Happysad
Biografia

Hap­py­sad (zapi­sy­wa­ne małą lite­rą) – pol­ska gru­pa muzycz­na, wyko­nu­ją­ca muzy­kę roc­ko­wą.

Historia

Zespół został zało­żo­ny w 2001 roku w Skar­ży­sku-Kamien­nej przez muzy­ków, któ­rzy już wcze­śniej gra­li razem. Od 1995 roku dzia­ła­li pod nazwą HCKF (Hard Core’owe Kół­ko Filo­zo­ficz­ne), a w roku 1997 nazwa zespo­łu zosta­ła zmie­nio­na na Hap­py Sad Gene­ra­tion. Nazwa hap­py­sad ufor­mo­wa­ła się dopie­ro w 2002 roku, kie­dy to wybra­ne zosta­ło tak­że logo gru­py (z nazwą pisa­ną małą lite­rą) i nagra­ne zosta­ło pierw­sze demo z mate­ria­łem, któ­ry póź­niej zna­lazł się na pły­cie Wszyst­ko jed­no.

W lip­cu 2004 nakła­dem S.P. Records uka­zał się debiu­tanc­ki album zespo­łu “Wszyst­ko jed­no”. Pro­mu­ją­cy tę pły­tę sin­glo­wy utwór “Zanim pój­dę” utrzy­my­wał się na Liście Prze­bo­jów Pro­gra­mu Trze­cie­go przez 33 tygo­dnie. W kwiet­niu 2007 maga­zyn Teraz Rock uznał album “Wszyst­ko jed­no” za jeden z 50 naj­waż­niej­szych albu­mów w histo­rii pol­skie­go roc­ka.

W paź­dzier­ni­ku 2005 uka­zał się dru­gi album zaty­tu­ło­wa­ny “Podró­że z i pod prąd”, świet­nie przy­ję­ty przez publicz­ność tłum­nie wypeł­nia­ją­cą sale pod­czas kon­cer­tów tra­sy pro­mo­cyj­nej. Pły­ta zosta­ła doce­nio­na tak­że przez kry­ty­ków muzycz­nych – według maga­zy­nu Teraz Rock pla­su­je się wśród naj­lep­szych pol­skich albu­mów 2005 roku.

W poło­wie roku 2006 w zespo­le nastą­pi­ła zmia­na per­ku­si­sty – Macie­ja Sosnow­skie­go zastą­pił Jaro­sław Dubiń­ski.

1 wrze­śnia 2007 pod­czas orga­ni­zo­wa­ne­go przez zespół hap­py­sad festi­wa­lu SKAR­fest mia­ła miej­sce pre­mie­ra trze­cie­go albu­mu zespo­łu – Nie­przy­go­da. Nagrań doko­na­no w Stu­diu S4 Pol­skie­go Radia oraz Sła­bym Stu­diu SP Records (kwie­cień-czer­wiec 2007). Pro­du­cen­tem i reali­za­to­rem nagrań jest Leszek Kamiń­ski. W nagra­niu gościn­nie udział wzię­li: Janusz Zdu­nek (m.in. Kult) – trąb­ka oraz Mar­cin Świ­der­ski – kla­wi­sze.

W poło­wie wrze­śnia 2007 album “Nie­przy­go­da” zyskał sta­tus naj­le­piej sprze­da­ją­cej się pły­ty w Pol­sce. Pod­czas jesien­nej tra­sy pro­mo­cyj­nej – Nie­przy­go­da Tour 2007, zespół zagrał kon­cer­ty w ponad 40 mia­stach na tere­nie całe­go kra­ju.

21 czerw­ca 2008 zespół pod­pi­sał kon­trakt z wytwór­nią Mystic Pro­duc­tion na pierw­szą w dorob­ku gru­py kon­cer­to­wą pły­tę DVD. Zna­lazł się na niej kon­cert, któ­ry został zare­je­stro­wa­ny pod­czas jesien­nej tra­sy kon­cer­to­wej “Dłu­ga dro­ga tour”, 4 paź­dzier­ni­ka, w kra­kow­skim klu­bie Stu­dio. Kon­cer­to­we wydaw­nic­two hap­py­sad “Na żywo w Stu­dio” zyska­ło sta­tus zło­tej pły­ty już w dniu pre­mie­ry, 24 listo­pa­da 2008. Czy­tel­ni­cy maga­zy­nu Teraz Rock (nr 2(72)2009) uzna­li ten kon­cer­to­wy album za naj­lep­sze pol­skie muzycz­ne wydaw­nic­two DVD 2008 roku. 16 lute­go 2009 uka­za­ła się rów­nież wer­sja audio tego kon­cer­tu, w for­mie podwój­ne­go albu­mu CD.

Wraz z wio­sen­ną tra­są kon­cer­to­wą Eska Rock Tour 2009 zespół hap­py­sad zyskał nowe­go człon­ka – Danie­la Pomor­skie­go (trąb­ka, instru­men­ty kla­wi­szo­we), z któ­rym to gru­pa współ­pra­co­wa­ła już wcze­śniej przy nagra­niu kon­cer­to­we­go wydaw­nic­twa Na żywo w Stu­dio.

19 paź­dzier­ni­ka 2009 mia­ła miej­sce pre­mie­ra naj­now­sze­go wydaw­nic­twa gru­py, albu­mu pod tytu­łem “Mów mi dobrze”. Został on wyda­ny przez wytwór­nię pły­to­wą Mystic Pro­duc­tion i zna­la­zło się na nim 12 utwo­rów. Nagra­nia nowej pły­ty doko­na­no w stu­diach Pol­skie­go Radia S‑4 i S‑3. Reali­za­to­rem dźwię­ku i pro­du­cen­tem pły­ty jest Leszek Kamiń­ski. W maju 2010 pły­ta osią­gnę­ła sta­tus zło­tej.

2 paź­dzier­ni­ka 2010 zespół wyru­szył w tra­sę kon­cer­to­wą “Ska­za­ni na busa Tour”, któ­rą był zmu­szo­ny prze­rwać pod koniec listo­pa­da 2010 z powo­du poważ­nej cho­ro­by per­ku­si­sty. Gru­pa zapo­wie­dzia­ła, że mia­sta, w któ­rych nie odby­ły się zapo­wie­dzia­ne kon­cer­ty, zosta­ną włą­czo­ne do kolej­nej zimo­wo-wio­sen­nej tra­sy zespo­łu. Pod­czas tra­sy “Ska­za­ni na busa Tour” zespół wyko­ny­wał prze­kro­jo­wy mate­riał ze wszyst­kich swo­ich płyt (utwo­ry “Ostat­ni blok w mie­ście” oraz “Maner­wy szczę­ścia” zosta­ły na nowo zaaran­żo­wa­ne), a tak­że nie­zna­ny dotąd utwór “Nic nie zmie­niać”.

W 2011 roku, z oka­zji dzie­się­cio­le­cia zespo­łu gru­pa zagra­ła spe­cjal­ny, jubi­le­uszo­wy kon­cert pod­czas festi­wa­lu w Jaro­ci­nie. W kon­cer­cie zespo­ło­wi towa­rzy­szy­li goście spe­cjal­ni: Karol Strze­miecz­ny (Pau­la i Karol, Stan Miło­ści i Zaufa­nia), Cze­sław Mozil, Piotr “Gutek” Gut­kow­ski (Indios Bra­vos) oraz Krzysz­tof “Gra­baż” Gra­bow­ski (Stra­chy na Lachy, Pidża­ma Por­no).

7 paź­dzier­ni­ka 2011 mia­ło pre­mie­rę naj­now­sze, jubi­le­uszo­we wydaw­nic­two zespo­łu – “Zadysz­ka”. Skła­da się ono z dwóch płyt. Pierw­sza zawie­ra cove­ry zna­nych utwo­rów hap­py­sad wyko­ny­wa­ne przez zaprzy­jaź­nio­ne z nimi kape­le, a m.in. Cze­sław Śpie­wa, Indios Bra­vos, Enej, Muchy, Hurt czy Front­si­de. Dru­ga pły­ta to peł­ny zapis wspo­mnia­ne­go wcze­śniej jubi­le­uszo­we­go kon­cer­tu na festi­wa­lu w Jaro­ci­nie.

Jesie­nią 2011 roku zespół zagrał uro­dzi­no­wą tra­sę kon­cer­to­wą “Zadysz­ka Tour”, pod­czas któ­rej na sce­nie poja­wia­li się cie­ka­wi goście i zaprzy­jaź­nio­ne zespo­ły. Cie­ka­wost­ką było uło­że­nie setli­sty – pro­gram kon­cer­tu został uło­żo­ny prze­kro­jo­wo przez całą dzia­łal­ność zespo­łu i odgry­wa­ny był chro­no­lo­gicz­nie od pierw­sze­go demo, kolej­no poprzez wszyst­kie pły­ty gru­py. Ponad­to, 1 paź­dzier­ni­ka, pod­czas otwie­ra­ją­ce­go tra­sę kon­cer­tu w Skar­ży­sku-Kamien­nej mia­ła miej­sce reedy­cja pierw­sze­go dema zespo­łu. We wkład­ce demów­ki moż­na prze­czy­tać: “Hej, trzy­masz w ręku dokład­ną kopię pły­ty demo, któ­rą nagra­li­śmy w Stu­diu Kaese­mek w Koń­skich mię­dzy 8 a 12 kwiet­nia 2002 roku. Od tego waż­ne­go dla nas momen­tu liczy­my histo­rię hap­py­sad (…)”

W lutym 2012 roku zespół zaszył się w odda­lo­nym od zgieł­ku cywi­li­za­cji domu w Nowym Kaw­ko­wie, gdzie wraz z Lesz­kiem Kamiń­skim – kolej­ny raz w roli pro­du­cen­ta i reali­za­to­ra – nagry­wał mate­riał na kolej­ną pły­tę. Wydaw­nic­two nosi nazwę “Ciepło/Zimno” i znaj­du­je się na nim 12 pio­se­nek plus ukry­ty utwór “Sta­re mia­sto”. Auto­rem okład­ki pły­ty jest rysow­nik Dawid Ryski. Pre­mie­ra pły­ty mia­ła miej­sce 5 wrze­śnia 2012.

W 2012 roku gru­pa zosta­ła zapro­szo­na do wystę­pu na naj­więk­szym festi­wa­lu w Euro­pie – Przy­stan­ku Wood­stock. Występ zespo­łu został uho­no­ro­wa­ny spe­cjal­ną nagro­dą “Zło­ty Bączek”, przy­zna­wa­ną w ple­bi­scy­cie publicz­no­ści, a tak­że zapro­sze­niem na kolej­ną edy­cję festi­wa­lu. Występ z 2013 roku został zare­je­stro­wa­ny na potrze­by wydaw­nic­twa CD/DVD, pt. “Przy­sta­nek Wood­stock 2013”, któ­re uka­za­ło się 4 grud­nia 2013.

W 2014 roku zespół nagrał kolej­ną pły­tę pt. “Jak­by nie było jutra”.

W 2017 roku hap­py­sad wydał siód­mą pły­tę pt. “Cia­ło obce”.

31 mar­ca, we wro­cław­skim klu­bie Cen­trum Kon­cer­to­we A2, zespół zagrał swój tysięcz­ny kon­cert.

W 2019 r. gru­pa była gościem spe­cjal­nym 16. festi­wa­lu reg­gae Naj­cie­plej­sze Miej­sce na Zie­mi w Wodzi­sła­wiu Ślą­skim.

Twórczość

Styl gru­py hap­py­sad naj­czę­ściej okre­śla­ny jest jako mie­szan­ka roc­ka alter­na­tyw­ne­go, gita­ro­we­go:

My nie jeste­śmy pun­kroc­kow­ca­mi. Nie utoż­sa­mia­my się z żad­ną ide­olo­gią – ani pun­ko­wą, ani pun­kroc­ko­wą. (…) Mie­li­śmy parę pomy­słów na kil­ka pio­se­nek i od razu zosta­li­śmy wrzu­ce­ni do jakie­goś wor­ka z kape­la­mi, któ­re od 20-stu lat bun­tu­ją się. Dla nas liczy się głów­nie muzy­ka. Ja zawsze mówię, że jeste­śmy total­ny­mi, roman­tycz­ny­mi bez­i­de­ow­ca­mi. (..) Nie jeste­śmy jakimś mora­li­zu­ją­cym two­rem i takim, któ­ry wyzna­cza kie­run­ki myśle­nia.

Gita­rzy­sta Łukasz Cegliń­ski uzu­peł­nił tę wypo­wiedź:

(…) w latach tam 70’ czy w poło­wie lat 80’ poprzez muzy­kę pun­kroc­ko­wą czy pun­ko­wą ludzie chcie­li coś zro­bić, zmie­nić świat, a my tak nie bar­dzo chce­my.

Ponad­to Jakub Kawa­lec, cha­rak­te­ry­zu­jąc wyko­ny­wa­ny przez zespół gatu­nek muzycz­ny, powie­działWywiad dla Neo­stra­da World, 2007:

jeste­śmy zespo­łem, któ­ry gra rock regre­syw­ny, czy­li sto­ją­cy w zupeł­nej opo­zy­cji do roc­ka pro­gre­syw­ne­go, zupeł­nie nic nie wno­szą­cy do rze­czy­wi­sto­ści muzycz­nej – sty­le są pomie­sza­ne z tych ist­nie­ją­cych. Nie poszu­ku­je­my, odtwa­rza­my.

Jed­nak­że, po wyda­niu albu­mu Ciepło/Zimno, w wywia­dzie dla cza­so­pi­sma Teraz Rock, zespół poda­je w wąt­pli­wość aktu­al­ność okre­śle­nia rock regre­syw­ny Wywiad dla Teraz Rock, 2013:

(…)Moż­na poszu­ki­wać. I ta pły­ta jest wła­śnie taka. Nie wiem, czy nasza ety­kiet­ka “regre­syw­ne­go roc­ka” – prze­kor­na bo prze­kor­na, ale jed­nak – jest dalej aktu­al­na, bo zespół napraw­dę oddał się poszu­ki­wa­niom.(…)

Po wyda­niu pierw­sze­go albu­mu zespo­ło­wi zarzu­ca­na była zbyt­nia pro­sto­ta utwo­rów; maga­zyn zine okre­ślił je jako 3‑akordowezine, listo­pad 2004. Z dru­giej stro­ny, pro­sto­ta ta bywa­ła trak­to­wa­na jako zale­ta. Maga­zyn Cogi­to pisał: “Pozor­nie nie­skom­pli­ko­wa­ne gita­ry uni­ka­ją ście­ra­ją­cych gry­fy soló­wek, ale powa­la­ją bar­wą (…) i spraw­no­ścią“Cogi­to, paź­dzier­nik 2004. Maga­zyn Teraz Rock w recen­zji okre­śla tek­sty Kawal­ca jako pro­ste, bez­po­śred­nie, napi­sa­ne lek­kim pió­rem i nie­pre­ten­sjo­nal­ne a muzy­kę jako pozba­wio­ną nie­sa­mo­wi­tych pomy­słów, ale za to peł­ną uro­ku, cie­pła, naiw­ne­go pięk­na i spe­cy­ficz­nej sub­tel­no­ści.

Pio­sen­ki z dru­gie­go albu­mu są bar­dziej zło­żo­ne pod wzglę­dem aran­ża­cji, a tak­że bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne. Za Wszyst­ko jed­no zespół był chwa­lo­ny za żon­glo­wa­nie kon­wen­cja­mi; podob­nie jest i na Podró­żach… – od utwo­rów melo­dyj­nych, dyna­micz­nych, reggae’ujących, peł­nych pozy­tyw­nej ener­gii, są tu i utwo­ry ostre i roc­ko­we, nie­co ponu­re oraz bal­la­dy.

Trze­ci album – Nie­przy­go­da – postrze­ga­ny jest jako naj­doj­rzal­szy w dorob­ku gru­py. Zespół odcho­dzi w nim od moc­nych brzmień na rzecz roz­bu­do­wa­nych kom­po­zy­cji i psy­cho­de­lii. W Strip-Tease dla maga­zy­nu Teraz Rock woka­li­sta Jakub Kawa­lec mówi: “(…)Chcie­li­śmy sobie trosz­kę ode­tchnąć od tego ener­ge­tycz­ne­go łupa­nia. Czu­li­śmy potrze­bę lek­kie­go przy­ha­mo­wa­nia. To takie uchy­le­nie okna w poko­ju, żeby wle­cia­ło odro­bi­nę świe­że­go”.

O wie­le rado­śniej­szym i bar­dziej ener­gicz­nym jest czwar­ty album gru­py “Mów mi dobrze”. Moż­na powie­dzieć, że jest on nie­mal kom­plet­nym prze­ci­wień­stwem poprzed­niej pły­ty. Oprócz zna­ne­go z wydaw­nic­twa DVD utwo­ru “W piw­ni­cy u dziad­ka” oraz “Nie ma nie­ba” wpi­sa­nym już od roku na kon­cer­to­wą setli­stę zespo­łu, na “Mów mi dobrze” znaj­du­je się jesz­cze 10 pre­mie­ro­wych pio­se­nek. Dyna­mi­ki i smacz­ków aran­ża­cyj­nych doda­je albu­mo­wi wyko­rzy­sta­ne na nim dodat­ko­we instru­men­ta­rium – oprócz gosz­czą­cej na nagra­niach już dru­gą pły­tę trąb­ki, poja­wia­ją się rów­nież kla­wi­sze i akor­de­on.

Wideografia

Albumy DVD

Teledyski

Albumy DVD