Seweryn Krajewski
Biografia

Sewe­ryn Kra­jew­ski (ur. 3 stycz­nia 1947 w Nowej Soli) – pol­ski kom­po­zy­tor, pio­sen­karz, mul­tiin­stru­men­ta­li­sta oraz były lider zespo­łu Czer­wo­ne Gita­ry.

Kom­po­zy­tor popu­lar­nych pio­se­nek roz­ryw­ko­wych, m.in.: “Nie zadzie­raj nosa”, “Bar­wy jesie­ni”, “Stra­cić kogoś”, “Dzień jeden w roku”, “Takie ład­ne oczy”, “Anna Maria”, “Gon­do­lie­rzy znad Wisły”, “Sza­ry kolor two­ich oczu”, “Tak bar­dzo się sta­ra­łem”, “Dozwo­lo­ne od lat 18”, “Pło­ną góry, pło­ną lasy”, “Cią­gle pada”, “Sło­wo jedy­ne – Ty”, “Mam dobry dzień”, “Trze­cia miłość żagle”, “Nie­bo z moich stron”, “Reme­dium”, “Ludz­kie gada­nie”, “Nie spo­cznie­my”, “Niech żyje bal”, “Ucie­kaj moje ser­ce”, “Wiel­ka miłość”, “Kie­dy mnie już nie będzie”, “Nie jesteś sama” i “Chodź, przy­tul, prze­bacz”.

Dzieciństwo i edukacja

Sewe­ryn Kra­jew­ski uro­dził się w Nowej Soli. Dzie­ciń­stwo spę­dził jed­nak na Pomo­rzu, gdzie w 1949 roku prze­pro­wa­dził się z rodzi­ną — do Sopo­tu. Jest absol­wen­tem kla­sy skrzy­piec Pań­stwo­wej Szko­ły Muzycz­nej i Liceum Muzycz­ne­go w Gdań­sku, do któ­re­go uczęsz­czał od 1961 roku, gra­jąc na gita­rze i śpie­wa­jąc w cza­sie nauki w zespo­łach Błę­kit­ni oraz Zło­te Stru­ny.

Kariera muzyczna

Od 1964 współ­pra­co­wał z zespo­łem Pię­cio­li­nie, następ­nie z Czer­wo­no-Czar­ny­mi. W grud­niu 1965 został człon­kiem gru­py Czer­wo­ne Gita­ry, w któ­rej razem z Jerzym Kos­se­lą oraz Krzysz­to­fem Klen­czo­nem śpie­wa­li skom­po­no­wa­ne głów­nie przez sie­bie pio­sen­ki.

W 1997 roku Kra­jew­ski roz­stał się z zespo­łem i zaczął karie­rę solo­wą. Nagrał albu­my dłu­go­gra­ją­ce utrzy­ma­ne w sty­li­sty­ce muzy­ki pop (m.in. Baw mnie, Lubię ten smu­tek. Opo­wie­ści muzycz­ne vol. I, Jestem), a tak­że bal­la­dy do słów Agniesz­ki Osiec­kiej (Strof­ki na gita­rę, Czę­ści zamien­ne. Strof­ki na gita­rę 2). Jest auto­rem muzy­ki fil­mo­wej, m.in. do fil­mów: Och, Karol, Kochan­ko­wie mojej mamy, Waka­cje w Amster­da­mie, Kogel-mogel, Gali­ma­tias, czy­li Kogel-mogel II, Upro­wa­dze­nie Aga­ty, a tak­że do seria­li Jan Ser­ce i Kop­ciu­szek. Kom­po­no­wał rów­nież prze­bo­je dla innych wyko­naw­ców, w tym m.in. dla Ire­ny Jaroc­kiej, Urszu­li Sipiń­skiej, Mary­li Rodo­wicz i Krzysz­to­fa Kraw­czy­ka).

W 2007 roku pod­czas XLIV Kra­jo­we­go Festi­wa­lu Pol­skiej Pio­sen­ki w Opo­lu odbył się spe­cjal­ny kon­cert zaty­tu­ło­wa­ny Nie­bo z moich stron, któ­ry został poświę­co­ny twór­czo­ści Kra­jew­skie­go. Pio­sen­ki jego autor­stwa wyko­na­li m.in.: Kasia Kowal­ska, Mał­go­rza­ta Ostrow­ska, Mary­la Rodo­wicz, Krzysz­tof Kil­jań­ski oraz zespół Wil­ki.

W 2008 uka­za­ła się pły­ta Edy­ty Gep­pert zaty­tu­ło­wa­na Nic nie muszę, na któ­rej zna­la­zły się kom­po­zy­cje Kra­jew­skie­go w aran­ża­cji jaz­zo­we­go pia­ni­sty Krzysz­to­fa Her­dzi­na. W 2009 uka­za­ła się kolej­na pły­ta z jede­na­sto­ma kom­po­zy­cja­mi Kra­jew­skie­go do wier­szy Karo­la Woj­ty­ły. W grud­niu 2009 uka­za­ła się kon­cer­to­wa pły­ta Sewe­ry­na Kra­jew­skie­go w duecie z Andrze­jem Pia­secz­nym pt. Na prze­kór nowym cza­som — live. Oby­dwie pły­ty uka­za­ły się nakła­dem Sony Music. Po kil­ku tygo­dniach pły­ta uzy­ska­ła sta­tus pla­ty­no­wej. 10 paź­dzier­ni­ka obaj arty­ści zain­au­gu­ro­wa­li w Kiel­cach cykl wspól­nych kon­cer­tów. Po ponad dzie­się­ciu latach prze­rwy Sewe­ryn Kra­jew­ski wró­cił na estra­dę. 7 grud­nia 2009 poja­wi­ła się wzno­wio­na pły­ta pt. Jestem (wyd. Sony Music).

W roku 2011 przy­zna­no mu Nagro­dę Muzycz­ną “Fry­de­ryk” w kate­go­rii “Kom­po­zy­tor roku”, w sek­cji muzy­ki roz­ryw­ko­wej.

18 czerw­ca 2011 we Wro­cła­wiu został odzna­czo­ny przez mini­stra kul­tu­ry i dzie­dzic­twa naro­do­we­go Bog­da­na Zdro­jew­skie­go Zło­tym Meda­lem “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis”.

W paź­dzier­ni­ku 2011 roku na Gali Wik­to­ry 2011 otrzy­mał sta­tu­et­kę w kate­go­rii Gwiaz­da Pio­sen­ki, a 17 listo­pa­da Nagro­dę Muzycz­ną Pro­gra­mu Trze­cie­go – “Mate­usz” w kate­go­rii cało­kształt twór­czo­ści “za kom­po­zy­tor­ski talent i muzy­kę wzru­sza­ją­cą kolej­ne poko­le­nia”.