Czarno Czarni
Biografia

Czar­no-Czar­ni pol­ska gru­pa swin­go­wo-roc­ko­wa, któ­rej człon­ko­wie wywo­dzą się z zespo­łów Big Cyc i Bie­li­zna.

Historia

Pomysł zało­że­nia Czar­no-Czar­nych naro­dził się w 1996 roku pod­czas nagry­wa­nia przez gru­pę Big Cyc utwo­ru pt. Pasa­żer. Pio­sen­kę tę gościn­nie zaśpie­wał Jarek Jani­szew­ski z zespo­łu Bie­li­zna. Wte­dy Dżej Dżej, Dże­ry i Pięk­ny Roman stwier­dzi­li, że z Jani­szew­skim dobrze im się pra­cu­je i posta­no­wi­li zało­żyć zespół, któ­ry swym brzmie­niem powró­ci do lat 60. XX w. Suk­ces pły­ty Big Cyca Z gita­rą wśród zwie­rząt spra­wił jed­nak, że pla­ny te trze­ba było odło­żyć na póź­niej.

Pierw­szy kon­cert Czar­no-Czar­nych odbył się w Ostro­wie Wiel­ko­pol­skim, a debiu­tanc­ka pły­ta uka­za­ła się w 1998 r.

Nagra­no ją przy uży­ciu sta­rych buł­gar­skich wzmac­nia­czy, ener­dow­skich gitar i radziec­kich orga­nów, a samą per­ku­sję przy pomo­cy tyl­ko trzech mikro­fo­nów.

Pły­ta przy­nio­sła prze­bo­je “Nogi“i “Trą­bo ‑twist” i osią­gnę­ła sta­tus pla­ty­no­wej (150 tysię­cy sprze­da­nych egzem­pla­rzy). 6 lip­ca 2000 roku Czar­no-Czar­ni wyda­li dru­gą pły­tę, Nie­wi­dzial­ni, z hita­mi “Śpią­ca Jola” oraz “Jedzą rybę” (cove­rem zespo­łu Chri­stie “Yel­low River”). We wrze­śniu 2002 uka­zał się kolej­ny album, Jasna stro­na księ­ży­ca.

Pod koniec maja 2003 Czar­ni wystą­pi­li na festi­wa­lu w Opo­lu, gdzie w kon­cer­cie “Prze­bo­je 40-lecia” wyko­na­li wią­zan­kę sta­rych prze­bo­jów zwień­czo­ną utwo­rem Nogi. W tym samym cza­sie gru­pa nagra­ła pio­sen­kę Nie cho­ruj, któ­ra była moty­wem prze­wod­nim, emi­to­wa­ne­go przez Pol­sat, seria­lu kome­dio­we­go Dale­ko od noszy. W latach 2002–2004 Czar­no-Czar­ni, oprócz wystę­pów w Pol­sce, kon­cer­to­wa­li w Nowym Jor­ku, Chi­ca­go, Lon­dy­nie i Bruk­se­li.

29 listo­pa­da 2004 r. zespół wydał pły­tę Suł­ta­ni swin­gu, zawie­ra­ją­cą swin­go­we wer­sje kla­sycz­nych pol­skich prze­bo­jów z lat 30., 40. i 50. XX w. (m.in.: “W małym kinie”, “Kasz­ta­ny”, “Pamię­tasz była jesień”).

Po kil­ku latach prze­rwy, w 2009 roku uka­zał się album Nud­ny świat. Na krąż­ku poja­wi­ły się m.in. muzycz­ne duety z Anią Ruso­wicz (“Kwiat nie­na­wi­ści”) i Urszu­lą (“Pierw­szy wiersz”). Zna­la­zła się tutaj rów­nież, zna­na z seria­lu Dale­ko od noszy, pio­sen­ka “Nie cho­ruj”.

Pio­sen­ki Czar­no-Czar­nych poja­wi­ły się w fil­mach peł­no­me­tra­żo­wych. “Wydłu­ba­ny miś” w Śnia­da­niu do łóż­ka (2010) oraz “Nogi” w Kró­lu życia (2015).

W 2013 zespół nagrał pły­tę The Power of Dan­ce Flo­or wspól­nie z pocho­dzą­cą z Nashvil­le woka­list­ką Hol­ly She­pherd. W tym samym roku gru­pa kon­cer­to­wa­ła w Sta­nach Zjed­no­czo­nych: w Nashvil­le oraz na festi­wa­lu Taste of Polo­nia w Chi­ca­go.

Rok 2014 zaowo­co­wał wydaw­nic­twem Naj­lep­sze pio­sen­ki, będą­ce zbio­rem naj­bar­dziej zna­nych prze­bo­jów Czar­no-Czar­nych. Jedy­nym pre­mie­ro­wym utwo­rem był “Los Bra­zos de Cama­re­do” nagra­ny wspól­nie z Giu­lią Tel­la­ri­ni, hisz­pań­ską woka­list­ką zna­ną ze ścież­ki dźwię­ko­wej do fil­mu Woody Alle­na Vic­ky Cri­sti­na Bar­ce­lo­na.

W 2017 roku zespół wydał pły­tę Fran­cu­ska miłość. Album to powrót do brzmień lat 60. przy­pra­wio­nych suro­wą ener­gią spod zna­ku vin­ta­ge. Tra­dy­cyj­nie absur­dal­ne i intry­gu­ją­ce tek­sty napi­sał Jarek Jani­szew­ski. Po raz pierw­szy w muzy­ce Czar­no-Czar­nych poja­wi­ły się instru­men­ty dęte. Do pio­sen­ki “Ja kocham jesień” jeden ze swych ostat­nich tele­dy­sków nakrę­cił, zmar­ły w 2017 roku, Yach Pasz­kie­wicz.

W pio­sen­kach Czar­no-Czar­nych dużą rolę odgry­wa­ją tek­sty Jani­szew­skie­go opar­te na spe­cy­ficz­nym komi­zmie słow­nym i pasti­szu.