Ya Hozna
Biografia

Ya Hozna – pol­ski zespół muzycz­ny, któ­re­go zało­ży­cie­la­mi byli Rena­ta Prze­myk (śpiew) i Sła­wo­mir Wol­ski (autor tek­stów, kom­po­zy­tor i instru­men­ta­li­sta).

W swych autor­skich pio­sen­kach gru­pa pomy­sło­wo łączy­ła ele­men­ty roc­ka, fol­ku i blu­esa oraz zwra­ca­ła uwa­gę ory­gi­nal­ny­mi, suge­styw­ny­mi tek­sta­mi. Mia­ła też cha­rak­te­ry­stycz­ne, roz­po­zna­wal­ne brzmie­nie, opar­te na aku­stycz­nych instru­men­tach: akor­de­on, kon­tra­bas, sak­so­fo­ny. Nazwę swą zespół zaczerp­nął z tytu­łu utwo­ru Fran­ka Zap­py.

Historia

Zespół Ya Hozna poja­wił się na pol­skiej sce­nie muzycz­nej w poło­wie roku 1989. Jego powsta­nie było następ­stwem wspól­ne­go wystę­pu R. Prze­myk i S. Wol­skie­go na XXV Stu­denc­kim Festi­wa­lu Pio­sen­ki w Kra­ko­wie, gdzie Rena­ta Prze­myk zdo­by­ła Grand Prix i nagro­dę dzien­ni­ka­rzy, wyko­nu­jąc pio­sen­ki autor­stwa S. Wol­skie­go. Pierw­szy skład zespo­łu two­rzy­li: Rena­ta Prze­myk – śpiew, Sła­wo­mir Wol­ski — akor­de­on, Jacek Ogra­bek – kon­tra­bas, Andrzej Anto­lak – sak­so­fon. W lip­cu 1989 r. sak­so­fo­ni­stą zespo­łu został Jaro­sław Wosz­czy­na i w tym nowym skła­dzie zespół wydał w maju 1990 r. pły­tę dłu­go­gra­ją­cą – Ya Hozna (Pro­nit PLP 0115 – winyl).

Zespół zre­ali­zo­wał pro­gram tele­wi­zyj­ny pt. Wyj­ście, dużo kon­cer­to­wał i wystą­pił na wie­lu festi­wa­lach (SFP Kra­ków 1989 i 1990, KFPP Opo­le 1989 i 1990, FAMA 1989 i 1990, Jaro­cin 1989, Sopot 1990). Muzy­ka­mi, któ­rzy krót­ko bądź oka­zjo­nal­nie współ­pra­co­wa­li z gru­pą Ya Hozna, byli: Dariusz Żak (sak­so­fon), Piotr “Fala” Fal­kow­ski (per­ku­sja) i Max Olech (sak­so­fon).

Po odej­ściu Rena­ty Prze­myk w listo­pa­dzie 1990 r. samo­dziel­nym lide­rem zespo­łu Ya Hozna stał się Sła­wo­mir Wol­ski, a nową woka­list­ką zosta­ła na krót­ko Anna Par­chi­mo­wicz. W poło­wie roku 1991 gru­pa nagra­ła nowe pio­sen­ki autor­stwa S. Wol­skie­go, któ­re nie docze­ka­ły się wyda­nia pły­to­we­go, zosta­ły jed­nak zare­je­stro­wa­ne w pro­gra­mie tele­wi­zyj­nym pt. Bunt, emi­to­wa­nym przez TVP2 w lip­cu 1991 r. (utwo­ry: “Tyra­da tyra­na”, “Ostat­nia orkie­stra”, “Bal na Łysej Górze”, “Miłość pięk­na jest jak”, “Pio­sen­ka aktor­ska”, “Mucha na sto­le”, “Jak moż­na”, “Lobo­to­mia”, “Kuch­nia to raj”). W tym skła­dzie zespół nie kon­cer­to­wał.

Po trzy­let­niej prze­rwie lider gru­py Sła­wo­mir Wol­ski sam prze­jął rolę woka­li­sty, a w skła­dzie zespo­łu Ya Hozna, oprócz nie­go, gra­ją­ce­go na akor­de­onie, zna­leź­li się: Jaro­sław Wosz­czy­na – sak­so­fo­ny i klar­net, Jacek Ogra­bek – kon­tra­bas, Marek Kanc­lerz – per­ku­sja. Kil­ka­krot­nie rolę kon­tra­ba­si­sty gru­py peł­nił Mariusz Kubic­ki.

Na prze­ło­mie roku 1994 i 1995 zespół nagrał nową, dru­gą pły­tę pt. Sza­fa gra, wyda­ną przez Agen­cję Pro­mo­cyj­no-Rekla­mo­wą Poża­row­ska i Spół­ka (PS CD 001/1995). W nagra­niu pły­ty wzię­li też gościn­nie udział: Adam Cegiel­ski – kon­tra­bas, Kari­na Sza­frań­ska – śpiew, Krzysz­tof Mar­cin­kow­ski – wio­lon­cze­la. W ramach pro­mo­cji pły­ty powstał tele­dysk, któ­ry wszedł na listę tele­wi­zyj­ne­go ple­bi­scy­tu “Muzycz­na Jedyn­ka” w TVP1 (utwór “Ostat­ni odlot”).

Pio­sen­ki zosta­ły też utrwa­lo­ne w pół­go­dzin­nym, tele­wi­zyj­nym wido­wi­sku pt. Sza­fa gra, któ­re­go reży­se­rem był Laco Ada­mík. Wyemi­to­wa­ny 7 grud­nia 1996 r. w TVP2 spek­takl był ostat­nią obec­no­ścią zespo­łu Ya Hozna w mediach. Przed­tem gru­pa zawie­si­ła dzia­łal­ność kon­cer­to­wą. Ostat­ni występ miał miej­sce w Andry­cho­wie 23 listo­pa­da 1996 roku.