Dhafer Youssef
Muzyk

Dha­fer Yous­sef, arab. ظافر يوسف (ur. 1967, Tebo­ul­ba, Tune­zja) — tune­zyj­ski muzyk sufi, qaw­wa­li, fusion, jaz­zu i world music; mistrz lut­ni oud. Jest oby­wa­te­lem Austrii. Miesz­ka na sta­łe w Pary­żu.

Biografia i kariera

W wie­ku 5 lat zaczął śpie­wać tra­dy­cyj­ne pie­śni islam­skie. Ucząc się przez słu­cha­nie muzy­ki, prze­jął brzmie­nie sufi, two­rząc jed­no­cze­śnie wła­sny, bar­dzo indy­wi­du­al­ny styl. W 1990 r. prze­niósł się do Wied­nia. Teraz miesz­ka głów­nie we Fran­cji w Pary­żu. Bar­dzo dużo kon­cer­tu­je po świe­cie. Współ­pra­co­wał z wie­lo­ma muzy­ka­mi, m.in. z Anną Marią Jopek, Renau­dem Gar­cią-Fon­sem, Mar­ku­sem Stoc­khau­se­nem, Nil­sem Pet­te­rem Molværem, Car­lo Riz­zo, Nguy­ên Lê, Jatin­de­rem Tha­ku­rem, Sain­kho Namchy­lak, Paolo Fre­su, Arto Tunc­boy­acia­nem, Lin­dą Shar­rock, Wol­fgan­giem Pusch­ni­giem, Chri­stia­nem Muth­spie­lem, Jamey Had­da­dem, Ivą Bit­to­va, Tomem Cora, itd. Inspi­ra­cję i opar­cie czer­pie z tra­dy­cji sufi­zmu, muzy­ki świa­ta i jaz­zu. Jego debiu­tanc­ki album “Malak” został wyda­ny w roku 1999 przez wytwór­nię Enja. W latach 1999 — 2001, po uka­za­niu się albu­mu, Dha­fer, wraz ze swo­im kwar­te­tem (Mar­kus Stoc­khau­sen – trąb­ka, Die­ter Ilg lub Renaud Gar­cia-Fons – bass, Patri­ce Heral – per­ku­sja) kon­cer­to­wa­li w całej Euro­pie. Wów­czas współ­pra­co­wał tak­że z muzy­ka­mi ze Skan­dy­na­wii: per­ku­sist­ką Mari­lyn Mazur i z trę­ba­czem Nil­sem Pet­te­rem Molværem. Otrzy­mał też wte­dy zapro­sze­nie od gita­rzy­sty baso­we­go Bil­la Las­swe­la do wzię­cia udzia­łu w Festi­wa­lu Muzy­ki Sakral­nej w Hiro­szi­mie, któ­ry odby­wał się w maju 2001 roku. Dru­gi album Dha­fe­ra pt. “Elec­tric Sufi” został nagra­ny w Nowym Jor­ku, Kolo­nii i Pary­żu. Trze­ci album arty­sty pt. “Digi­tal Pro­phe­cy” to połą­cze­nie elec­tro­jaz­zu i kul­tu­ry sufi. Tak­że kolej­ny album, z 2006 r., “Divi­ne Sha­dows”, został dosko­na­le przy­ję­ty przez kry­ty­ków i publicz­ność na całym świe­cie. Tytuł albu­mu z roku 2010 nawią­zu­je do posta­ci jed­ne­go z naj­wy­bit­niej­szych poetów arab­skich Abu Nuwa­sa, two­rzą­ce­go w VIII/IX w. na tere­nie obec­ne­go Ira­ku, piew­cy wina w poezji arab­skiej, stąd pod­ty­tuł albu­mu “The Wine Ode” (Oda do wina).

W Pol­sce kon­cer­to­wał m.in. z Anną Marią Jopek, z muzy­kiem hin­du­skim Jatin­de­rem Tha­ku­rem czy z kwar­te­tem Koeh­ne.