Quidam
Biografia

Quidam – pol­ski zespół muzycz­ny wyko­nu­ją­cy rock pro­gre­syw­ny i art rock. Zało­żo­ny na począt­ku lat 90. w Ino­wro­cła­wiu. Oprócz autor­skiej dzia­łal­no­ści ma na swym kon­cie nagra­nia i kon­cer­ty z taki­mi sła­wa­mi gatun­ku jak Colin Bass z gru­py Camel czy pol­skim SBB.

Początki

Maciej Mel­ler, Rado­sław Scholl i Rafał Jer­ma­kow zało­ży­li w Ino­wro­cła­wiu w 1991 gru­pę pod nazwą Deep River, nie­dłu­go potem dołą­czył do nich Zbi­gniew Flo­rek. Począt­ko­wo gra­li muzy­kę blu­es-roc­ko­wą. Nazwę Quidam zespół przy­jął w 1995. Po czę­stych zmia­nach woka­li­stów, na dłu­żej poja­wi­ła się w tej roli Emi­lia Der­kow­ska, do gru­py dołą­czy­ła tak­że fle­cist­ka Ewa Sma­rzyń­ska. Wte­dy to zmie­ni­ła się sty­li­sty­ka muzycz­na Quidam, idąc w stro­nę ambit­ne­go roc­ka lat 70.

Pierwsza płyta

Po kil­ku­let­niej pra­cy, licz­nych kon­cer­tach i zdo­by­ciu wyróż­nień na festi­wa­lach w Pol­sce, w 1996 zespół wydał swą pierw­szą pły­tę, zaty­tu­ło­wa­ną Quidam. Zosta­ła ona pozy­tyw­nie przy­ję­ta przez kry­ty­kę (pochleb­ne recen­zje w pismach “Machi­na” i “Tyl­ko Rock”) oraz publicz­ność pol­ską i zagra­nicz­ną. Oprócz wzmia­nek w fan­zi­nach i muzycz­nych cza­so­pi­smach, oce­nio­no ją jako pią­tą, w ple­bi­scy­cie fran­cu­skie­go “Big Bang” na naj­lep­szą pły­tę art-roc­ko­wą. Emi­lia Der­kow­ska otrzy­ma­ła tytuł “Twa­rzy Roku 1996” w ple­bi­scy­cie maga­zy­nu “Tyl­ko Rock”.

Uznanie w artrockowym światku

W kwiet­niu 1997 miał miej­sce pierw­szy kon­cert zagra­nicz­ny gru­py – w holen­der­skim Zwol­le, na festi­wa­lu “Day of Dre­ams”. Suk­ces kon­cer­tu spo­wo­do­wał ponow­ne zapro­sze­nie gru­py do Holan­dii dwa mie­sią­ce póź­niej, na “The Pla­net Pul Festi­val”. Pod­czas kon­cer­tów gru­py Camel w Pol­sce w kwiet­niu 1997 woka­list­ka i fle­cist­ka zosta­ły zapro­szo­ne przez Andy’ego Lati­me­ra do wspól­ne­go wyko­na­nia z zespo­łem na sce­nie wstę­pu do suity Har­bo­ur of Tears. Latem tego roku Quidam wystą­pił na festi­wa­lu “Pro­gli­ve ‘97” w Cor­bi­gny we Fran­cji. Po dwóch kolej­nych kon­cer­tach w Holan­dii roz­po­czę­to pra­ce w stu­dio nad mate­ria­łem do kolej­ne­go albu­mu. W listo­pa­dzie, na zapro­sze­nie Clas­sic Rock Socie­ty (któ­re­mu hono­ro­wo prze­wod­ni­czy Rick Wake­man), zespół wystą­pił w bry­tyj­skim Rother­ham na impre­zie “Awards Night” – uwień­cze­niu ple­bi­scy­tu mie­sięcz­ni­ka artroc­ko­we­go “Won­dro­us Sto­ries” na naj­lep­szych muzy­ków gatun­ku. Emi­lia Der­kow­ska otrzy­ma­ła wte­dy tytuł trze­ciej naj­lep­szej woka­list­ki, a zespół – trze­cie miej­sce w kate­go­rii “naj­lep­szy zespół zagra­nicz­ny”.

Na począt­ku 1998 fle­cist­kę Ewę Sma­rzyń­ską zastą­pił Jacek Zasa­da.

Sny aniołów

W lutym 1998 zosta­ło zakoń­czo­ne nagry­wa­nie pły­ty Sny anio­łów. Uka­za­ła się ona w dwóch wer­sjach języ­ko­wych – pol­skiej i angiel­skiej. Dys­try­bu­cją tej dru­giej poza gra­ni­ca­mi Pol­ski zaj­mo­wa­ła się nie­za­leż­na fir­ma fran­cu­ska, Musea. W Pol­sce pły­tę pro­mo­wał maxi-sin­gel z utwo­rem Moje anio­ły oraz dwo­ma kon­cer­to­wy­mi – Baj­ko­wy (z pły­ty Quidam) i cove­ry Rhay­ader / Rhay­ader Goes To Town (z pły­ty Snow Goose gru­py Camel). Moje anio­ły dotar­ły na 10. miej­sce Listy Prze­bo­jów Pro­gra­mu III PR.

W maju dwóch człon­ków Quidam, Jacek Zasa­da i Maciej Mel­ler, zosta­ło zapro­szo­nych przez Coli­na Bas­sa, basi­stę Camel, do wspól­ne­go kon­cer­tu pro­mu­ją­ce­go nowe pły­ty Camel i solo­wą Bas­sa. W tym samym mie­sią­cu Quidam wystą­pił jako sup­port pod­czas kon­cer­tów Joh­na Wet­to­na w Pol­sce oraz na autor­skim kon­cer­cie w Stu­dio im. Agniesz­ki

Osiec­kiej w War­sza­wie, trans­mi­to­wa­nym na żywo przez radio­wą “Trój­kę”. W czerw­cu kon­cer­to­wał we Fran­cji – w Bor­de­aux i Pary­żu, a w lip­cu we Wło­szech.

Na Festi­wa­lu Roc­ka Pro­gre­syw­ne­go w Zie­lo­nej Górze zespół otrzy­mał nagro­dy w trzech kate­go­riach: dla naj­lep­szej woka­list­ki, zespo­łu i basi­sty.

We wrze­śniu 1998 część gru­py zosta­ła zapro­szo­na do udzia­łu w sesji nagra­nio­wej do albu­mu solo­we­go Coli­na Bas­sa Out­cast of the Islands – obok m.in. Andy’ego Lati­me­ra, Dave’a Ste­war­ta, Fisha i Woj­cie­cha Karo­la­ka. W grud­niu muzy­cy Quidam uczest­ni­czy­li w kon­cer­cie Bas­sa w Pol­sce, w Pozna­niu.

I w tym roku Quidam został dostrze­żo­ny przez czy­tel­ni­ków “Won­dro­us Sto­ries” – Emi­lię uzna­no trze­cią naj­lep­szą woka­list­ką, zespół – czwar­tym naj­lep­szym nowym zespo­łem, a dru­gie miej­sce przy­zna­no Quidam w kate­go­rii “naj­lep­szy występ pod­czas kon­cer­tu orga­ni­zo­wa­ne­go przez Clas­sic Rock Socie­ty”.

1999

W mar­cu 1999 Quidam wystą­pił w Mexi­ca­li w Mek­sy­ku, na festi­wa­lu “Baja Prog”, obok takich zespo­łów jak Are­na, Cru­ci­ble, Ten Jinn, After Cry­ing, Cast, Ico­noc­la­sta i Hal­lo­we­en. Został tam zare­je­stro­wa­ny mate­riał dźwię­ko­wy, następ­nie wyda­ny na pły­cie ”Baja Prog – Live in Mexi­co ’99.

W kwiet­niu roz­po­czę­ła się tra­sa zespo­łu z Coli­nem Bas­sem, pro­mu­ją­ca jego pły­tę Out­cast of the Islands, gdzie Quidam wystę­po­wał indy­wi­du­al­nie w pierw­szej czę­ści każ­de­go kon­cer­tu, a następ­nie wspo­ma­gał instru­men­tal­nie Bas­sa. W sumie były to czte­ry kon­cer­ty w Pol­sce (z cze­go jeden reje­stro­wa­ny i trans­mi­to­wa­ny na żywo przez “Trój­kę” ze Stu­dio im. Agniesz­ki Osiec­kiej w War­sza­wie, wyda­ny następ­nie jako Colin Bass Live at Pol­skie Radio III), czte­ry w Holan­dii, po jed­nym w Bel­gii i Fran­cji oraz dwa w Hisz­pa­nii.

2000

W 2000 Zbi­gniew Flo­rek, Maciej Mel­ler i Jacek Zasa­da wspo­ma­ga­li Coli­na Bas­sa w jego aku­stycz­nej tra­sie po Pol­sce. Część mate­ria­łu z tych kon­cer­tów zare­je­stro­wa­no i wyda­no na pły­cie Colin Bass Live Vol.2 – Aco­ustic Songs. Wio­sną Quidam kon­cer­to­wał w Bel­gii i Niem­czech oraz wystą­pił w Szwe­cji na festi­wa­lu w Goete­bor­gu. Roz­po­czął też pra­cę nad mate­ria­łem do trze­ciej pły­ty stu­dyj­nej.

Pod niebem czas

Sesje nagra­nio­we do nowe­go albu­mu trwa­ły przez cały rok 2001. Gru­pa kon­cer­to­wa­ła też w tym cza­sie, mię­dzy inny­mi wystę­pu­jąc na Castle Par­ty w Bol­ko­wie oraz na festi­wa­lu w Roy­an we Fran­cji. Pły­ta Pod nie­bem czas uka­za­ła się w mar­cu 2002. Wkrót­ce potem Quidam zagrał trzy kon­cer­ty z nie­miec­ką gru­pą RPWL, otrzy­mał tak­że zapro­sze­nie do Bra­zy­lii na “Rio Festi­val”.

Zmiany i uśpienie

Jesie­nią od zespo­łu odszedł basi­sta, Rado­sław Scholl. Zastą­pił go Damian Sikor­ski – już z nim w skła­dzie Quidam wystą­pił z trze­ma kon­cer­ta­mi w Bra­zy­lii, obok m.in. holen­der­skiej gru­py Focus. Następ­nie gru­pa dała jesz­cze kil­ka kon­cer­tów w kra­jach Bene­luk­su, zaś 15 lute­go 2003 w Ino­wro­cła­wiu miał miej­sce poże­gnal­ny kon­cert Quidam – zespół posta­no­wi­ła opu­ścić woka­list­ka, Emi­lia Der­kow­ska. Póź­niej ode­szli tak­że per­ku­si­sta, Rafał Jer­ma­kow, i basi­sta, Damian Sikor­ski. Dzia­łal­ność zespo­łu zosta­ła zawie­szo­na na oko­ło rok.

surRevival – odrodzenie działalności

Po pra­wie rocz­nym zasto­ju Zbi­gniew Flo­rek, Maciej Mel­ler i Jacek Zasa­da zde­cy­do­wa­li się wzno­wić dzia­łal­ność, sta­nę­li jed­nak przed koniecz­no­ścią zna­le­zie­nia nowych muzy­ków do uzu­peł­nie­nia skła­du. Dołą­czył do nich per­ku­si­sta Maciej Wró­blew­ski, następ­nie basi­sta Mariusz Ziół­kow­ski, a po żmud­nych poszu­ki­wa­niach – woka­li­sta, Bar­tosz Kos­so­wicz.

Pły­ta sur­Re­vi­val, nagra­na w nowym skła­dzie i o nie­co innym niż dotych­czas pro­fi­lu muzycz­nym, była przy­go­to­wy­wa­na pra­wie rok. Wyda­na zosta­ła w czerw­cu 2005. Jak wska­zu­je jej tytuł, to “prze­trwa­nie” i “odro­dze­nie”.

… bez półPRĄDU …halfPLUGGED…

9 paź­dzier­ni­ka 2006 zosta­ła wyda­na pły­ta … bez pół­PRĄ­DU …hal­fPLUG­GED…, będą­ca zapi­sem kon­cer­tu w Teatrze Miej­skim w Ino­wro­cła­wiu 29 maja tegoż roku. Zna­la­zły się na niej utwo­ry z pły­ty Sur­Re­vi­val, nowa wer­sja Sank­tu­arium z debiu­tanc­kie­go albu­mu oraz cove­ry nastę­pu­ją­cych nagrań: Black­bird The Beatles, Wish You Were Here Pink Floyd, Nights in Whi­te Satin The Moody Blu­es i frag­men­ty Hush Deep Pur­ple (w ostat­nim utwo­rze – Not So Clo­se).

Alone Together

5 listo­pa­da 2007 uka­zał się kolej­ny album stu­dyj­ny Quidam, Alo­ne Toge­ther”. Mate­riał nagry­wa­no od czerw­ca do sierp­nia 2007 w ino­wro­cław­skim Islands Stu­dio i Teatrze Miej­skim, a zmik­so­wa­no w stu­dio poznań­skie­go Radia Mer­ku­ry. W jed­nym z utwo­rów gościn­nie zaśpie­wa­ła Emi­lia Naza­ruk (daw­niej Der­kow­ska), poprzed­nia woka­list­ka gru­py. Inni goście to Piotr Naza­ruk (xapho­on, cytra) i Piotr Rogóż (sak­so­fon alto­wy).

Saiko

Po dłuż­szej prze­rwie, 16 kwiet­nia 2012, uka­zu­je się szó­sty, stu­dyj­ny album zespo­łu. Muzy­cy Quidam posta­wi­li przede wszyst­kim na nastrój. Jak zazna­cza­ją – w odróż­nie­niu od poprzed­nich albu­mów – brak tutaj wie­lo­wąt­ko­wych kom­po­zy­cji, a mini­ma­lizm potę­gu­ją zna­cze­nie każ­de­go dźwię­ku. Za pro­duk­cję “Saiko” odpo­wie­dzial­ny jest Robert Szy­dło, nato­miast maste­rin­giem zajął się Mar­cin Bors. Opra­wa gra­ficz­na to dzie­ło Micha­ła Flor­cza­ka. Tek­sty są dzie­łem Bart­ka Kos­so­wi­cza i Mać­ka Mel­le­ra. War­to dodać, że po dłuż­szej prze­rwie zespół wró­cił do pisa­nia po pol­sku (jedy­nie w utwo­rze “Walec”, w któ­rym gościn­nie zaśpie­wa­ła Nata­lia Gro­siak zna­na z Mikro­mu­sic czy Digit All Love, poja­wia się tekst w języ­ku angiel­skim). W 2014 roku gita­rzy­sta zespo­łu Maciej Mel­ler oświad­czył iż po ponad 20 latach zde­cy­do­wał się opu­ścić Quidam. Od tego cza­su brak donie­sień o jakiej­kol­wiek dzia­łal­no­ści zespo­łu.