Grzegorz Ciechowski
Biografia

Grze­gorz Zbi­gniew Cie­chow­ski (ur. 29 sierp­nia 1957 w Tcze­wie, zm. 22 grud­nia 2001 w War­sza­wie) – pol­ski muzyk roc­ko­wy, pia­ni­sta, fle­ci­sta, poeta, kom­po­zy­tor, felie­to­ni­sta, autor tek­stów, lider i woka­li­sta zespo­łu Repu­bli­ka, któ­ry dzia­łal­ność arty­stycz­ną zaczy­nał w toruń­skim klu­bie stu­denc­kim “Od Nowa” w 1980.

Jako soli­sta wystę­po­wał m.in. pod pseu­do­ni­ma­mi Oby­wa­tel G.C. i Grze­gorz z Cie­cho­wa. Pisał rów­nież tek­sty innym wyko­naw­com m.in. zespo­ło­wi Lady Pank (“Zostaw­cie Tita­ni­ca”) oraz Justy­nie Stecz­kow­skiej (pod pseu­do­ni­mem Ewa Omer­nik).

Wczesne lata

Uro­dził się 29 sierp­nia 1957 w Tcze­wie. Był dru­gim z troj­ga dzie­ci Zbi­gnie­wa – pre­ze­sa tam­tej­szej Okrę­go­wej Spół­dziel­ni Mle­czar­skiej i Hele­ny Omer­nik. Miał sio­stry Alek­san­drę i Mał­go­rza­tę. W Tcze­wie uczęsz­czał do szko­ły pod­sta­wo­wej, w 1972 roz­po­czął naukę w I Liceum Ogól­no­kształ­cą­cym im. Marii Skło­dow­skiej-Curie, w któ­rym w 1976 zło­żył egza­min doj­rza­ło­ści.

W latach szkol­nych roz­wi­jał swo­je zain­te­re­so­wa­nia muzycz­ne i lite­rac­kie; grał na fle­cie i pia­ni­nie, wystę­po­wał – jako fle­ci­sta – w chó­rze i w zespo­łach Noc­ny Pociąg, a od 1976 w Jazz For­ma­tion. Pisał wier­sze, zbie­rał pły­ty, ćwi­czył też kul­tu­ry­sty­kę. Na stu­dia wybrał się do Toru­nia na polo­ni­sty­kę na Uni­wer­sy­te­cie Miko­ła­ja Koper­ni­ka. Tam też wydał tom wier­szy oraz zaczął karie­rę muzycz­ną.

Kariera

W 1979 dołą­czył do zespo­łu Res Publi­ca, pro­wa­dzo­ne­go przez Jana Casto­ra, szyb­ko został jego lide­rem, napi­sał sam więk­szość utwo­rów gru­py, któ­ra od 1980 przy­ję­ła nazwę Repu­bli­ka.

Zespół Repu­bli­ka zaczął publicz­ne wystę­py jesie­nią 1981 w Toru­niu, a wio­sną 1982 poja­wił się w War­sza­wie. Pro­po­no­wał nowe, ostre brzmie­nie, ory­gi­nal­ne tek­sty oraz czar­no-bia­ły styl wizu­al­ny. Utwo­ry Repu­bli­ki odbie­ra­no jako inte­li­gent­ne spoj­rze­nie na sytu­ację jed­nost­ki w odhu­ma­ni­zo­wa­nym spo­łe­czeń­stwie. Pierw­sze nagra­nia to naj­więk­sze prze­bo­je zespo­łu: “Kom­bi­nat”, “Gada­ją­ce gło­wy”, “Sexy Doll”, “Układ sił”, “Tele­fo­ny” i “Bia­ła fla­ga”.

We wrze­śniu 1982 zespół nagrał pierw­szą pły­tę dłu­go­gra­ją­cą Nowe sytu­acje, któ­ra zosta­ła wyda­na w mar­cu 1983. Wszyst­kie 10 utwo­rów napi­sał Grze­gorz Cie­chow­ski i były to tyl­ko nowe pio­sen­ki. Zespół nagrał też anglo­ję­zycz­ną wer­sję albu­mu, któ­ra uka­za­ła się rok póź­niej w Wiel­kiej Bry­ta­nii jako 1984. W tym samym roku Repu­bli­ka wystą­pi­ła na festi­wa­lu w Roskil­de w Danii, śpie­wa­jąc po pol­sku i po angiel­sku. Cie­chow­ski jako jeden z pierw­szych w pol­skim show-biz­ne­sie zaczął sto­so­wać kon­tro­wer­sję, jako spo­sób na pro­mo­cję zespo­łu i swej oso­by. Mię­dzy inny­mi wyre­ży­se­ro­wał repor­taż radio­wy pre­zen­tu­ją­cy go jako gwiaz­dę roc­ka.

Przez rok zespół przy­go­to­wy­wał mate­riał na nową pły­tę, któ­ra poja­wi­ła się w listo­pa­dzie 1984 pod tytu­łem Nie­ustan­ne tan­go. Zna­la­zły się na niej prze­bo­je: “Obcy astro­nom”, “Zrób­my to (teraz)”, “Poran­na wia­do­mość” i pio­sen­ka tytu­ło­wa. W następ­nych latach nagra­li jesz­cze kil­ka utwo­rów, takich jak “Cia­ło”, “Klat­ka”, “Sam na linie” i “Moja krew”. W 1986 zakoń­czy­li dzia­łal­no­ści, a Cie­chow­ski zaczął wystę­po­wać jako “Oby­wa­tel G.C.”. W 1987 wydał pierw­szy solo­wy album, rów­nież zaty­tu­ło­wa­ny Oby­wa­tel G.C.. Rok póź­niej wydał kolej­ny album pt. Tak! Tak!, na któ­rym zna­la­zły się prze­bo­je “Nie pytaj o Pol­skę” i “Tak… tak… to ja”. W sierp­niu 1988 wystą­pił na festi­wa­lu w Sopo­cie. Jego muzy­ka była bar­dziej oso­bi­sta i łagod­niej­sza, a brzmie­nie bar­dziej opar­te na instru­men­tach kla­wi­szo­wych i mniej ory­gi­nal­ne niż wcze­śniej. Muzyk wyraź­nie wzbo­ga­cił instru­men­ta­rium, grał m.in. na pia­nie Fen­de­ra i orga­nach Ham­mon­da. W 1989 wydał muzy­kę do fil­mu Stan stra­chu.

W 1990 powró­cił do śpie­wa­nia z zespo­łem Repu­bli­ka, pierw­szy kon­cert po zjed­no­cze­niu zagra­li w Opo­lu. Po fali kon­cer­tów wyda­li nowy album pt. 1991, któ­ry pro­mo­wa­li utwo­rem “Lawa”. Następ­nie wyda­li pły­tę pt. Siód­ma pie­częć, będą­cą skła­dan­ką sta­rych nagrań i kon­cert aku­stycz­ny. W tym cza­sie Cie­chow­ski nagrał rów­nież solo­wy album pt. Oby­wa­tel świa­ta i stwo­rzył muzy­kę fil­mo­wą do nie­miec­kie­go seria­lu Schloss Pom­pon Rouge. W 1991 Roland Rowiń­ski napi­sał sce­na­riusz do fil­mu Oby­wa­tel świa­ta na pod­sta­wie nowe­li Cie­chow­skie­go.

Od poło­wy lat 90. Cie­chow­ski powo­li sta­bi­li­zo­wał swo­je życie oso­bi­ste i karie­rę muzycz­ną. Wydał skła­dan­ko­wą pły­tę solo­wą pt. Selek­cja i tom wier­szy Wokół niej, a z zespo­łem nagrał pły­tę pt. Repu­bli­ka marzeń. W 1996 pod nazwą “Grze­gorz z Cie­cho­wa” wydał pły­tę pt. OjDA­DA­na z muzy­ką nawią­zu­ją­cą do pol­skie­go folk­lo­ru, zawie­ra­ją­cą m.in. utwór “Pie­jo kury, pie­jo”.

Udzie­lał się też jako pro­du­cent pły­to­wy. Współ­pra­co­wał nad albu­ma­mi m.in. Kay­ah, Kasi Kowal­skiej, Justy­ny Stecz­kow­skiej, Mar­ci­na Roz­yn­ka, Krzysz­to­fa Ant­ko­wia­ka i Kata­rzy­ny Gro­niec.

W 1998 zosta­ła wyda­na przed­ostat­nia pły­ta Repu­bli­ki pt. Masa­kra, zawie­ra­ją­ca prze­bo­je, takie jak “Mamo­na”, “Raz na milion lat” czy “Odcho­dząc”. Póź­niej uka­za­ły się tyl­ko wzno­wie­nia daw­nych nagrań oraz muzy­ka Cie­chow­skie­go do fil­mu Wiedź­min (2001). Nagra­nia do nowej pły­ty gru­py prze­rwa­ła nie­spo­dzie­wa­na śmierć Cie­chow­skie­go. Kil­ka goto­wych pio­se­nek, w tym “Śmierć na pięć”, wyda­no w następ­nym roku na pły­cie pt. Repu­bli­ka. Zespół zakoń­czył dzia­łal­ność kon­cer­tem o nazwie “Kom­bi­nat”, któ­ry odbył się w ramach 23. Prze­glą­du Pio­sen­ki Aktor­skiej 16 mar­ca 2002.

Archi­wal­ne nagra­nia Cie­chow­skie­go i gru­py Repu­bli­ka uka­za­ły się po jego śmier­ci w kil­ku obszer­nych wydaw­nic­twach pły­to­wych. Album z kon­cer­tem zespo­łu, zare­je­stro­wa­nym w 1998 w stu­diu Pro­gra­mu Trze­cie­go, dołą­czo­no 7 listo­pa­da 2007 do dzien­ni­ka “Rzecz­po­spo­li­ta”. Od kil­ku lat odby­wa­ją się w Tcze­wie festi­wa­le jego muzy­ki In memo­riam. Toruń przy­zna­je nagro­dę arty­stycz­ną jego imie­nia.

Pod koniec lata 2007 przy­go­to­wa­no książ­kę o Oby­wa­te­lu G.C. pt. “Grze­gorz Cie­chow­ski 1957–2001. Wybit­ny arty­sta rodem z Tcze­wa”, któ­rą zre­da­go­wał jego szkol­ny kole­ga, poseł Jan Kulas. Książ­ka uka­za­ła się w 50. uro­dzi­ny muzy­ka.