Ścianka
Biografia

Ścian­ka – pol­ski zespół roc­ko­wy zało­żo­ny w roku 1994 w Sopo­cie przez Macie­ja Cie­śla­ka.

Debiu­tanc­ki album zespo­łu, Sta­tek kosmicz­ny Ścian­ka, uka­zał się w 1998 roku nakła­dem Bio­dro Records. Zespół nagrał czte­ry albu­my dłu­go­gra­ją­ce, ostat­nim był Pan Pla­ne­ta z 2006 roku.

Statek kosmiczny Ścianka

Sta­tek kosmicz­ny Ścian­ka oka­zał się dużym suk­ce­sem arty­stycz­nym i komer­cyj­nym (jak na zespół gra­ją­cy muzy­kę alter­na­tyw­ną; sprze­da­no ponad 5 000 egzem­pla­rzy). Pły­ty nie pro­mo­wa­ły sin­gle, mimo to “Sku­ter” uzy­skał sta­tus naj­więk­sze­go prze­bo­ju Ścian­ki. Czy­tel­ni­cy maga­zy­nów “Tyl­ko Rock” i “Brum” uzna­li album za debiut roku, gru­pa otrzy­ma­ła dwie nomi­na­cje do Fry­de­ry­ków 1998 w kate­go­riach alter­na­tyw­ny album roku i debiut roku. Osta­tecz­nie nie otrzy­ma­ła nagród, zagra­ła jed­nak na gali wrę­cze­nia sta­tu­etek w war­szaw­skiej Sali Kon­gre­so­wej. Zespół zagrał na gali utwór “Sku­ter”. Dzie­sięć trój­miej­skich płyt ostat­niej deka­dy. GW Trój­mia­sto (Gdańsk) nr 20, 24/01/2001 .

Nie­dłu­go po wyda­niu debiu­tu z przy­czyn oso­bi­stych do Fran­cji wyje­chał Tran Chi, zaś jego miej­sce zajął Andrzej Koczan.

Dni wiatru

W 1999 roku zespół zaczął nagry­wać dru­gą pły­tę i pod­pi­sał kon­trakt z wytwór­nią BMG, Sis­sy Records. Pro­ces nagry­wa­nia trwał sto­sun­ko­wo dłu­go, a data pre­mie­ry była prze­su­wa­na.

Mają­cy swo­ją pre­mie­rę osta­tecz­nie w lutym 2001 roku album Dni wia­tru był dużym zasko­cze­niem dla wiel­bi­cie­li twór­czo­ści zespo­łu, pre­zen­tu­jąc zupeł­nie inne obli­cze i cha­rak­ter zespo­łu. Wyda­ny nie­dłu­go przed pre­mie­rą pły­ty minial­bum ”…only your bus doesn’t stop here zawie­rał trzy wer­sje “The iris sle­eps under the snow”, w tym inter­pre­ta­cje Myslo­vitz i duetu Kasia Nosow­ska – Andrzej Smo­lik. Album zawie­rał mate­riał skom­po­no­wa­ny przez Cie­śla­ka i Lacho­wi­cza na prze­strze­ni kil­ku lat, “Czar­ny auto­bus” był gra­ny na kon­cer­tach już w 1994, “Peron” w 1996. Utwór ”

Dni wia­tru sprze­dał się w nakła­dzie ponad 9000 egzem­pla­rzy. Sin­gel “The Iris Sle­eps Under the Snow” z reko­men­da­cją Mar­ka Niedź­wiec­kie­go zna­lazł się na Liście prze­bo­jów Trój­ki. Album ponow­nie został dostrze­żo­ny przez ZPAV, otrzy­mu­jąc nomi­na­cję do Fry­de­ry­ka w kate­go­rii “muzy­ka alter­na­tyw­na” (prze­grał z Uwa­ga! Jedzie tram­waj Len­ny Valen­ti­no).

We wrze­śniu 2001 na rynek tra­fił dru­gi ofi­cjal­ny sin­gel Ścian­ki, Sła­wa EP, zawie­ra­ją­cy czte­ry cove­ry. Sła­wa Przy­byl­ska, któ­rej zdję­cie znaj­du­je się na okład­ce sin­gla, jest współ­au­tor­ką (wspól­nie z Mie­czy­sła­wem Fog­giem) jed­nej z nagra­nej na nowo przez zespół pio­se­nek, “Już nigdy (tan­go)” . Tele­dysk do tego utwo­ru w reży­se­rii Rafa­ła Para­dow­skie­go został nagro­dzo­ny na 10. Festi­wa­lu Yach Film w kate­go­rii “inna ener­gia”. Na pły­cie zna­la­zła się też szy­der­cza wer­sja “Smo­ke On The Water” z reper­tu­aru Deep Pur­ple (“Utwór Deep Pur­ple nagra­li­śmy w takiej wer­sji, by udo­wod­nić, że rock się skom­pro­mi­to­wał”), cover “Oce­an” Lou Reeda i “Tomor­row Never Knows” The Beatles.

W tym samym roku doszło do współ­pra­cy Macie­ja Cie­śla­ka, Jac­ka Lacho­wi­cza i Arka­de­go Kowal­czy­ka z Artu­rem Roj­kiem i Mie­tal­lem Walu­siem w pro­jek­cie Len­ny Valen­ti­no. Maciej Cie­ślak zajął się też pro­duk­cją albu­mów obie­cu­ją­cych mło­dych zespo­łów, m.in. dru­gie­go albu­mu szcze­ciń­skiej gru­py Kri­sten. Zespół nagrał rów­nież swo­ją wer­sję utwo­ru “T.Time” Smo­li­ka na jego sin­gel.

Białe wakacje

W 2002 roku zespół roz­po­czął pra­cę nad nowym albu­mem. Pre­mie­ra EPki Bia­łe waka­cje zapo­wia­da­ją­cej album o tym samym tytu­le we wrze­śniu 2002 roku jest pamię­ta­na mię­dzy inny­mi z powo­du dzi­wacz­nej pomył­ki wytwór­ni fono­gra­ficz­nej, któ­ra wypu­ści­ła na rynek oko­ło 200–300 błęd­nie wytło­czo­nych egzem­pla­rzy pły­ty: zamiast czte­rech wer­sji pio­sen­ki tytu­ło­wej mie­ści­ło się na nich sie­dem utwo­rów z wcze­śniej­szych wydaw­nictw zespo­łu: “Bia­łe waka­cje”, “Sopot”, “Pio­sen­ka no3”, “Iris Sle­eps Under The Snow”, ”

Album Bia­łe waka­cje, któ­ry uka­zał się na ryn­ku pod koniec wrze­śnia, pro­mo­wa­ny był przez tele­dysk do “Bia­łych waka­cji” w reży­se­rii Bo Mar­ti­na, nagro­dzo­ny w kate­go­rii “reży­se­ria” na 12. festi­wa­lu Yach Film. Zespół dał też po raz dru­gi kon­cert w trój­ko­wym Stu­diu im. Agniesz­ki Osiec­kiej (23 wrze­śnia 2002). Kil­ka mie­się­cy póź­niej uka­za­ła się ostat­nia wyda­na w Sis­sy Records pły­ta Ścian­ki, Har­fa traw EP. EPka zawie­ra­ła czte­ry wer­sje utwo­ru tytu­ło­we­go i dwa tele­dy­ski – do “Bia­łych waka­cji” i do “Har­fy traw”. Album dostał nomi­na­cję do Fry­de­ry­ka 2002 w kate­go­rii “muzy­ka alter­na­tyw­na”.

W mar­cu 2003 uka­za­ła się pły­ta zawie­ra­ją­ca utwo­ry róż­nych wyko­naw­ców nagry­wa­ją­cych dla wytwór­ni Sis­sy Records i zapro­szo­nych gości, Pro­jekt SI 031. Zna­la­zły się na niej kom­po­zy­cje nagra­ne wspól­nie przez Jac­ka Lacho­wi­cza i Anię Dąbrow­ską (“Jedyn­ka”, “Szes­nast­ka”), Cie­śla­ka i Kri­sten (“Czter­nast­ka”), a tak­że samo­dziel­ne kom­po­zy­cje Lacho­wi­cza (“Szóst­ka”) i Kocza­na (“Jede­nast­ka”).

Ponad­to zespół współ­pra­co­wał z teatra­mi two­rząc muzy­kę do kil­ku spek­ta­kli (m.in. Tory, Zwy­czaj­ne sza­leń­stwa, Przy­go­dy Sind­ba­da żegla­rza) i fil­mów – udźwię­ka­wia­jąc film Pan­cer­nik Potiom­kin na MFF Era Nowe Hory­zon­ty w Cie­szy­nie 25 lip­ca 2003 roku. 27 czerw­ca 2004 pod­czas War­saw Sum­mer Jazz Days Maciej Cie­ślak i Jacek Lacho­wicz razem z wie­lo­ma inny­mi pol­ski­mi muzy­ka­mi (Macio Moret­tim, Micha­łem Gosem, Tymo­nem Tymań­skim, Pio­trem Paw­la­kiem, Toma­szem Muchą, Mar­ci­nem Krzy­ża­now­skim, Woj­cie­chem Mazo­lew­skim, Woj­cie­chem Kuchar­czy­kiem, Arka­diu­szem Sko­li­kiem) wzię­li udział w pro­jek­cie Joh­na Zor­na “Cobra”.

Pan Planeta i Secret Sister

W 2005 roku z zespo­łu ode­szli Andrzej Koczan i Jacek Lacho­wicz. Cie­ślak pyta­ny o przy­czy­ny roz­pa­du gru­py mówił: “Od dłuż­sze­go cza­su nara­stał mię­dzy nami kon­flikt we wszel­kich moż­li­wych kwe­stiach. Dla­te­go w pew­nym momen­cie trze­ba było się roz­stać”, nato­miast kla­wi­szo­wiec w innym wywia­dzie przy­znał: “Mie­li­śmy dobre i złe chwi­le. Z cza­sem tych ostat­nich było coraz wię­cej. Coś się mię­dzy nami wypa­li­ło. Dla­te­go posta­no­wi­łem pod­jąć rady­kal­ne kro­ki. Wresz­cie jestem na swo­im”.

Zare­je­stro­wa­ny jesz­cze w sta­rym skła­dzie mate­riał został wyda­ny przez nie­za­leż­ną wytwór­nię Iso­und w kwiet­niu 2006 roku; album Pan Pla­ne­ta poprze­dzi­ła EPka Boję się zasnąć, boję się wró­cić do domu. Pły­ta zosta­ła przy­ję­ta dość dobrze, ale sprze­daż nie dorów­ny­wa­ła poprzed­nim wydaw­nic­twom zespo­łu. Maciej Cie­ślak nie ukry­wał, że liczy na zain­te­re­so­wa­nie pły­tą na Zacho­dzie, mię­dzy inny­mi ze stro­ny [.

Pro­mu­ją­ca album tra­sa odby­ła się na wio­snę i na jesie­ni, obej­mu­jąc naj­więk­sze pol­skie mia­sta. Ponad­to we wrze­śniu 2006 roku Ścian­ka dała kon­cert w ramach 31. Festi­wa­lu Pol­skich Fil­mów Fabu­lar­nych w Gdy­ni na pla­ży miej­skiej, gra­jąc muzy­kę na żywo do fil­mu Mie­czy­sła­wa Kra­wi­cza i Alfre­da Nie­mir­skie­go Szla­kiem hań­by z roku 1929. Sup­port jed­ne­go z kon­cer­tów w ramach Pan Pla­ne­ta Tour, nie­zna­ny bli­żej zespół (Wyje­ba­ni) W Dobrej Wie­rze, oka­zał się być wspól­nym pro­jek­tem Mać­ka Cie­śla­ka, Mał­go­rza­ty Hal­ber i Mar­ci­na Zagań­skie­go (Kom­bajn do Zbie­ra­nia Kur po Wio­skach). Na stro­nie MySpa­ce tria zna­la­zła się zapo­wiedź pły­ty WWDW. Jeden z utwo­rów (“Dobre rady”) zna­lazł się na skła­dan­ce, łącz­nie trzy utwo­ry pre­zen­to­wa­ne były w pro­gra­mie 3 Pol­skie­go Radia w audy­cji OFFen­sy­wa.

Zespół pra­co­wał też w stu­diu, nagry­wa­jąc mate­riał z nowym basi­stą, Micha­łem Bie­lą z Kri­sten. W mar­cu trio Cie­ślak-Kowal­czyk-Bie­la spo­tka­ło się w stu­diu z Toma­szem Zięt­kiem i Ire­ne­uszem Wojt­cza­kiem, nagry­wa­jąc pod nazwą Ścian­ka Quin­tet ścież­kę dźwię­ko­wą do nie­ist­nie­ją­ce­go fil­mu. Pły­ta Secret Sister była sprze­da­wa­na na kon­cer­tach w ramach tra­sy Secret Sister Tour (póź­niej tak­że na stro­nie myshitinyourcoffee.com), a jej nakład ogra­ni­czo­no do 500 egzem­pla­rzy.

W maju uka­za­ła się skła­dan­ka pio­se­nek zespo­łu Joy Divi­sion nagra­nych przez pol­skie zespo­ły, na któ­rą Ścian­ka nagra­ła wła­sną wer­sję “She′s Lost Con­trol”.

W lip­cu zespół zagrał na dru­giej edy­cji OFF Festi­va­lu w Mysło­wi­cach. Utwór “Sku­ter” został wcze­śniej wybra­ny przez dyrek­to­ra arty­stycz­ne­go, Artu­ra Roj­ka, na ofi­cjal­ny hymn tej edy­cji festi­wa­lu.

1 wrze­śnia w War­sza­wie w ramach Pro­jek­tu Mizrach zespół przed­sta­wił pre­mie­ro­we słu­cho­wi­sko inspi­ro­wa­ne opo­wia­da­niem Bru­no­na Schul­za “Noc lip­co­wa”. Cie­ślak tak mówił o tym wyda­rze­niu: “Kie­dy Rafa­el zapro­po­no­wał, aby Ścian­ka zagra­ła muzy­kę cha­sydz­ką, odmó­wi­łem. Z dru­giej stro­ny idea Mizrah, oswa­ja­nie tego, co nie­zna­ne, bar­dzo mi się podo­ba. Na kon­cer­tach od począt­ku gra­my słu­cho­wi­ska, a ponie­waż uwa­żam Bru­no­na Schul­za za naj­ge­nial­niej­sze­go pisa­rza na świe­cie, zapro­po­no­wa­łem, że przy­go­tu­je­my występ osnu­ty wokół jego pro­zy”. Frag­ment słu­cho­wi­ska zna­lazł się na wypro­du­ko­wa­nej przez Cie­śla­ka pły­cie doku­men­tu­ją­cej kon­cert, dołą­czo­nej do nume­ru Prze­kro­ju 6 grud­nia 2007.

W paź­dzier­ni­ku 2007 na ofi­cjal­nej stro­nie zespo­łu uka­za­ła się infor­ma­cja o nagry­wa­niu pły­ty; zespół roz­po­czął też kolej­ną tra­sę. 1 mar­ca 2008 wystą­pił w gdań­skim Żaku, sup­por­to­wa­ny przez Geo­r­ge Dorn Scre­ams. Na kon­cer­cie gościn­nie w utwo­rze “Bia­łe waka­cje” zagrał pierw­szy basi­sta Woj­ciech Micha­łow­ski. 10 mar­ca w poznań­skim klu­bie U Bazy­la zagra­ła Ścian­ka pre­zen­tu­jąc aku­stycz­ny mate­riał (jako duet, bez Kowal­czy­ka). Oprócz nich tego wie­czo­ru zagra­li Mikro­ko­lek­tyw, Budyń & Spraw­cy Rze­pa­ku i utwo­rzo­na tego wie­czo­ru gru­pa Blek Sabat, czy­li Macio Moret­ti (Mitch&Mitch), Maciej Cie­ślak, M.Bunio.S (Dick4Dick) i Micha­el Pfe­iff (Pogod­no).

W kwiet­niu Michał Bie­la kon­cer­to­wał z Kri­sten, Ścian­ka w tym cza­sie zagra­ła dwa kon­cer­ty: 28 kwiet­nia we wro­cław­skim klu­bie Rura, przez zapro­szo­nym przez gru­pę zespo­łem Old Time Reli­jun, i dzień póź­niej w war­szaw­skiej Jadło­daj­ni. Pod koniec kwiet­nia na MySpa­ce uka­zał się pro­fil nowe­go pro­jek­tu, w któ­rym bio­rą udział dwaj człon­ko­wie Ścian­ki, Cie­ślak (per­ku­sja, pia­ni­no) i Bie­la (głos, gita­ra), obok Bogu­sła­wa Szar­ma­cha (bas) i Karo­li­ny Rec (wio­lon­cze­la) – Kings Of Cara­mel. Zespół wydał wła­snym sump­tem pły­tę, podob­nie jak Secret Sister z infor­ma­cją o wytwór­ni My Shit In Your Cof­fee). Cie­ślak zapo­wie­dział wspól­ną tra­sę Kings of Cara­mel i Ścian­ki.

Shifting the Night for Tomorrow i nowy album

W sierp­niu 2010, pod­czas OFF Festi­va­lu w Kato­wi­cach, Ścian­ka wyda­ła swo­je pierw­sze DVD Na Chłod­nej – 10.3.2010 z kon­cer­tem w war­szaw­skim klu­bie. Rok póź­niej na tym samym festi­wa­lu zade­biu­to­wa­ło DVD nagra­ne w tym samym miej­scu dzień póź­niej przez same­go Cie­śla­ka i Kowal­czy­ka. Zapo­wia­da­ny na 15 paź­dzier­ni­ka 2011 roku album Come Novem­ber do tej pory nie uka­zał się. Na ofi­cjal­nej stro­nie udo­stęp­nio­no pla­no­wa­ne na ten album utwo­ry “Satel­li­tes” i “Blue-Gray Mate”. Wcze­śniej, w sierp­niu, uka­za­ła się EP Shi­fting the Night for Tomor­row na któ­rej poza pio­sen­ką tytu­ło­wą zna­la­zło się jej 11 remik­sów wyło­nio­nych w kon­kur­sie na Face­bo­oku.

W mar­cu 2013 roku Audioteka.pl wyda­ła audio­bo­ok powie­ści Sta­ni­sła­wa Lema Nie­zwy­cię­żo­ny”, do któ­re­go muzy­kę nagrał zespół Ścian­ka. W grud­niu 2015 roku uka­zał się album z dwo­ma dwu­dzie­sto­mi­nu­to­wy­mi utwo­ra­mi, a zespół roz­po­czął krót­ką tra­sę kon­cer­to­wą, na któ­rej pre­zen­tu­je ten mate­riał na żywo.

Obecni członkowie

Byli członkowie