Bruno Wątpliwy
Biografia

Bruno Wątpliwy

Fading Colo­urs – pol­ska gru­pa muzycz­na z gatun­ku dark wave, jed­ni z pol­skich repre­zen­tan­tów mrocz­nej muzy­ki elek­tro­nicz­nej, przed­sta­wi­cie­le nur­tu dark tran­ce.

Historia

Dzia­łal­ność roz­po­czę­li w 1986, w Bole­sław­cu koło Jele­niej Góry jako zespół pun­ko­wy o nazwie Bru­no Wąt­pli­wy. Zało­ży­cie­la­mi byli bra­cia Krzysz­tof Rakow­ski i Leszek Rakow­ski, póź­niej­si orga­ni­za­to­rzy Castle Par­ty i Vam­pi­ra Festi­val. W 1988 zespół zdo­był nagro­dę publicz­no­ści na festi­wa­lu w Jaro­ci­nie i doko­nał pierw­szych pro­fe­sjo­nal­nych nagrań.

Na począt­ku lat 90. woka­list­ką zosta­ła Kasia Zie­mek, póź­niej­sza żona Lesz­ka Rakow­skie­go, wystę­pu­ją­ca pod pseu­do­ni­mem De Coy, zespół zmie­nił przy tym nazwę na Bru­no the Questio­na­ble. W 1993 r. nakła­dem SPV uka­zał się debiu­tanc­ka kase­ta pt. Black Hor­se, a zespół wystą­pił jako sup­port nie­miec­kiej gru­py gotyc­kiej – Love Like Blo­od. Gun­nar Eysel, basi­sta LLB, zachwy­co­ny wystę­pem Bru­na, posta­no­wił zain­te­re­so­wać zespo­łem wydaw­ców zachod­nich. Rezul­ta­tem był kon­trakt pod­pi­sa­ny z Dion For­tu­ne Records – obej­mo­wał on nagra­nie na nowo mate­ria­łu w ham­bur­skim stu­dio, pro­mo­cję na całym świe­cie oraz zmia­nę nazwy na łatwiej­sze do wymó­wie­nia Fading Colo­urs.

Wio­sną 1995 wyda­ny został album Black Hor­se. Zespół spo­ro kon­cer­to­wał w Pol­sce i za gra­ni­cą (m.in. tra­sa z Gar­den of Deli­ght), a w 1996 ponow­nie wszedł do stu­dia, co zaowo­co­wa­ło epką Time. Gościn­nie w jed­nym w utwo­rów wystą­pił Dar­rin Huss z Psy­che, a za remik­sy odpo­wia­dał m.in. Andre­as Bruhn z The Sisters of Mer­cy. Po nagra­niu pły­ty Fading ponow­nie kon­cer­to­wał w Euro­pie i wziął udział w kil­ku pro­jek­tach, nagry­wa­jąc m.in. cove­ry Depe­che Mode (“Cle­an”) oraz Kra­ftwerk (“Metal on Metal”), a De Coy zaśpie­wa­ła gościn­nie na pły­cie EP Kein Gott und Keine Lie­be Umbra Et Ima­go (“Poesia Vam­pi­ria”).

W 1998 uka­zał się Fading Colo­urs, przez wie­lu uzna­wa­ny za naj­lep­szy – ”I’m sca­red of…. Gościn­nie wystą­pi­ła na nim bry­tyj­ska woka­list­ka Anne Clark, a pły­ta zro­bi­ła furo­rę w zachod­niej Euro­pie (Zil­lo, naj­więk­sze nie­miec­kie pismo poświę­co­ne muzy­ce elek­tro­nicz­nej przy­zna­ło jej tytuł talen­tu mie­sią­ca i zapew­ni­ło spe­cjal­ną pro­mo­cję), a nawet w USA. Zespół gościł na naj­więk­szych euro­pej­skich impre­zach zwią­za­nych z muzy­ką nie­za­leż­ną – od rodzi­me­go Castle Par­ty, gdzie od same­go począt­ku był sta­łym gościem poprzez kon­cer­ty w Niem­czech i Anglii (m.in. kon­tro­wer­syj­ny Car­ni­val of Souls), aż po naj­słyn­niej­sze festi­wa­le – Wave Gotik Tref­fen oraz Mera Luna. W 2002 r. nakła­dem MMP uka­za­ła się pły­ta The Begin­ning 89–93 zawie­ra­ją­ca zre­ma­ste­ro­wa­ną wer­sję pierw­sze­go Black Hor­se oraz dwa tele­dy­ski.

9 mar­ca 2009 zespół wydał album (I had to) Come”.


Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI

Chcesz pomóc? Wesprzyj nas drobną kwota na Patronite.pl

Wesprzyj nas na Patronite.pl

#KULTURAWSIECI