstrzy­ma­li pra­ce.

W 1986 Czer­niaw­ski nagrał parę utwo­rów z Beatą Pater, z cze­go jeden pt. “Aże­by” został wyda­ny na skła­dan­ce Cisza jest… nic się nie dzie­je wytwór­ni Ton­press (pod szyl­dem Bry­ga­da Miło­ści). Te nagra­nia mia­ły być zaląż­kiem pro­jek­tu Aya, rodza­jem sztu­ki otwar­tej, z któ­rym mia­ło współ­pra­co­wać wie­lu muzy­ków, w tym m.in. Robert Gaw­liń­ski i Ceza­ry Wło­dar­czyk. Osta­tecz­nie jed­nak rów­nież te pla­ny pozo­sta­ły porzu­co­ne.

Igor Czer­niaw­ski w tym cza­sie pra­co­wał z zespo­łem Kosme­ty­ki Mrs. Pin­ki, zosta­jąc nawet na pewien czas jego człon­kiem. Był też reali­za­to­rem nagrań kil­ku innych grup. Póź­niej wzno­wił z Paw­łem Kuki­zem oraz nowym gita­rzy­stą – Ada­mem Roma­now­skim – pra­ce nad dru­gim albu­mem. Nie­bie­ska pły­ta uka­za­ła się w 1989 i wyróż­nia­ła się ostrzej­szym, bar­dziej zróż­ni­co­wa­nym kli­ma­tem od poprzed­ni­ka. W prze­ci­wień­stwie do poprzed­nicz­ki, zosta­ła jed­nak chłod­niej przy­ję­ta przez publi­kę.

Lata 90. XX wieku

W 1990 Paweł Kukiz i Adam Roma­now­ski zakoń­czy­li współ­pra­cę z zespo­łem, a w zamian do zespo­łu powró­cił Jaro­sław Lach. Wte­dy Aya RL zosta­ła instru­men­tal­nym duetem. W 1994 roku uka­zał się trze­ci album zespo­łu pt. Noma­deus, któ­ry przy­niósł ich nowe obli­cze. Muzy­ka na nim zawar­ta to muzy­ka elek­tro­nicz­na połą­czo­na z world music. Na albu­mie zasto­so­wa­no etnicz­ny śpiew oraz moc­ną ryt­mi­kę, co razem dosko­na­le przy­po­mi­na­ło muzy­kę pro­jek­tów typu fran­cu­skie­go Deep Forest.

Dwa lata póź­niej – w 1996 roku – pre­mie­rę miał czwar­ty, podob­ny do poprzed­ni­ka album zespo­łu Cal­ma. Na kil­ku pio­sen­kach z albu­mu wyko­rzy­sta­no zre­mik­so­wa­ny głos Paw­ła Kuki­za z poprzed­nich utwo­rów. W cza­sie reali­za­cji tele­dy­sku do “Ame­ry­ki” (nowej wer­sji “Za chle­bem”) zapro­szo­no do chwi­lo­wej współ­pra­cy Paw­ła Kuki­za, któ­ry wystą­pił w kli­pie.

W 1998 roku zespół opu­ścił Jaro­sław Lach, po czym Aya RL sta­ła się solo­wym pro­jek­tem Igo­ra Czer­niaw­skie­go. Jesz­cze w tym samym roku kla­wi­szo­wiec nagrał pią­tą pły­tę Chan­ge in Form, na któ­rej ponow­nie poja­wi­ła się inna muzy­ka, tym razem bli­ska elek­tro­nicz­nej awan­gar­dzie. Nie­co póź­niej muzyk defi­ni­tyw­nie zakoń­czył dzia­łal­ność Ayi RL.

Dys­ko­gra­fię dopeł­nia minial­bum Wy to ja ’98, wyda­ny nie­dłu­go przed Chan­ge in Form.