Tilt
Biografia

Tilt – pol­ski zespół roc­ko­wy, któ­ry dzia­ła z prze­rwa­mi od 1979 roku. Począt­ko­wo koja­rzo­ny był ze sce­ną pun­kroc­ko­wą i wyko­ny­wał utwo­ry z anglo­ję­zycz­ny­mi tek­sta­mi. Tomasz Lipiń­ski – zało­ży­ciel, lider, woka­li­sta i gita­rzy­sta – jako jedy­ny był człon­kiem zespo­łu przez cały okres jego dzia­łal­no­ści.

Jak przy­znał Tomasz Lipiń­ski, Tilt od począt­ku był zespo­łem post pun­ko­wym.

Nazwa zespo­łu pocho­dzi od napi­su infor­mu­ją­ce­go o prze­rwa­niu gry spo­wo­do­wa­ne­go szar­pa­niem, popy­cha­niem lub ude­rza­niem we flip­per. Chcie­li­śmy tak dzia­łać na spo­łe­czeń­stwo – “til­to­wać” je.

1979–1980

Zespół powstał jesie­nią 1979 roku. Tilt został utwo­rzo­ny w War­sza­wie przez wokalistę/gitarzystę Toma­sza Lipiń­skie­go, basi­stę Toma­sza „Rasta­ma­na” Szcze­ciń­skie­go i per­ku­si­stę Jac­ka “Lutra” Lenar­to­wi­cza (ex–Deadlock). Krót­ko po powsta­niu zespo­łu powsta­ła nazwa Tilt (wcze­śniej­sze pro­po­zy­cje: Arti­sts and Pro­sti­tu­tes, Zakaz). Gdy “Luter” stwo­rzył tekst “life after life, death after death, flip­pers at the hop try­ing to catch my bre­ath”, to powstał pomysł na nazwę Tilt.

Jeden z pierw­szych kon­cer­tów gru­pa zagra­ła w war­szaw­skim Teatrze Stu­dio na prze­ło­mie 1979 i 1980 roku (zor­ga­ni­zo­wa­nym przez ówcze­sne­go kie­row­ni­ka gale­rii “Remont” Hen­ry­ka Gajew­skie­go, ówcze­sne­go mene­dże­ra Til­tu Pio­tra Ryp­so­na i zwią­za­ne­go z Teatrem Stu­dio Zdzi­sła­wa Sosnow­skie­go). W 1980 zespół wystą­pił w gdań­skim Wiel­kim Mły­nie oraz przed szer­szą publicz­no­ścią pod­czas “I Ogól­no­pol­skie­go Prze­glą­du Nowej Fali” w Koło­brze­gu (wszyst­kie wystę­py zosta­ły uwiecz­nio­ne na taśmie fil­mo­wej przez Gajew­skie­go). W tym okre­sie muzy­cy nagra­li w stu­diu czte­ry utwo­ry: “Bor­der Line”, “Pho­to”, “Pink Pic­tu­res” i “Fal­len Is Baby­lon”, któ­re tra­fi­ły wraz z pio­sen­ka­mi “Disco Girls, Disco Boys” i “Inde­pe­dient Inte­rvi­sion” (pocho­dzą­cy­mi z kon­cer­tów) na bootle­go­wą kase­tę magne­to­fo­no­wą doku­men­tu­ją­ca festi­wal w Koło­brze­gu (kase­ta zawie­ra­ła rów­nież nagra­nia zespo­łów: Kry­zys, KSU, Kanał, Deadlock i Poerocks). Skład zespo­łu posze­rzył się o gra­ją­cą na instru­men­tach kla­wi­szo­wych “Pyzę”. Jesie­nią tego same­go roku Lipiń­ski zawie­sił dzia­łal­ność Til­tu i latem 1981 utwo­rzył z Rober­tem Bry­lew­skim zespół Bry­ga­da Kry­zys. “Luter” i “Pyza” po krót­kim epi­zo­dzie w gru­pie Bia­łe Wul­ka­ny wyemi­gro­wa­li do Ber­li­na Zachod­nie­go.

1983–1987

Kie­dy Bry­ga­da Kry­zys roz­wią­za­ła się pod koniec 1982 Lipiń­ski razem z “Rasta­ma­nem” reak­ty­wo­wa­li Tilt uzu­peł­nia­jąc skład per­ku­si­stą Toma­szem “Gogo Szul­cem” Kożu­chow­skim (ex–TZN Xen­na) oraz sak­so­fo­ni­stą jaz­zo­wym Alek­san­drem Korec­kim. Ten okres udo­ku­men­to­wa­ła pio­sen­ka “Za zamknię­ty­mi drzwia­mi (widzia­łem Cię)”, któ­ra uka­za­ła się w 1985 na polto­now­skiej kom­pi­la­cji róż­nych wyko­naw­ców Fala. W 1984 “Rasta­man” opu­ścił zespół, a na jego miej­sce przy­szli: basi­sta Franz Dre­adhun­ter i gita­rzy­sta Piotr “Czom­be” Dubiel (ex–Deuter; ex–TZN Xen­na). W tym skła­dzie muzy­cy Til­tu nagra­li swój pierw­szy sin­gel “Runął już ostat­ni mur”. W 1985 Lipiń­ski i Dre­adhun­ter posta­no­wi­li zła­go­dzić reper­tu­ar czy­niąc go dostęp­niej­szym szer­szej publicz­no­ści. Efek­tem tych zmian był kolej­ny sin­gel “Mówię ci, że…”, nagra­ny przy gościn­nym udzia­le woka­list­ki Kay­ah. Tytu­ło­wa pio­sen­ka sta­ła się w Pol­sce jed­nym z naj­więk­szych prze­bo­jów koń­ca lat 80. W tym okre­sie muzy­cy zare­je­stro­wa­li tak­że mate­riał na swój debiu­tanc­ki album Tilt, któ­ry uka­zał się w 1988. Album przy­niósł nowe prze­bo­je (“Sza­re kosz­ma­ry” oraz “Rze­ka miło­ści, morze rado­ści, oce­an szczę­ścia”). W sesji nie wziął udzia­łu “Gogo Szulc” (prze­szedł do Armii), któ­re­go zastą­pio­no auto­ma­tem per­ku­syj­nym. Jesz­cze przed wyda­niem tej pły­ty zespół ponow­nie zawie­sił dzia­łal­ność. Lipiń­ski utwo­rzył wów­czas nową gru­pę Foto­ness.

1988–1989

W 1988 po roz­pa­dzie Foto­ness Tilt został ponow­nie reak­ty­wo­wa­ny (jako Czad Kom­man­do Tilt). Oprócz Lipiń­skie­go w zespo­le poja­wi­li się: basi­sta Dariusz “Maleo” Male­jo­nek oraz ponow­nie “Gogo Szulc”. W tym skła­dzie uda­li się na kon­cer­ty do ZSRR. Po powro­cie do Pol­ski Male­jon­ka zastą­pił Mar­cin Ciem­piel (ex–Fotoness). Nie­wie­le póź­niej w Til­cie poja­wił się rów­nież gita­rzy­sta Jan Bene­dek. Wcze­śniej jed­nak muzy­cy przy­stą­pi­li do nagry­wa­nia dru­giej pły­ty. Zespół zagrał kolej­ne kon­cer­ty poza gra­ni­ca­mi Pol­ski (NRD, Cze­cho­sło­wa­cja). Album Czad Kom­man­do Tilt uka­zał się w 1990 – w cza­sie, gdy Tilt został po raz trze­ci zawie­szo­ny. Rok póź­niej Lipiń­ski z Bry­lew­skim ponow­nie reak­ty­wo­wa­li Bry­ga­dę Kry­zys.

1996

Jesie­nią 1996 zespół zagrał kon­cert w war­szaw­skim Teatrze Buf­fo. Lipiń­skie­mu towa­rzy­szy­li wów­czas: Dre­adhun­ter, per­ku­si­sta Artur Haj­dasz (po raz pierw­szy z Til­tem grał już w 1985 m.in. na festi­wa­lu w Jaro­ci­nie), woka­list­ka Mag­da Stecz­kow­ska i gita­rzy­sta Jacek Kró­lik. Występ był trans­mi­to­wa­ny przez radio i tele­wi­zję. Pod koniec roku uka­zał się album ”Rze­ka miło­ści, kon­cert w Buf­fo ’96 zawie­ra­ją­cy nagra­nia z tego kon­cer­tu.

2000–2002

W 2000 nastą­pił kolej­ny powrót Til­tu – Lipiń­skie­mu i Dre­adhun­te­ro­wi towa­rzy­szy­li: Piotr Lewic­ki (gita­ra, instr. kla­wi­szo­we) oraz Tomasz Czu­lak (per­ku­sja). Trzy nowe utwo­ry: “Mias­sto fcion­ga”, “Wes­tchnie­nie” i “Ostat­nia pio­sen­ka o miło­ści” tra­fi­ły do fil­mu Reich Wła­dy­sła­wa Pasi­kow­skie­go. W 2002 zosta­ła wyda­na pły­ta Emo­cjo­nal­ny ter­ror”.

od 2006

Od 2006 gru­pa dzia­ła w skła­dzie: Tomasz Lipiń­ski, Karol Ludew (per­ku­sja), Piotr Lenie­wicz (gita­ra baso­wa), Alek­san­der Korec­ki (sak­so­fon) i Woj­ciech Koni­kie­wicz (instr. kla­wi­szo­we).