Edyta Górniak
Muzyk

Edy­ta Anna Gór­niak (ur. 14 listo­pa­da 1972 w Zię­bi­cach) – pol­ska pio­sen­kar­ka, kom­po­zy­tor­ka, autor­ka tek­stów, pro­du­cent­ka oraz Hono­ro­wy Amba­sa­dor Sto­li­cy Pol­skiej Pio­sen­ki Opo­le.

Debiu­to­wa­ła w 1986, śpie­wa­jąc w zało­żo­nym przez sie­bie zespo­le Sys­tem B. W 1990 otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie w kon­cer­cie “Debiu­ty” pod­czas 27. Kra­jo­we­go Festi­wa­lu Pol­skiej Pio­sen­ki w Opo­lu. Następ­nie roz­po­czę­ła karie­rę jako aktor­ka musi­ca­lo­wa, wystę­pu­jąc na deskach Teatru Dra­ma­tycz­ne­go w War­sza­wie w musi­ca­lu Metro, wysta­wia­nym w teatrze Stu­dio Buf­fo oraz na Broad­wayu. W 1994, repre­zen­tu­jąc Pol­skę z pio­sen­ką “To nie ja!”, zaję­ła dru­gie miej­sce w fina­le 39. Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji. Wyda­ła sie­dem albu­mów stu­dyj­nych: Dotyk (1995), Edy­ta Gór­niak / Kiss Me, Feel Me (1997), Per­ła / Invi­si­ble (2002), E·K·G (2007) i My (2012), a tak­że jeden album kon­cer­to­wy pt. Live ’99 (1999) i jeden świą­tecz­ny pt. Zako­chaj się na Świę­ta w kolę­dach (2008). Za sprze­daż płyt i sin­gli, łącz­nie w nakła­dzie 3 mln egzem­pla­rzy, otrzy­ma­ła jed­ną poczwór­nie pla­ty­no­wą pły­tę, czte­ry pla­ty­no­we i dwie zło­te. Z sin­glem “One & One” tra­fi­ła na listę Euro­pe­an Radio Top 50 pisma “Music & Media” (upla­so­wa­ła się na 28. miej­scu), zosta­jąc pierw­szym pol­skim woka­li­stą, któ­ry tego doko­nał.

W okre­sie 2004–2007 wyco­fa­ła się z mediów z powo­du czę­stych ata­ków papa­raz­zi na jej życie pry­wat­ne.

Dwu­krot­na lau­re­at­ka nagro­dy Fry­de­ry­ka, a tak­że Wik­to­ra, Eska Music Award, Pla­ty­no­wej Tele­ka­me­ry, Viva Comet Awards, Bursz­ty­no­wym Sło­wi­kiem i Zło­tą Karo­lin­ką. Czte­ro­krot­nie nomi­no­wa­na do nagród Viva! Naj­pięk­niej­si i Viva Comet Awards oraz nomi­no­wa­na do Super­je­dy­nek i Tele­ka­mer. Uho­no­ro­wa­na Brą­zo­wym Meda­lem “Zasłu­żo­nym Kul­tu­rze Glo­ria Artis”.

Uzna­wa­na za jed­ną z naj­słyn­niej­szych i naj­bar­dziej uta­len­to­wa­nych posta­ci w histo­rii pol­skiej sce­ny muzycz­nej. Zna­na przede wszyst­kim z nie­sły­cha­nej wraż­li­wo­ści arty­stycz­nej, cha­ry­zmy i sze­ro­kiej ska­li gło­su, wyli­czo­nej na czte­ry okta­wy. Nie­jed­no­krot­nie porów­ny­wa­na była z naj­waż­niej­szy­mi woka­list­ka­mi w histo­rii muzy­ki, tj. Whit­ney Houston, Mariah Carey czy Céli­ne Dion.

Była juror­ką, tre­ner­ką bądź uczest­nicz­ką w kil­ku pro­gra­mach roz­ryw­ko­wych, wzię­ła udział w kil­ku ogól­no­pol­skich kam­pa­niach rekla­mo­wych oraz zagra­ła gościn­nie w dwóch seria­lach tele­wi­zyj­nych.

Wczesne lata

Pocho­dzi z rodzi­ny pol­sko-rom­skiej. Jest cór­ką Gra­ży­ny Gór­niak-Jasik i Jana Gór­nia­ka (1951–2006), któ­ry grał na gita­rze w zespo­le Dona Wasy­la. Jej ojciec porzu­cił rodzi­nę, gdy Gór­niak mia­ła pięć lat.

Po ukoń­cze­niu szko­ły pod­sta­wo­wej pod­ję­ła naukę w Tech­ni­kum Ogrod­ni­czym w Prósz­ko­wie, a póź­niej w Tech­ni­kum Ogrod­ni­czo-Psz­cze­lar­skim w Klucz­bor­ku, któ­re prze­rwa­ła, będąc w trze­ciej kla­sie, ze wzglę­du na swo­je wystę­py w musi­ca­lu Metro.

Działalność muzyczna

Początki i lata 90.

Od 1986 pro­wa­dzi­ła zespół muzycz­ny Sys­tem B, z któ­rym wystę­po­wa­ła na dys­ko­te­kach oraz na impre­zach stu­denc­kich. Pod­czas prze­glą­du zespo­łów w opol­skim domu kul­tu­ry jej talent dostrze­gła Elż­bie­ta Zapen­dow­ska, któ­ra pro­wa­dzi­ła tam zaję­cia woka­li­sty­ki i zapro­po­no­wa­ła pio­sen­kar­ce lek­cje wokal­ne.

W 1990 pio­sen­ką “Stop” z reper­tu­aru Sam Brown zade­biu­to­wa­ła w pro­gra­mie tele­wi­zyj­nym Zbi­gnie­wa Gór­ne­go Śpie­wać każ­dy może. W tym samym roku otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za wyko­na­nie pio­sen­ki “Zły chło­pak” z reper­tu­aru Lory Sza­fran w kon­cer­cie “Debiu­ty” w ramach 27. Kra­jo­we­go Festi­wa­lu Pol­skiej Pio­sen­ki w Opo­lu. W tym cza­sie prze­rwa­ła edu­ka­cję w prósz­kow­skim Zespo­le Szkół Ogrod­ni­czych im. Józe­fa War­sze­wi­cza, aby roz­po­cząć karie­rę muzycz­ną i prze­pro­wa­dzić się do War­sza­wy, gdzie wzię­ła udział w prze­słu­cha­niach do musi­ca­lu Metro, reży­se­ro­wa­ne­go przez Janu­sza Józe­fo­wi­cza. Osta­tecz­nie zna­la­zła się w głów­nej obsa­dzie musi­ca­lu, w któ­rym począt­ko­wo gra­ła dru­go­pla­no­wą rolę z jed­ną solo­wą par­tią (“Lita­nia”), a następ­nie zastą­pi­ła Kata­rzy­nę Gro­niec w roli Anny. W 1992, razem z resz­tą obsa­dy, poje­cha­ła ze spek­ta­klem na Broad­way. W paź­dzier­ni­ku wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny pod­czas kon­kur­su dla mode­lek i mode­li Twarz Roku orga­ni­zo­wa­nym w war­szaw­skim Teatrze Wiel­kim.

W 1993 nagra­ła dwie pio­sen­ki z muzy­ką Pio­tra Rubi­ka do fil­mu Paję­czar­ki. Oprócz tego, wystą­pi­ła w przed­sta­wie­niach muzycz­nych w Teatrze Buf­fo: Do gra­ją­cej sza­fy gro­sik wrzuć (z kla­sycz­ny­mi pol­ski­mi popo­wy­mi prze­bo­ja­mi sprzed ery rock and rol­la), Blu­es minus (z pio­sen­ka­mi autor­stwa Jona­sza Kofty) oraz Nie opusz­czaj mnie (z pol­ski­mi wer­sja­mi pio­se­nek two­rzą­ce­go we Fran­cji bel­gij­skie­go bar­da Jacques’a Bre­la). W lip­cu zdo­by­ła trze­cią nagro­dę za wyko­na­nie utwo­ru “Room for Chan­ge” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Kra­jów Nad­bał­tyc­kich w Karl­shamn.

W 1994 przy­ję­ła zapro­sze­nie Tele­wi­zji Pol­skiej do repre­zen­to­wa­nia Pol­ski w 39. Kon­kur­sie Pio­sen­ki Euro­wi­zji w Dubli­nie, zosta­jąc pierw­szą pol­ską repre­zen­tant­ką w kon­kur­sie. Jej kon­kur­so­wym utwo­rem zosta­ła pio­sen­ka “To nie ja!”. Po przy­lo­cie do Irlan­dii zacho­ro­wa­ła na zapa­le­nie krta­ni i tcha­wi­cy, przez co mia­ła pro­ble­my ze śpie­wa­niem pod­czas prób do wystę­pu, któ­re roz­po­czę­ły się 24 kwiet­nia. W trak­cie pró­by gene­ral­nej, trans­mi­to­wa­nej do lokal­nych komi­sji juror­skich oce­nia­ją­cych pro­po­zy­cje kon­kur­so­we, zaśpie­wa­ła frag­ment utwo­ru w języ­ku angiel­skim, co zosta­ło uzna­ne za naru­sze­nie regu­la­mi­nu wido­wi­ska, naka­zu­ją­ce­go śpie­wa­nie uczest­ni­kom swo­ich pro­po­zy­cji wyłącz­nie w języ­ku ojczy­stym. Sprze­ciw wobec dal­sze­mu uczest­nic­twu Pol­ski wyra­zi­ło kil­ka dele­ga­cji, a samej repre­zen­tant­ce gro­zi­ła dys­kwa­li­fi­ka­cja, jed­nak Gór­niak zosta­ła dopusz­czo­na do kon­kur­su, ponie­waż do orga­ni­za­to­rów, Euro­pej­skiej Unii Nadaw­ców, nie wpły­nął ofi­cjal­ny pro­test. W fina­le zdo­by­ła łącz­nie 166 punk­tów, dzię­ki cze­mu zaję­ła dru­gie miej­sce, prze­gry­wa­jąc jedy­nie z przed­sta­wi­cie­la­mi gospo­da­rzy, irlandz­kim duetem Char­lie McGet­ti­gan i Paul Har­ring­ton. Po udzia­le w kon­kur­sie pod­pi­sa­ła kon­trakt z nie­za­leż­ną wytwór­nią fono­gra­ficz­ną ORCA, któ­rej wła­ści­cie­lem był Wik­tor Kubiak, póź­niej­szy mene­dżer Gór­niak. Dzię­ki nie­mu zade­biu­to­wa­ła sin­glem “Once in a Lifetime/To nie ja!”, któ­ry sprze­da­wa­ny był jesie­nią 1994 w Pol­sce, Niem­czech, Austrii i Szwaj­ca­rii. Zain­te­re­so­wa­ły się nią wów­czas licz­ne wytwór­nie pły­to­we, w tym pol­ski oddział kon­cer­nu EMI – Poma­ton EMI, któ­ry, poprzez wytwór­nię ORCA, pod­pi­sał z nią kon­trakt pły­to­wy. Suk­ces odnio­sły tak­że kolej­ne hity Gór­niak, “Jestem kobie­tą” oraz “Dotyk”, wyda­ny w 1995. W maju 1995 wyda­ła swój pierw­szy album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny Dotyk, któ­ry roz­szedł się w nakła­dzie ponad milion egzem­pla­rzy. Za album ode­bra­ła nagro­dę pol­skie­go prze­my­słu pły­to­we­go Fry­de­ryk 1995 w kate­go­rii Fono­gra­ficz­ny debiut roku. Rów­nież w 1995 wraz z kil­ko­ma inny­mi wyko­naw­ca­mi nagra­ła pio­sen­kę “W każ­dym z nas” napi­sa­ną z oka­zji Euro­pej­skie­go Roku Ochro­ny Przy­ro­dy.

W 1996 pod­pi­sa­ła w Lon­dy­nie kon­trakt z wytwór­nią EMI Inter­na­tio­nal na nagra­nie pię­ciu albu­mów, kon­ty­nu­owa­ła jed­nak nagry­wa­nie dla pol­skie­go ryn­ku, lan­su­jąc wów­czas trzy następ­ne prze­bo­je: “Kolo­ro­wy wiatr” (pol­ską wer­sję utwo­ru “Colors of the Wind” do fil­mu Disneya Poca­hon­tas), “Love Is on the Line” (klu­bo­wy hit poda­ro­wa­ny Gór­niak przez Kylie Mino­gue) oraz “To Atlan­ta” (pol­ski hymn Igrzysk Olim­pij­skich 1996). W listo­pa­dzie 1997 wyda­ła pierw­szy anglo­ję­zycz­ny album, zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Edy­ta Gór­niak. Nad jego pro­duk­cją i dobo­rem reper­tu­aru czu­wał Chri­sto­pher Neil, odpo­wie­dzial­ny za mię­dzy­na­ro­do­wą karie­rę Céli­ne Dion. Album w Nor­we­gii zyskał sta­tus zło­tej pły­ty, nato­miast w Szwaj­ca­rii i Por­tu­ga­lii – srebr­nej pły­ty. Pierw­szy z sin­gli, “When You Come Back to Me”, stał się prze­bo­jem szcze­gól­nie w Skan­dy­na­wii, Por­tu­ga­lii (gdzie wyko­rzy­sta­no go w czo­łów­ce popu­lar­ne­go seria­lu tele­wi­zyj­ne­go) i w kra­jach azja­tyc­kich (zre­ali­zo­wa­ny do nie­go klip osią­gnął trze­cie miej­sce na liście prze­bo­jów azja­tyc­kiej MTV). Następ­ny sin­gel, “Any­thing”, odniósł suk­ces głów­nie w Pol­sce. W grud­niu 1997 wystą­pi­ła w war­szaw­skiej Sali Kon­gre­so­wej na wspól­nym kon­cer­cie z teno­rem José Car­re­ra­sem. Na reper­tu­ar kon­cer­tu, trans­mi­to­wa­ne­go przez TVP, zło­ży­ły się pie­śni, arie ope­ro­we, świą­tecz­ne stan­dar­dy oraz wspól­ny hit “Hope for Us”, któ­ry uka­zał się wte­dy na sin­glu.

W 1998 nagra­ła kolej­ne dwa pol­sko­ję­zycz­ne prze­bo­je: “Lustro” (pol­ską wer­sję prze­bo­ju “Reflec­tion” z fil­mu Disneya Mulan) i “Dum­ka na dwa ser­ca” (temat prze­wod­ni fil­mu Ogniem i mie­czem), któ­ry zaśpie­wa­ła w duecie z Miet­kiem Szcze­śnia­kiem. Na począt­ku 1999 wyda­ła kolej­ny mię­dzy­na­ro­do­wy sin­gel, “One & One”, któ­ry trzy lata wcze­śniej wyda­ny przez Rober­ta Mile­sa. 8 kwiet­nia wyru­szy­ła w trwa­ją­cą mie­siąc pierw­szą bile­to­wa­ną tra­sę kon­cer­to­wą, obej­mu­ją­cą jede­na­ście kon­cer­tów w jede­na­stu pol­skich mia­stach. Zapis audio­wi­zu­al­ny zare­je­stro­wa­ny pod­czas kon­cer­tów w Kra­ko­wie, War­sza­wie i Łodzi uka­zał się we wrze­śniu na albu­mie kon­cer­to­wym pt. Live ’99, któ­ry sprze­dał się w nakła­dzie oko­ło 50 tysię­cy egzem­pla­rzy.

Lata 2000–2009

3 lip­ca 2000 wspól­nie z Macie­jem Stuh­rem roz­po­czę­ła pierw­szą ple­ne­ro­wą tra­sę po Pol­sce o nazwie Julia, pro­mu­ją­cą słu­cho­wi­sko radio­we RMF FM Romeo i Julia. Kon­cert w Kra­ko­wie został zare­je­stro­wa­ny przez TVP1 i miał swo­ją tele­wi­zyj­ną pre­mie­rę w grud­niu. W 2002 wytwór­nia EMI Inter­na­tio­nal roz­wią­za­ła kon­trakt z Gór­niak, a woka­list­ka pod­pi­sa­ła nowy, z nie­miec­kim oddzia­łem wytwór­ni Vir­gin Records. Za pro­duk­cję i pio­sen­ki na jej kolej­ny mię­dzy­na­ro­do­wy album odpo­wia­dał bry­tyj­ski pro­du­cenc­ko-kom­po­zy­tor­ski zespół Abso­lu­te. W mar­cu 2002 wypu­ści­ła na rynek pol­ską edy­cję albu­mu pt. Per­ła, z któ­rej pocho­dzą prze­bo­je “Jak naj­da­lej” czy “Nie pro­szę o wię­cej”. Wydaw­cic­two zosta­ło sprze­da­ne w ponad 40-tysięcz­nym nakła­dzie. Rów­nież w 2002 zaśpie­wa­ła pol­ski hymn naro­do­wy pod­czas Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej, a jej inter­pre­ta­cja “Mazur­ka Dąbrow­skie­go” była kry­tycz­nie oce­nio­na przez widzów i ogól­no­pol­skie media. W mar­cu 2003 zapre­zen­to­wa­ła anglo­ję­zycz­ną część Per­ły pt. Invi­si­ble, na któ­rej umie­ści­ła m.in. klu­bo­wy hit “Impos­si­ble”, wybra­ny póź­niej na sin­giel pro­mu­ją­cy wydaw­nic­two. Pio­sen­ka odnio­sła umiar­ko­wa­ny suk­ces w kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych, sam album nie odniósł suk­ce­su komer­cyj­ne­go – sprze­da­no go zale­d­wie w kil­ku­na­stu tysią­cach egzem­pla­rzy. Z tego powo­du wytwór­nia zre­zy­gno­wa­ła z wyda­wa­nia kolej­nych sin­gli i reali­zo­wa­nia nowych wide­okli­pów. Pocho­dzą­cy z pły­ty utwór “Hold on Your Heart” został wyko­rzy­sta­ny w por­tu­gal­skim seria­lu tele­wi­zyj­nym Moran­gos com Açúcar (Tru­skaw­ki z cukrem).

W 2004 Vir­gin Records roz­wią­za­ła kon­trakt z Gór­niak, a po dzie­się­ciu latach współ­pra­cy woka­list­ka opu­ści­ła tak­że swo­ją macie­rzy­stą, pol­ską wytwór­nię. W mar­cu 2004 pol­ski oddział EMI wydał kom­pi­la­cję sie­dem­na­stu jej naj­więk­szych prze­bo­jów pt. Zło­ta kolek­cja: Dotyk. W tym cza­sie nagra­ła pio­sen­kę “Nie było” z meta­lo­wą for­ma­cją Swe­et Noise, a następ­nie wraz z Dariu­szem Kru­pą zało­ży­ła wła­sną wytwór­nię pły­to­wą, EG.Production. Nawią­za­ła rów­nież współ­pra­cę z duetem pol­skich pro­du­cen­tów muzycz­nych Math­pla­ne­te, aby nagrać pio­sen­ki z klu­bo­wą muzy­ką chil­lo­ut. Pierw­szym efek­tem prac był fran­cu­sko­ję­zycz­ny sin­gel “Luna­ti­que”, któ­re­go pro­mo­cja nie nabra­ła roz­gło­su w mediach. W lip­cu prze­rwa­ła karie­rę muzycz­ną, co zwią­za­ne było z czę­sty­mi ata­ka­mi papa­raz­zich na jej życie pry­wat­ne.

W listo­pa­dzie 2005 powró­ci­ła na rynek, wyda­jąc sin­giel “Kro­ple chwil…”, a w grud­niu zapre­zen­to­wa­ła “Sexu­ali­ty”, będą­cy dru­gim utwo­rem z albu­mu pt. Math­pla­ne­te. W 2006 roz­po­czę­ła pra­cę nad nowym albu­mem popo­wym, a z cza­sem nawią­za­ła współ­pra­cę z kon­cer­nem Sony BMG. Pierw­szym efek­tem ich współ­pra­cy była pio­sen­ka “Cygań­skie ser­ce”, z któ­rą w czerw­cu 2006 zaję­ła dru­gie miej­sce w gło­so­wa­niu publicz­no­ści w kon­kur­sie Pre­mie­ry na 43. KFPP w Opo­lu. W tym samym roku wraz z inny­mi wyko­naw­ca­mi wzię­ła udział w nagra­niu utwo­ru “Wystar­czy chcieć” z oka­zji 10. rocz­ni­cy powsta­nia Fun­da­cji Pol­sat. W listo­pa­dzie wyda­ła kolej­ny, solo­wy sin­giel “Loving You”. W stycz­niu 2007 zaśpie­wa­ła tytu­ło­wy temat do pol­skiej wer­sji hisz­pań­skie­go fil­mu ani­mo­wa­ne­go Smo­cze wzgó­rze. We wrze­śniu zaśpie­wa­ła pio­sen­kę “Gwiaz­decz­ka” pod­czas kon­cer­tu z muzy­ką kla­sycz­ną pt. Śpiew­nik naro­do­wy, któ­ry odbył się w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie ku czci Marii Foł­tyn i Sta­ni­sła­wa Moniusz­ki. Kon­cert był trans­mi­to­wa­ny na żywo przez TVP. W paź­dzier­ni­ku 2007 wyda­ła pierw­szy od pię­ciu lat album stu­dyj­ny pt. E·K·G, któ­ry uka­zał się pod szyl­dem EG.Production i medial­ne­go kon­cer­nu Ago­ra SA. Pły­tę pro­mo­wa­ła sin­glem “List”, będą­cym pol­sko­ję­zycz­ną wer­sją utwo­ru “I Sur­ren­der” z reper­tu­aru Céli­ne Dion. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem ple­ne­ro­wy kon­cert syl­we­stro­wy orga­ni­zo­wa­ny przez tele­wi­zję Pol­sat w Kra­ko­wie. W stycz­niu 2008 potwier­dzi­ła, że pla­nu­je tra­sę kon­cer­to­wą pro­mu­ją­cą pły­tę, pla­no­wa­ła rów­nież wyda­nie pły­ty DVD z tej tra­sy. Osta­tecz­nie nie doszło do zapo­wia­da­ne­go tour­née i, nie licząc spo­ra­dycz­nych kon­cer­tów po wyda­niu w lutym 2008 sin­gla “Dzię­ku­ję ci”, pro­mo­cja pły­ty szyb­ko dobie­gła koń­ca. W tym cza­sie otrzy­ma­ła nomi­na­cję do Tele­ka­me­ry w kate­go­rii “Muzy­ka” (5. miej­sce) oraz do Wik­to­ra w kate­go­rii “Muzy­ka i estra­da”. Zdo­by­ła rów­nież nomi­na­cje do Super­je­dy­nek 2007 w dwóch kate­go­riach: “Wyko­naw­ca roku” (4. miej­sce w gło­so­wa­niu inter­nau­tów) i “Pły­ta roku” (5. miej­sce w gło­so­wa­niu inter­nau­tów). Nomi­no­wa­no ją tak­że do nagród “Viva!” Naj­pięk­niej­si oraz Kobie­ta Roku “Gla­mo­ur” 2007.

W lip­cu 2008 zaśpie­wa­ła na festi­wa­lu TOP­tren­dy w Sopo­cie w kon­cer­cie TOP, jako jed­na z naj­le­piej sprze­da­wa­nych arty­stek roku. Mie­siąc wcze­śniej odmó­wi­ła wystę­pów na dwóch kon­cer­tach – pierw­szy miał odbyć się z oka­zji 15-lecia jej karie­ry w ramach 45. KFPP w Opo­lu, lecz orga­ni­za­tor nie pozwo­lił jej wyjść na sce­nę po zmro­ku, a dru­gi miał być sup­por­tem przed kon­cer­tem Céli­ne Dion, jed­nak menedż­ment Dion nie pozwo­lił jej wystą­pić z zespo­łem na żywo. W paź­dzier­ni­ku ode­bra­ła dwie sta­tu­et­ki w ple­bi­scy­cie zor­ga­ni­zo­wa­nym z oka­zji 60-lecia EMPiK‑u: dla “naj­waż­niej­szej oso­bo­wo­ści ostat­nich 60 lat” oraz za “naj­waż­niej­szą pły­tę ostat­nich 60 lat” (za album pt. Dotyk). W listo­pa­dzie zapre­zen­to­wa­ła utwór “To nie tak, jak myślisz”, któ­ry nagra­ła na potrze­by ścież­ki dźwię­ko­wej pol­skiej kome­dii roman­tycz­nej To nie tak, jak myślisz, kot­ku. Pio­sen­ka, do któ­rej zre­ali­zo­wa­ny ofi­cjal­ny tele­dysk, tra­fi­ła na play­li­sty więk­szo­ści radio­sta­cji i muzycz­nych sta­cji tele­wi­zyj­nych. Przed Bożym Naro­dze­niem wyda­ła pierw­szy świą­tecz­ny album pt. Zako­chaj się na Świę­ta w kolę­dach, zawie­ra­ją­cy pięć kolęd w języ­ku pol­skim i pięć ame­ry­kań­skich świą­tecz­nych stan­dar­dów. Pły­ta była dodat­kiem do “Gaze­ty Wybor­czej”. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas emi­to­wa­nej w tele­wi­zji Pol­sat impre­zy syl­we­stro­wej w War­sza­wie.

W kwiet­niu 2009 zdo­by­ła sta­tu­et­kę Eska Music Award w kate­go­rii “prze­bój roku” (za utwór “To nie tak, jak myślisz”). W Syl­we­stra wystą­pi­ła jed­ne­go wie­czo­ru na trzech kon­cer­tach w War­sza­wie: w Sali Kon­gre­so­wej dwu­krot­nie wystą­pi­ła z orkie­strą BBC Big Band, po czym uświet­ni­ła kon­cert syl­we­stro­wy trans­mi­to­wa­ny przez tele­wi­zję Pol­sat. W stycz­niu 2010 roz­po­czę­ła rocz­ną współ­pra­cę z Mają Sablew­ską. Zapo­wie­dzia­ła wów­czas obcho­dy jubi­le­uszo­we­go roku karie­ry. Naj­póź­niej latem mia­ła wydać nowy album oraz pły­tę DVD, ogło­si­ła też roz­po­czę­cie prac nad wła­snym musi­ca­lem, żad­nych z tych pla­nów jed­nak nie zre­ali­zo­wa­ła. W lutym uświet­ni­ła wystę­pem finał kra­jo­wych eli­mi­na­cji do 55. Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji orga­ni­zo­wa­ny w War­sza­wie. W mar­cu dosta­ła nomi­na­cję do nagro­dy “Viva!” Naj­pięk­niej­si w kate­go­rii “naj­pięk­niej­sza Polka”, podob­nie jak do następ­ne­go sin­gla, tj. “On the Run”.

Lata 2010–2019

22 mar­ca 2011 z pio­sen­ką “Nie opusz­czaj mnie” Jacques’a Bre­la w kon­cer­cie Jed­ne­go Ser­ca, orga­ni­zo­wa­nym w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie i będą­cym hoł­dem dla ofiar kata­stro­fy smo­leń­skiej.

14 lute­go 2012 wyda­ła album pt. My, sta­no­wią­cy zwrot ku muzy­ce elec­tro­po­po­wej, wyda­ny przez jej nową wła­sną wytwór­nię pły­to­wą – Ana­con­da Pro­duc­tions. Więk­szość utwo­rów skom­po­no­wał i wypro­du­ko­wał pol­ski pro­du­cent Bog­dan Kon­drac­ki. Po sin­glach “Teraz – tu” i “On the Run” pro­mo­wa­nych w 2011, album pro­mo­wa­ny był przez sin­gle: “Nie zapo­mnij”, “Con­se­qu­en­ces”, któ­ry docze­kał się tak­że pol­sko­ję­zycz­nej wer­sji “Co tyl­ko chcesz”, oraz “Sens-Is”. Rów­nież w 2012 zdo­by­ła nomi­na­cje do nagród VIVA Comet w czte­rech kate­go­riach: woka­list­ka roku, naj­lep­szy prze­bój, naj­lep­szy tele­dysk (za utwór i klip do “Teraz – tu”) oraz za naj­lep­szy ima­ge. 23 lute­go wystą­pi­ła na gali wrę­cze­nia nagród, zdo­byw­szy sta­tu­et­kę za wygra­ną w ostat­niej kate­go­rii. 22 kwiet­nia 2012 w Gdań­skiej Ergo Are­nie wystą­pi­ła gościn­nie na kon­cer­cie José Car­re­ra­sa. 26 maja wystą­pi­ła pod­czas festi­wa­lu TOP­tren­dy 2012, a 30 czerw­ca wzię­ła udział w tele­wi­zyj­nym kon­cer­cie TVP Sabat Cza­row­nic w Kiel­cach. 2 grud­nia wystą­pi­ła na tele­wi­zyj­nej gali sta­cji TVN Zwy­kły boha­ter. 16 grud­nia zagra­ła uro­dzi­no­wy kon­cert w war­szaw­skim stu­diu tele­wi­zyj­nym Trans­co­lor, któ­ry był reje­stro­wa­ny przez sta­cję HBO i został wyemi­to­wa­ny w Syl­we­stra. 18 grud­nia w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas gali 20-lecia Tele­wi­zji Pol­sat.

2 lute­go 2013 wystą­pi­ła pod­czas gali Miss Polo­nia 2012. 11 lute­go była gościem muzycz­nym na gali “Viva!” Naj­pięk­niej­si. 14 i 15 lute­go opu­bli­ko­wa­ła na swo­im ofi­cjal­nym kana­le w ser­wi­sie YouTu­be stu­dyj­ne nagra­nie cove­ru “(You Make Me Feel) Like A Natu­ral Woman” i frag­ment “Etiu­dy Rewo­lu­cyj­nej”, utwo­ru zre­ali­zo­wa­ne­go w ramach pro­jek­tu zwią­za­ne­go z muzy­ką Fry­de­ry­ka Cho­pi­na, do któ­re­go tekst napi­sał Jacek Cygan. 6 kwiet­nia pre­mie­rę miał cover stan­dar­du Fran­ka Sina­try “All the Way”, nagra­ny przez Gór­niak w duecie z Mat­tem Duskiem na pol­ską edy­cję jego albu­mu pt. My Fun­ny Valen­ti­ne: The Chet Baker Song­bo­ok. 26 maja wystą­pi­ła gościn­nie w fina­le trze­ciej edy­cji pro­gra­mu TVN X Fac­tor, w któ­rym wyko­na­ła utwór “List” razem z Klau­dią Gawor. W czerw­cu odmó­wi­ła wystę­pu na jubi­le­uszo­wym 50. KFPP w Opo­lu, argu­men­tu­jąc to bra­kiem moż­li­wo­ści uzgod­nie­nia reper­tu­aru (brak jej zgo­dy na pod­ję­cie się wyko­na­nia pio­sen­ki Anny Ger­man) oraz odmó­wie­niem przez pro­du­cen­tów festi­wa­lu zde­men­to­wa­nia nie­praw­dzi­wych prze­ka­zów medial­nych na temat nego­cja­cji finan­so­wych i rze­ko­me­go kon­flik­tu z Mary­lą Rodo­wicz. Osta­tecz­nie Gór­niak zosta­ła zboj­ko­to­wa­na na festi­wa­lu (np. pomi­nię­to ją w retro­spek­tyw­nej czę­ści jubi­le­uszu). Latem 2013 wraz z Tom­so­nem i Baro­nem, Marią Sadow­ską i Mar­kiem Pie­kar­czy­kiem nagra­ła pio­sen­kę “Tysią­ce gło­sów”, pro­mu­ją­cą trze­cią edy­cję pro­gra­mu The Voice of Poland, w któ­rej była tre­ner­ką. Roz­po­czę­ła rów­nież nagra­nia na ósmy album stu­dyj­ny, kon­ty­nu­ują­cy elek­tro­po­po­wą sty­li­sty­kę. Nad mate­ria­łem pra­co­wa­ła z duetem kom­po­zy­tor­sko-pro­du­cenc­kim Dust­pla­stic. 6 lip­ca wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas kon­cer­tu Aaro­na Spe­ar­sa w Cen­trum Kul­tu­ry w Gro­dzi­sku Mazo­wiec­kim. 23 i 24 sierp­nia wystą­pi­ła jako gość spe­cjal­ny pod­czas Sopot Top of the Top Festi­val 2013. 2 wrze­śnia wystą­pi­ła pod­czas jubi­le­uszo­wej gali 1000 razy “M jak miłość”, zor­ga­ni­zo­wa­nej z oka­zji emi­sji 1000. odcin­ka seria­lu M jak miłość. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas syl­we­stro­we­go kon­cer­tu tele­wi­zji TVP2 Disco Syl­we­ster z Dwój­ką we Wro­cła­wiu.

Na począt­ku 2014 pod­pi­sa­ła kon­trakt fono­gra­ficz­ny z Uni­ver­sal Music Pol­ska. 27 stycz­nia 2014 wystą­pi­ła na mię­dzy­na­ro­do­wej uro­czy­sto­ści loso­wa­nia grup Mistrzostw Świa­ta 2014 w siat­ków­ce męż­czyzn. 10 lute­go w trak­cie gali Viva! Naj­pięk­niej­si zaśpie­wa­ła pio­sen­kę “To nie ja!” w duecie z Marią Mar­kie­wicz, sty­pen­dyst­ką pro­gra­mu I Ty możesz się­gnąć gwiazd. 1 maja wyko­na­ła tę pio­sen­kę pod­czas kon­cer­tu Tu bije ser­ce Euro­py zor­ga­ni­zo­wa­ne­go z oka­zji 10. rocz­ni­cy wstą­pie­nia Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej. 16 maja zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Your High”, któ­ry po raz pierw­szy zaśpie­wa­ła na żywo 24 maja pod­czas fina­łu czwar­tej edy­cji The Voice of Poland. 1 czerw­ca, razem z Rusła­ną Łyżycz­ko, zaśpie­wa­ła cover “Ima­gi­ne” Joh­na Len­no­na pod­czas uro­czy­stej gali z oka­zji 25-lecia odro­dze­nia wol­nej Pol­ski – Ludzie Wol­no­ści, w któ­rej uczest­ni­czy­li m.in. pre­zy­den­ci Bro­ni­sław Komo­row­ski i Lech Wałę­sa, pre­mier Donald Tusk oraz Mar­sza­łek Sej­mu Ewa Kopacz. 3 sierp­nia otrzy­ma­ła sta­tu­et­kę Bursz­ty­no­wej Fali za cało­kształt pra­cy arty­stycz­nej pod­czas pierw­szej edy­cji Festi­wa­lu “Na Fali” w Kosza­li­nie. 21 listo­pa­da zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Glow On”. 31 grud­nia wystą­pi­ła we Wro­cła­wiu pod­czas Syl­we­stra z Dwój­ką.

W lutym 2015 zaję­ła 10. miej­sce w ple­bi­scy­cie radia RMF FM na arty­stę 25-lecia. Mie­siąc póź­niej wyzna­ła, że zgło­si­ła chęć udzia­łu na 60. Kon­kur­sie Pio­sen­ki Euro­wi­zji, jed­nak jej kan­dy­da­tu­ra zosta­ła odrzu­co­na przez TVP z powo­du wcze­śniej­sze­go pod­pi­sa­nia umo­wy z inną artyst­ką (Moni­ką Kuszyń­ską). 19 kwiet­nia wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu Top Music Wembley w lon­dyń­skiej Wembley Are­na. 22 maja wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny w fina­le trze­ciej pol­sa­tow­skiej edy­cji pro­gra­mu Dan­cing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi. Czte­ry dni póź­niej pio­sen­ki “Glow On” i “Your High” uka­za­ły się na wspól­nym winy­lo­wym maxi­sin­glu, zawie­ra­ją­cym dodat­ko­wo remiks “Glow On” (zre­ali­zo­wa­ny przez Dust­pla­stic) oraz wyko­na­nie a capel­la “Your High”. W dniach 12–14 czerw­ca 2015 bra­ła udział w 52. KFPP w Opo­lu; dru­gie­go dnia dała reci­tal z oka­zji 25-lecia dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej, po któ­rym ode­bra­ła Zło­tą Karo­lin­kę, a ostat­nie­go dnia festi­wa­lo­we­go wystą­pi­ła w kon­cer­cie Muzycz­na bio­gra­fia – 90 lat Pol­skie­go Radia, w trak­cie któ­re­go otrzy­ma­ła Pla­ty­no­wą Tele­ka­me­rę. 24 czerw­ca 2015 wyda­ła sin­giel “Oczysz­cze­nie”. W sierp­niu roz­po­czę­ła pierw­szą od 16 lat tra­sę kon­cer­to­wą pod nazwą Love 2 Love zor­ga­ni­zo­wa­ną w naj­więk­szych pol­skich halach z oka­zji jubi­le­uszu 25-lecia arty­stycz­nej dzia­łal­no­ści Gór­niak. 30 sierp­nia wystą­pi­ła w Gorzo­wie Wiel­ko­pol­skim pod­czas kon­cer­tu Euro­pa to My, zor­ga­ni­zo­wa­ne­go przez Mini­ster­stwo Infra­struk­tu­ry w celu pro­mo­cji inwe­sty­cji współ­fi­nan­so­wa­nych z fun­du­szy Unii Euro­pej­skiej. 14 paź­dzier­ni­ka ode­bra­ła Brą­zo­wy Medal “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis”. 23 listo­pa­da wystą­pi­ła na 13. ple­bi­scy­cie Róż Gali, a 5 grud­nia – na kon­cer­cie sta­cji TVN Listy do M 2. W Syl­we­stra była jed­ną z gwiazd ple­ne­ro­we­go kon­cer­tu orga­ni­zo­wa­ne­go przez TVN w Kra­ko­wie.

9 stycz­nia 2016 wystą­pi­ła pod­czas Poznań­skie­go Kon­cer­tu Nowo­rocz­ne­go w ramach Mię­dzy­na­ro­do­wych Tar­gów Poznań­skich. W lutym poin­for­mo­wa­ła o zakoń­cze­niu współ­pra­cy z duetem Dust­pla­stic, wyja­śnia­jąc, że “pro­du­cen­ci nie wywią­za­li się ze swo­ich zobo­wią­zań zawo­do­wych”. W tym samym mie­sią­cu potwier­dzi­ła zgło­sze­nie się z bal­la­dą “Gra­te­ful” do udzia­łu w kra­jo­wych eli­mi­na­cjach do 61. Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji. Z pio­sen­ką zakwa­li­fi­ko­wa­ła się do fina­łu selek­cji, któ­ry odbył się 5 mar­ca, i zaję­ła w nim trze­cie miej­sce w gło­so­wa­niu tele­wi­dzów. 28 maja wystą­pi­ła pod­czas 9. Festi­wa­lu Muzy­ki Fil­mo­wej w Kra­ko­wie. 20 sierp­nia wzię­ła udział w festi­wa­lu gwiazd lat 90. Top Łódź Festi­val, trans­mi­to­wa­nym przez tele­wi­zję Pol­sat. 28 sierp­nia zaśpie­wa­ła przed wal­ką Mar­ci­na Naj­ma­na na gali Boxing Night 12 w Czę­sto­cho­wie. 6 wrze­śnia wystą­pi­ła wspól­nie z Davi­dem Foste­rem pod­czas kon­cer­tu z oka­zji Dnia Nie­pod­le­gło­ści Indo­ne­zji, orga­ni­zo­wa­ne­go w War­sza­wie przez pol­ską amba­sa­dę tego kra­ju. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas Syl­we­stra z Dwój­ką orga­ni­zo­wa­ne­go w Zako­pa­nem.

W maju 2017 wystą­pi­ła na 10. Festi­wa­lu Muzy­ki Fil­mo­wej w Kra­ko­wie. 18 sierp­nia była jed­ną z gwiazd pod­czas TOP of the TOP Festi­val w Sopo­cie. 17 wrze­śnia wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Od Opo­la do Opo­la” pod­czas trze­cie­go dnia 54. KFPP w Opo­lu. 24 listo­pa­da wyda­ła sin­gel “Andro­me­da” nagra­ny we współ­pra­cy z Dona­ta­nem. 24 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas wigi­lij­ne­go kon­cer­tu w koście­le pw. św. Igna­ce­go Loy­oli w Gdań­sku, emi­to­wa­ne­go przez TVP1.

6 mar­ca 2018 woka­list­ka wyda­ła sin­gel “Dom dobrych drzew” pro­mu­ją­cy emi­to­wa­ny w TVP1 serial tele­wi­zyj­ny Leśni­czów­ka. 10 czerw­ca 2018 wystą­pi­ła pod­czas trze­cie­go dnia 55. KFPP w Opo­lu. 15 i 16 sierp­nia wystą­pi­ła pod­czas Top of the Top Sopot Festi­val 2018, a trze­cie­go dnia festi­wa­lo­we­go zaśpie­wa­ła m.in. pio­sen­kę “(You Make Me Feel Like) A Natu­ral Woman” z reper­tu­aru Are­thy Fran­klin, któ­ra zmar­ła wcze­śniej tego same­go dnia. 27 sierp­nia zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Tyl­ko Ty”, będą­cy nową wer­sją utwo­ru “Bei Mir Bistu She­in” z 1932, któ­ry nagra­ła na potrze­by fil­mu Dywi­zjon 303. Histo­ria praw­dzi­wa. 8 paź­dzier­ni­ka pre­mie­rę miał utwór “Zatrzy­mać chwi­lę”, któ­ry nagra­ła na potrze­by fil­mu ani­mo­wa­ne­go Hotel Tran­syl­wa­nia 3 w duecie z Rok­sa­ną Węgiel, jej pod­opiecz­ną z pro­gra­mu The Voice Kids. 11 listo­pa­da wzię­ła udział w kon­cer­cie “Sto lat dla Pol­ski”, zor­ga­ni­zo­wa­nym w lon­dyń­skiej sali Roy­al Albert Hall z oka­zji 100. rocz­ni­cy odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści, a 27 grud­nia – w kon­cer­cie “Muzy­ka Wol­no­ści” orga­ni­zo­wa­nym przez tele­wi­zję TVN z oka­zji 100. rocz­ni­cy wybu­chu Powsta­nia Wiel­ko­pol­skie­go, a czte­ry dni póź­niej – pod­czas impre­zy syl­we­stro­wej TVN orga­ni­zo­wa­nej w War­sza­wie.

17 maja 2019 wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas fina­łu dzie­wią­tej edy­cji pro­gra­mu Pol­sa­tu Dan­cing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi, wyko­nu­jąc pio­sen­kę Whit­ney Houston “I Have Nothing”. 14 sierp­nia woka­list­ka w trak­cie dru­gie­go dnia festi­wa­lu Top of the Top w Sopo­cie wyko­na­ła przed­pre­mie­ro­wo stwo­rzo­ny we współ­pra­cy z Gro­me­em utwór “Król”. Pod­czas festi­wa­lu zapre­zen­to­wa­ła rów­nież wła­sną wer­sję utwo­ru “Swe­et Dre­ams (Are Made of This)” zespo­łu Eury­th­mics, a tak­że utwór “One & One” w nowej aran­ża­cji. 21 sierp­nia przy­zna­no jej zło­tą pły­tę za sin­gel “Andro­me­da” nagra­ny z Dona­ta­nem. 17 grud­nia wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Naj­pięk­niej­sze Kolę­dy”, któ­ry odbył się w koście­le para­fial­nym Mat­ki Boski Czę­sto­chow­skiej w Lubi­nie, emi­to­wa­ny był w wigi­lię na sta­cji TVN. 31 grud­nia wystą­pi­ła na emi­to­wa­nym przez sta­cję TVN syl­we­strze w War­sza­wie, na któ­rym wyko­na­ła sin­gle “My Way”, “Król” oraz wła­sną wer­sję utwo­ru “Swe­et Dre­ams (Are Made of This)”.

2020

24 lip­ca w ser­wi­sach stre­amin­go­wych został opu­bli­ko­wa­ny utwór LIME (TeQu­ila-ila), zwia­stu­ją­cy nowy album artyst­ki, któ­ry ma się uka­zać jesie­nią.

Początki i lata 90.

Od 1986 pro­wa­dzi­ła zespół muzycz­ny Sys­tem B, z któ­rym wystę­po­wa­ła na dys­ko­te­kach oraz na impre­zach stu­denc­kich. Pod­czas prze­glą­du zespo­łów w opol­skim domu kul­tu­ry jej talent dostrze­gła Elż­bie­ta Zapen­dow­ska, któ­ra pro­wa­dzi­ła tam zaję­cia woka­li­sty­ki i zapro­po­no­wa­ła pio­sen­kar­ce lek­cje wokal­ne.

W 1990 pio­sen­ką “Stop” z reper­tu­aru Sam Brown zade­biu­to­wa­ła w pro­gra­mie tele­wi­zyj­nym Zbi­gnie­wa Gór­ne­go Śpie­wać każ­dy może. W tym samym roku otrzy­ma­ła wyróż­nie­nie za wyko­na­nie pio­sen­ki “Zły chło­pak” z reper­tu­aru Lory Sza­fran w kon­cer­cie “Debiu­ty” w ramach 27. Kra­jo­we­go Festi­wa­lu Pol­skiej Pio­sen­ki w Opo­lu. W tym cza­sie prze­rwa­ła edu­ka­cję w prósz­kow­skim Zespo­le Szkół Ogrod­ni­czych im. Józe­fa War­sze­wi­cza, aby roz­po­cząć karie­rę muzycz­ną i prze­pro­wa­dzić się do War­sza­wy, gdzie wzię­ła udział w prze­słu­cha­niach do musi­ca­lu Metro, reży­se­ro­wa­ne­go przez Janu­sza Józe­fo­wi­cza. Osta­tecz­nie zna­la­zła się w głów­nej obsa­dzie musi­ca­lu, w któ­rym począt­ko­wo gra­ła dru­go­pla­no­wą rolę z jed­ną solo­wą par­tią (“Lita­nia”), a następ­nie zastą­pi­ła Kata­rzy­nę Gro­niec w roli Anny. W 1992, razem z resz­tą obsa­dy, poje­cha­ła ze spek­ta­klem na Broad­way. W paź­dzier­ni­ku wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny pod­czas kon­kur­su dla mode­lek i mode­li Twarz Roku orga­ni­zo­wa­nym w war­szaw­skim Teatrze Wiel­kim.

W 1993 nagra­ła dwie pio­sen­ki z muzy­ką Pio­tra Rubi­ka do fil­mu Paję­czar­ki. Oprócz tego, wystą­pi­ła w przed­sta­wie­niach muzycz­nych w Teatrze Buf­fo: Do gra­ją­cej sza­fy gro­sik wrzuć (z kla­sycz­ny­mi pol­ski­mi popo­wy­mi prze­bo­ja­mi sprzed ery rock and rol­la), Blu­es minus (z pio­sen­ka­mi autor­stwa Jona­sza Kofty) oraz Nie opusz­czaj mnie (z pol­ski­mi wer­sja­mi pio­se­nek two­rzą­ce­go we Fran­cji bel­gij­skie­go bar­da Jacques’a Bre­la). W lip­cu zdo­by­ła trze­cią nagro­dę za wyko­na­nie utwo­ru “Room for Chan­ge” na Festi­wa­lu Pio­sen­ki Kra­jów Nad­bał­tyc­kich w Karl­shamn.

W 1994 przy­ję­ła zapro­sze­nie Tele­wi­zji Pol­skiej do repre­zen­to­wa­nia Pol­ski w 39. Kon­kur­sie Pio­sen­ki Euro­wi­zji w Dubli­nie, zosta­jąc pierw­szą pol­ską repre­zen­tant­ką w kon­kur­sie. Jej kon­kur­so­wym utwo­rem zosta­ła pio­sen­ka “To nie ja!”. Po przy­lo­cie do Irlan­dii zacho­ro­wa­ła na zapa­le­nie krta­ni i tcha­wi­cy, przez co mia­ła pro­ble­my ze śpie­wa­niem pod­czas prób do wystę­pu, któ­re roz­po­czę­ły się 24 kwiet­nia. W trak­cie pró­by gene­ral­nej, trans­mi­to­wa­nej do lokal­nych komi­sji juror­skich oce­nia­ją­cych pro­po­zy­cje kon­kur­so­we, zaśpie­wa­ła frag­ment utwo­ru w języ­ku angiel­skim, co zosta­ło uzna­ne za naru­sze­nie regu­la­mi­nu wido­wi­ska, naka­zu­ją­ce­go śpie­wa­nie uczest­ni­kom swo­ich pro­po­zy­cji wyłącz­nie w języ­ku ojczy­stym. Sprze­ciw wobec dal­sze­mu uczest­nic­twu Pol­ski wyra­zi­ło kil­ka dele­ga­cji, a samej repre­zen­tant­ce gro­zi­ła dys­kwa­li­fi­ka­cja, jed­nak Gór­niak zosta­ła dopusz­czo­na do kon­kur­su, ponie­waż do orga­ni­za­to­rów, Euro­pej­skiej Unii Nadaw­ców, nie wpły­nął ofi­cjal­ny pro­test. W fina­le zdo­by­ła łącz­nie 166 punk­tów, dzię­ki cze­mu zaję­ła dru­gie miej­sce, prze­gry­wa­jąc jedy­nie z przed­sta­wi­cie­la­mi gospo­da­rzy, irlandz­kim duetem Char­lie McGet­ti­gan i Paul Har­ring­ton. Po udzia­le w kon­kur­sie pod­pi­sa­ła kon­trakt z nie­za­leż­ną wytwór­nią fono­gra­ficz­ną ORCA, któ­rej wła­ści­cie­lem był Wik­tor Kubiak, póź­niej­szy mene­dżer Gór­niak. Dzię­ki nie­mu zade­biu­to­wa­ła sin­glem “Once in a Lifetime/To nie ja!”, któ­ry sprze­da­wa­ny był jesie­nią 1994 w Pol­sce, Niem­czech, Austrii i Szwaj­ca­rii. Zain­te­re­so­wa­ły się nią wów­czas licz­ne wytwór­nie pły­to­we, w tym pol­ski oddział kon­cer­nu EMI – Poma­ton EMI, któ­ry, poprzez wytwór­nię ORCA, pod­pi­sał z nią kon­trakt pły­to­wy. Suk­ces odnio­sły tak­że kolej­ne hity Gór­niak, “Jestem kobie­tą” oraz “Dotyk”, wyda­ny w 1995. W maju 1995 wyda­ła swój pierw­szy album stu­dyj­ny, zaty­tu­ło­wa­ny Dotyk, któ­ry roz­szedł się w nakła­dzie ponad milion egzem­pla­rzy. Za album ode­bra­ła nagro­dę pol­skie­go prze­my­słu pły­to­we­go Fry­de­ryk 1995 w kate­go­rii Fono­gra­ficz­ny debiut roku. Rów­nież w 1995 wraz z kil­ko­ma inny­mi wyko­naw­ca­mi nagra­ła pio­sen­kę “W każ­dym z nas” napi­sa­ną z oka­zji Euro­pej­skie­go Roku Ochro­ny Przy­ro­dy.

W 1996 pod­pi­sa­ła w Lon­dy­nie kon­trakt z wytwór­nią EMI Inter­na­tio­nal na nagra­nie pię­ciu albu­mów, kon­ty­nu­owa­ła jed­nak nagry­wa­nie dla pol­skie­go ryn­ku, lan­su­jąc wów­czas trzy następ­ne prze­bo­je: “Kolo­ro­wy wiatr” (pol­ską wer­sję utwo­ru “Colors of the Wind” do fil­mu Disneya Poca­hon­tas), “Love Is on the Line” (klu­bo­wy hit poda­ro­wa­ny Gór­niak przez Kylie Mino­gue) oraz “To Atlan­ta” (pol­ski hymn Igrzysk Olim­pij­skich 1996). W listo­pa­dzie 1997 wyda­ła pierw­szy anglo­ję­zycz­ny album, zaty­tu­ło­wa­ny po pro­stu Edy­ta Gór­niak. Nad jego pro­duk­cją i dobo­rem reper­tu­aru czu­wał Chri­sto­pher Neil, odpo­wie­dzial­ny za mię­dzy­na­ro­do­wą karie­rę Céli­ne Dion. Album w Nor­we­gii zyskał sta­tus zło­tej pły­ty, nato­miast w Szwaj­ca­rii i Por­tu­ga­lii – srebr­nej pły­ty. Pierw­szy z sin­gli, “When You Come Back to Me”, stał się prze­bo­jem szcze­gól­nie w Skan­dy­na­wii, Por­tu­ga­lii (gdzie wyko­rzy­sta­no go w czo­łów­ce popu­lar­ne­go seria­lu tele­wi­zyj­ne­go) i w kra­jach azja­tyc­kich (zre­ali­zo­wa­ny do nie­go klip osią­gnął trze­cie miej­sce na liście prze­bo­jów azja­tyc­kiej MTV). Następ­ny sin­gel, “Any­thing”, odniósł suk­ces głów­nie w Pol­sce. W grud­niu 1997 wystą­pi­ła w war­szaw­skiej Sali Kon­gre­so­wej na wspól­nym kon­cer­cie z teno­rem José Car­re­ra­sem. Na reper­tu­ar kon­cer­tu, trans­mi­to­wa­ne­go przez TVP, zło­ży­ły się pie­śni, arie ope­ro­we, świą­tecz­ne stan­dar­dy oraz wspól­ny hit “Hope for Us”, któ­ry uka­zał się wte­dy na sin­glu.

W 1998 nagra­ła kolej­ne dwa pol­sko­ję­zycz­ne prze­bo­je: “Lustro” (pol­ską wer­sję prze­bo­ju “Reflec­tion” z fil­mu Disneya Mulan) i “Dum­ka na dwa ser­ca” (temat prze­wod­ni fil­mu Ogniem i mie­czem), któ­ry zaśpie­wa­ła w duecie z Miet­kiem Szcze­śnia­kiem. Na począt­ku 1999 wyda­ła kolej­ny mię­dzy­na­ro­do­wy sin­gel, “One & One”, któ­ry trzy lata wcze­śniej wyda­ny przez Rober­ta Mile­sa. 8 kwiet­nia wyru­szy­ła w trwa­ją­cą mie­siąc pierw­szą bile­to­wa­ną tra­sę kon­cer­to­wą, obej­mu­ją­cą jede­na­ście kon­cer­tów w jede­na­stu pol­skich mia­stach. Zapis audio­wi­zu­al­ny zare­je­stro­wa­ny pod­czas kon­cer­tów w Kra­ko­wie, War­sza­wie i Łodzi uka­zał się we wrze­śniu na albu­mie kon­cer­to­wym pt. Live ’99, któ­ry sprze­dał się w nakła­dzie oko­ło 50 tysię­cy egzem­pla­rzy.

Lata 2000–2009

3 lip­ca 2000 wspól­nie z Macie­jem Stuh­rem roz­po­czę­ła pierw­szą ple­ne­ro­wą tra­sę po Pol­sce o nazwie Julia, pro­mu­ją­cą słu­cho­wi­sko radio­we RMF FM Romeo i Julia. Kon­cert w Kra­ko­wie został zare­je­stro­wa­ny przez TVP1 i miał swo­ją tele­wi­zyj­ną pre­mie­rę w grud­niu. W 2002 wytwór­nia EMI Inter­na­tio­nal roz­wią­za­ła kon­trakt z Gór­niak, a woka­list­ka pod­pi­sa­ła nowy, z nie­miec­kim oddzia­łem wytwór­ni Vir­gin Records. Za pro­duk­cję i pio­sen­ki na jej kolej­ny mię­dzy­na­ro­do­wy album odpo­wia­dał bry­tyj­ski pro­du­cenc­ko-kom­po­zy­tor­ski zespół Abso­lu­te. W mar­cu 2002 wypu­ści­ła na rynek pol­ską edy­cję albu­mu pt. Per­ła, z któ­rej pocho­dzą prze­bo­je “Jak naj­da­lej” czy “Nie pro­szę o wię­cej”. Wydaw­cic­two zosta­ło sprze­da­ne w ponad 40-tysięcz­nym nakła­dzie. Rów­nież w 2002 zaśpie­wa­ła pol­ski hymn naro­do­wy pod­czas Mistrzostw Świa­ta w Pił­ce Noż­nej, a jej inter­pre­ta­cja “Mazur­ka Dąbrow­skie­go” była kry­tycz­nie oce­nio­na przez widzów i ogól­no­pol­skie media. W mar­cu 2003 zapre­zen­to­wa­ła anglo­ję­zycz­ną część Per­ły pt. Invi­si­ble, na któ­rej umie­ści­ła m.in. klu­bo­wy hit “Impos­si­ble”, wybra­ny póź­niej na sin­giel pro­mu­ją­cy wydaw­nic­two. Pio­sen­ka odnio­sła umiar­ko­wa­ny suk­ces w kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych, sam album nie odniósł suk­ce­su komer­cyj­ne­go – sprze­da­no go zale­d­wie w kil­ku­na­stu tysią­cach egzem­pla­rzy. Z tego powo­du wytwór­nia zre­zy­gno­wa­ła z wyda­wa­nia kolej­nych sin­gli i reali­zo­wa­nia nowych wide­okli­pów. Pocho­dzą­cy z pły­ty utwór “Hold on Your Heart” został wyko­rzy­sta­ny w por­tu­gal­skim seria­lu tele­wi­zyj­nym Moran­gos com Açúcar (Tru­skaw­ki z cukrem).

W 2004 Vir­gin Records roz­wią­za­ła kon­trakt z Gór­niak, a po dzie­się­ciu latach współ­pra­cy woka­list­ka opu­ści­ła tak­że swo­ją macie­rzy­stą, pol­ską wytwór­nię. W mar­cu 2004 pol­ski oddział EMI wydał kom­pi­la­cję sie­dem­na­stu jej naj­więk­szych prze­bo­jów pt. Zło­ta kolek­cja: Dotyk. W tym cza­sie nagra­ła pio­sen­kę “Nie było” z meta­lo­wą for­ma­cją Swe­et Noise, a następ­nie wraz z Dariu­szem Kru­pą zało­ży­ła wła­sną wytwór­nię pły­to­wą, EG.Production. Nawią­za­ła rów­nież współ­pra­cę z duetem pol­skich pro­du­cen­tów muzycz­nych Math­pla­ne­te, aby nagrać pio­sen­ki z klu­bo­wą muzy­ką chil­lo­ut. Pierw­szym efek­tem prac był fran­cu­sko­ję­zycz­ny sin­gel “Luna­ti­que”, któ­re­go pro­mo­cja nie nabra­ła roz­gło­su w mediach. W lip­cu prze­rwa­ła karie­rę muzycz­ną, co zwią­za­ne było z czę­sty­mi ata­ka­mi papa­raz­zich na jej życie pry­wat­ne.

W listo­pa­dzie 2005 powró­ci­ła na rynek, wyda­jąc sin­giel “Kro­ple chwil…”, a w grud­niu zapre­zen­to­wa­ła “Sexu­ali­ty”, będą­cy dru­gim utwo­rem z albu­mu pt. Math­pla­ne­te. W 2006 roz­po­czę­ła pra­cę nad nowym albu­mem popo­wym, a z cza­sem nawią­za­ła współ­pra­cę z kon­cer­nem Sony BMG. Pierw­szym efek­tem ich współ­pra­cy była pio­sen­ka “Cygań­skie ser­ce”, z któ­rą w czerw­cu 2006 zaję­ła dru­gie miej­sce w gło­so­wa­niu publicz­no­ści w kon­kur­sie Pre­mie­ry na 43. KFPP w Opo­lu. W tym samym roku wraz z inny­mi wyko­naw­ca­mi wzię­ła udział w nagra­niu utwo­ru “Wystar­czy chcieć” z oka­zji 10. rocz­ni­cy powsta­nia Fun­da­cji Pol­sat. W listo­pa­dzie wyda­ła kolej­ny, solo­wy sin­giel “Loving You”. W stycz­niu 2007 zaśpie­wa­ła tytu­ło­wy temat do pol­skiej wer­sji hisz­pań­skie­go fil­mu ani­mo­wa­ne­go Smo­cze wzgó­rze. We wrze­śniu zaśpie­wa­ła pio­sen­kę “Gwiaz­decz­ka” pod­czas kon­cer­tu z muzy­ką kla­sycz­ną pt. Śpiew­nik naro­do­wy, któ­ry odbył się w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie ku czci Marii Foł­tyn i Sta­ni­sła­wa Moniusz­ki. Kon­cert był trans­mi­to­wa­ny na żywo przez TVP. W paź­dzier­ni­ku 2007 wyda­ła pierw­szy od pię­ciu lat album stu­dyj­ny pt. E·K·G, któ­ry uka­zał się pod szyl­dem EG.Production i medial­ne­go kon­cer­nu Ago­ra SA. Pły­tę pro­mo­wa­ła sin­glem “List”, będą­cym pol­sko­ję­zycz­ną wer­sją utwo­ru “I Sur­ren­der” z reper­tu­aru Céli­ne Dion. 31 grud­nia uświet­ni­ła wystę­pem ple­ne­ro­wy kon­cert syl­we­stro­wy orga­ni­zo­wa­ny przez tele­wi­zję Pol­sat w Kra­ko­wie. W stycz­niu 2008 potwier­dzi­ła, że pla­nu­je tra­sę kon­cer­to­wą pro­mu­ją­cą pły­tę, pla­no­wa­ła rów­nież wyda­nie pły­ty DVD z tej tra­sy. Osta­tecz­nie nie doszło do zapo­wia­da­ne­go tour­née i, nie licząc spo­ra­dycz­nych kon­cer­tów po wyda­niu w lutym 2008 sin­gla “Dzię­ku­ję ci”, pro­mo­cja pły­ty szyb­ko dobie­gła koń­ca. W tym cza­sie otrzy­ma­ła nomi­na­cję do Tele­ka­me­ry w kate­go­rii “Muzy­ka” (5. miej­sce) oraz do Wik­to­ra w kate­go­rii “Muzy­ka i estra­da”. Zdo­by­ła rów­nież nomi­na­cje do Super­je­dy­nek 2007 w dwóch kate­go­riach: “Wyko­naw­ca roku” (4. miej­sce w gło­so­wa­niu inter­nau­tów) i “Pły­ta roku” (5. miej­sce w gło­so­wa­niu inter­nau­tów). Nomi­no­wa­no ją tak­że do nagród “Viva!” Naj­pięk­niej­si oraz Kobie­ta Roku “Gla­mo­ur” 2007.

W lip­cu 2008 zaśpie­wa­ła na festi­wa­lu TOP­tren­dy w Sopo­cie w kon­cer­cie TOP, jako jed­na z naj­le­piej sprze­da­wa­nych arty­stek roku. Mie­siąc wcze­śniej odmó­wi­ła wystę­pów na dwóch kon­cer­tach – pierw­szy miał odbyć się z oka­zji 15-lecia jej karie­ry w ramach 45. KFPP w Opo­lu, lecz orga­ni­za­tor nie pozwo­lił jej wyjść na sce­nę po zmro­ku, a dru­gi miał być sup­por­tem przed kon­cer­tem Céli­ne Dion, jed­nak menedż­ment Dion nie pozwo­lił jej wystą­pić z zespo­łem na żywo. W paź­dzier­ni­ku ode­bra­ła dwie sta­tu­et­ki w ple­bi­scy­cie zor­ga­ni­zo­wa­nym z oka­zji 60-lecia EMPiK‑u: dla “naj­waż­niej­szej oso­bo­wo­ści ostat­nich 60 lat” oraz za “naj­waż­niej­szą pły­tę ostat­nich 60 lat” (za album pt. Dotyk). W listo­pa­dzie zapre­zen­to­wa­ła utwór “To nie tak, jak myślisz”, któ­ry nagra­ła na potrze­by ścież­ki dźwię­ko­wej pol­skiej kome­dii roman­tycz­nej To nie tak, jak myślisz, kot­ku. Pio­sen­ka, do któ­rej zre­ali­zo­wa­ny ofi­cjal­ny tele­dysk, tra­fi­ła na play­li­sty więk­szo­ści radio­sta­cji i muzycz­nych sta­cji tele­wi­zyj­nych. Przed Bożym Naro­dze­niem wyda­ła pierw­szy świą­tecz­ny album pt. Zako­chaj się na Świę­ta w kolę­dach, zawie­ra­ją­cy pięć kolęd w języ­ku pol­skim i pięć ame­ry­kań­skich świą­tecz­nych stan­dar­dów. Pły­ta była dodat­kiem do “Gaze­ty Wybor­czej”. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas emi­to­wa­nej w tele­wi­zji Pol­sat impre­zy syl­we­stro­wej w War­sza­wie.

W kwiet­niu 2009 zdo­by­ła sta­tu­et­kę Eska Music Award w kate­go­rii “prze­bój roku” (za utwór “To nie tak, jak myślisz”). W Syl­we­stra wystą­pi­ła jed­ne­go wie­czo­ru na trzech kon­cer­tach w War­sza­wie: w Sali Kon­gre­so­wej dwu­krot­nie wystą­pi­ła z orkie­strą BBC Big Band, po czym uświet­ni­ła kon­cert syl­we­stro­wy trans­mi­to­wa­ny przez tele­wi­zję Pol­sat. W stycz­niu 2010 roz­po­czę­ła rocz­ną współ­pra­cę z Mają Sablew­ską. Zapo­wie­dzia­ła wów­czas obcho­dy jubi­le­uszo­we­go roku karie­ry. Naj­póź­niej latem mia­ła wydać nowy album oraz pły­tę DVD, ogło­si­ła też roz­po­czę­cie prac nad wła­snym musi­ca­lem, żad­nych z tych pla­nów jed­nak nie zre­ali­zo­wa­ła. W lutym uświet­ni­ła wystę­pem finał kra­jo­wych eli­mi­na­cji do 55. Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji orga­ni­zo­wa­ny w War­sza­wie. W mar­cu dosta­ła nomi­na­cję do nagro­dy “Viva!” Naj­pięk­niej­si w kate­go­rii “naj­pięk­niej­sza Polka”, podob­nie jak do następ­ne­go sin­gla, tj. “On the Run”.

Lata 2010–2019

22 mar­ca 2011 z pio­sen­ką “Nie opusz­czaj mnie” Jacques’a Bre­la w kon­cer­cie Jed­ne­go Ser­ca, orga­ni­zo­wa­nym w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie i będą­cym hoł­dem dla ofiar kata­stro­fy smo­leń­skiej.

14 lute­go 2012 wyda­ła album pt. My, sta­no­wią­cy zwrot ku muzy­ce elec­tro­po­po­wej, wyda­ny przez jej nową wła­sną wytwór­nię pły­to­wą – Ana­con­da Pro­duc­tions. Więk­szość utwo­rów skom­po­no­wał i wypro­du­ko­wał pol­ski pro­du­cent Bog­dan Kon­drac­ki. Po sin­glach “Teraz – tu” i “On the Run” pro­mo­wa­nych w 2011, album pro­mo­wa­ny był przez sin­gle: “Nie zapo­mnij”, “Con­se­qu­en­ces”, któ­ry docze­kał się tak­że pol­sko­ję­zycz­nej wer­sji “Co tyl­ko chcesz”, oraz “Sens-Is”. Rów­nież w 2012 zdo­by­ła nomi­na­cje do nagród VIVA Comet w czte­rech kate­go­riach: woka­list­ka roku, naj­lep­szy prze­bój, naj­lep­szy tele­dysk (za utwór i klip do “Teraz – tu”) oraz za naj­lep­szy ima­ge. 23 lute­go wystą­pi­ła na gali wrę­cze­nia nagród, zdo­byw­szy sta­tu­et­kę za wygra­ną w ostat­niej kate­go­rii. 22 kwiet­nia 2012 w Gdań­skiej Ergo Are­nie wystą­pi­ła gościn­nie na kon­cer­cie José Car­re­ra­sa. 26 maja wystą­pi­ła pod­czas festi­wa­lu TOP­tren­dy 2012, a 30 czerw­ca wzię­ła udział w tele­wi­zyj­nym kon­cer­cie TVP Sabat Cza­row­nic w Kiel­cach. 2 grud­nia wystą­pi­ła na tele­wi­zyj­nej gali sta­cji TVN Zwy­kły boha­ter. 16 grud­nia zagra­ła uro­dzi­no­wy kon­cert w war­szaw­skim stu­diu tele­wi­zyj­nym Trans­co­lor, któ­ry był reje­stro­wa­ny przez sta­cję HBO i został wyemi­to­wa­ny w Syl­we­stra. 18 grud­nia w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas gali 20-lecia Tele­wi­zji Pol­sat.

2 lute­go 2013 wystą­pi­ła pod­czas gali Miss Polo­nia 2012. 11 lute­go była gościem muzycz­nym na gali “Viva!” Naj­pięk­niej­si. 14 i 15 lute­go opu­bli­ko­wa­ła na swo­im ofi­cjal­nym kana­le w ser­wi­sie YouTu­be stu­dyj­ne nagra­nie cove­ru “(You Make Me Feel) Like A Natu­ral Woman” i frag­ment “Etiu­dy Rewo­lu­cyj­nej”, utwo­ru zre­ali­zo­wa­ne­go w ramach pro­jek­tu zwią­za­ne­go z muzy­ką Fry­de­ry­ka Cho­pi­na, do któ­re­go tekst napi­sał Jacek Cygan. 6 kwiet­nia pre­mie­rę miał cover stan­dar­du Fran­ka Sina­try “All the Way”, nagra­ny przez Gór­niak w duecie z Mat­tem Duskiem na pol­ską edy­cję jego albu­mu pt. My Fun­ny Valen­ti­ne: The Chet Baker Song­bo­ok. 26 maja wystą­pi­ła gościn­nie w fina­le trze­ciej edy­cji pro­gra­mu TVN X Fac­tor, w któ­rym wyko­na­ła utwór “List” razem z Klau­dią Gawor. W czerw­cu odmó­wi­ła wystę­pu na jubi­le­uszo­wym 50. KFPP w Opo­lu, argu­men­tu­jąc to bra­kiem moż­li­wo­ści uzgod­nie­nia reper­tu­aru (brak jej zgo­dy na pod­ję­cie się wyko­na­nia pio­sen­ki Anny Ger­man) oraz odmó­wie­niem przez pro­du­cen­tów festi­wa­lu zde­men­to­wa­nia nie­praw­dzi­wych prze­ka­zów medial­nych na temat nego­cja­cji finan­so­wych i rze­ko­me­go kon­flik­tu z Mary­lą Rodo­wicz. Osta­tecz­nie Gór­niak zosta­ła zboj­ko­to­wa­na na festi­wa­lu (np. pomi­nię­to ją w retro­spek­tyw­nej czę­ści jubi­le­uszu). Latem 2013 wraz z Tom­so­nem i Baro­nem, Marią Sadow­ską i Mar­kiem Pie­kar­czy­kiem nagra­ła pio­sen­kę “Tysią­ce gło­sów”, pro­mu­ją­cą trze­cią edy­cję pro­gra­mu The Voice of Poland, w któ­rej była tre­ner­ką. Roz­po­czę­ła rów­nież nagra­nia na ósmy album stu­dyj­ny, kon­ty­nu­ują­cy elek­tro­po­po­wą sty­li­sty­kę. Nad mate­ria­łem pra­co­wa­ła z duetem kom­po­zy­tor­sko-pro­du­cenc­kim Dust­pla­stic. 6 lip­ca wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas kon­cer­tu Aaro­na Spe­ar­sa w Cen­trum Kul­tu­ry w Gro­dzi­sku Mazo­wiec­kim. 23 i 24 sierp­nia wystą­pi­ła jako gość spe­cjal­ny pod­czas Sopot Top of the Top Festi­val 2013. 2 wrze­śnia wystą­pi­ła pod­czas jubi­le­uszo­wej gali 1000 razy “M jak miłość”, zor­ga­ni­zo­wa­nej z oka­zji emi­sji 1000. odcin­ka seria­lu M jak miłość. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas syl­we­stro­we­go kon­cer­tu tele­wi­zji TVP2 Disco Syl­we­ster z Dwój­ką we Wro­cła­wiu.

Na począt­ku 2014 pod­pi­sa­ła kon­trakt fono­gra­ficz­ny z Uni­ver­sal Music Pol­ska. 27 stycz­nia 2014 wystą­pi­ła na mię­dzy­na­ro­do­wej uro­czy­sto­ści loso­wa­nia grup Mistrzostw Świa­ta 2014 w siat­ków­ce męż­czyzn. 10 lute­go w trak­cie gali Viva! Naj­pięk­niej­si zaśpie­wa­ła pio­sen­kę “To nie ja!” w duecie z Marią Mar­kie­wicz, sty­pen­dyst­ką pro­gra­mu I Ty możesz się­gnąć gwiazd. 1 maja wyko­na­ła tę pio­sen­kę pod­czas kon­cer­tu Tu bije ser­ce Euro­py zor­ga­ni­zo­wa­ne­go z oka­zji 10. rocz­ni­cy wstą­pie­nia Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej. 16 maja zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Your High”, któ­ry po raz pierw­szy zaśpie­wa­ła na żywo 24 maja pod­czas fina­łu czwar­tej edy­cji The Voice of Poland. 1 czerw­ca, razem z Rusła­ną Łyżycz­ko, zaśpie­wa­ła cover “Ima­gi­ne” Joh­na Len­no­na pod­czas uro­czy­stej gali z oka­zji 25-lecia odro­dze­nia wol­nej Pol­ski – Ludzie Wol­no­ści, w któ­rej uczest­ni­czy­li m.in. pre­zy­den­ci Bro­ni­sław Komo­row­ski i Lech Wałę­sa, pre­mier Donald Tusk oraz Mar­sza­łek Sej­mu Ewa Kopacz. 3 sierp­nia otrzy­ma­ła sta­tu­et­kę Bursz­ty­no­wej Fali za cało­kształt pra­cy arty­stycz­nej pod­czas pierw­szej edy­cji Festi­wa­lu “Na Fali” w Kosza­li­nie. 21 listo­pa­da zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Glow On”. 31 grud­nia wystą­pi­ła we Wro­cła­wiu pod­czas Syl­we­stra z Dwój­ką.

W lutym 2015 zaję­ła 10. miej­sce w ple­bi­scy­cie radia RMF FM na arty­stę 25-lecia. Mie­siąc póź­niej wyzna­ła, że zgło­si­ła chęć udzia­łu na 60. Kon­kur­sie Pio­sen­ki Euro­wi­zji, jed­nak jej kan­dy­da­tu­ra zosta­ła odrzu­co­na przez TVP z powo­du wcze­śniej­sze­go pod­pi­sa­nia umo­wy z inną artyst­ką (Moni­ką Kuszyń­ską). 19 kwiet­nia wystą­pi­ła pod­czas kon­cer­tu Top Music Wembley w lon­dyń­skiej Wembley Are­na. 22 maja wystą­pi­ła jako gość muzycz­ny w fina­le trze­ciej pol­sa­tow­skiej edy­cji pro­gra­mu Dan­cing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi. Czte­ry dni póź­niej pio­sen­ki “Glow On” i “Your High” uka­za­ły się na wspól­nym winy­lo­wym maxi­sin­glu, zawie­ra­ją­cym dodat­ko­wo remiks “Glow On” (zre­ali­zo­wa­ny przez Dust­pla­stic) oraz wyko­na­nie a capel­la “Your High”. W dniach 12–14 czerw­ca 2015 bra­ła udział w 52. KFPP w Opo­lu; dru­gie­go dnia dała reci­tal z oka­zji 25-lecia dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej, po któ­rym ode­bra­ła Zło­tą Karo­lin­kę, a ostat­nie­go dnia festi­wa­lo­we­go wystą­pi­ła w kon­cer­cie Muzycz­na bio­gra­fia – 90 lat Pol­skie­go Radia, w trak­cie któ­re­go otrzy­ma­ła Pla­ty­no­wą Tele­ka­me­rę. 24 czerw­ca 2015 wyda­ła sin­giel “Oczysz­cze­nie”. W sierp­niu roz­po­czę­ła pierw­szą od 16 lat tra­sę kon­cer­to­wą pod nazwą Love 2 Love zor­ga­ni­zo­wa­ną w naj­więk­szych pol­skich halach z oka­zji jubi­le­uszu 25-lecia arty­stycz­nej dzia­łal­no­ści Gór­niak. 30 sierp­nia wystą­pi­ła w Gorzo­wie Wiel­ko­pol­skim pod­czas kon­cer­tu Euro­pa to My, zor­ga­ni­zo­wa­ne­go przez Mini­ster­stwo Infra­struk­tu­ry w celu pro­mo­cji inwe­sty­cji współ­fi­nan­so­wa­nych z fun­du­szy Unii Euro­pej­skiej. 14 paź­dzier­ni­ka ode­bra­ła Brą­zo­wy Medal “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis”. 23 listo­pa­da wystą­pi­ła na 13. ple­bi­scy­cie Róż Gali, a 5 grud­nia – na kon­cer­cie sta­cji TVN Listy do M 2. W Syl­we­stra była jed­ną z gwiazd ple­ne­ro­we­go kon­cer­tu orga­ni­zo­wa­ne­go przez TVN w Kra­ko­wie.

9 stycz­nia 2016 wystą­pi­ła pod­czas Poznań­skie­go Kon­cer­tu Nowo­rocz­ne­go w ramach Mię­dzy­na­ro­do­wych Tar­gów Poznań­skich. W lutym poin­for­mo­wa­ła o zakoń­cze­niu współ­pra­cy z duetem Dust­pla­stic, wyja­śnia­jąc, że “pro­du­cen­ci nie wywią­za­li się ze swo­ich zobo­wią­zań zawo­do­wych”. W tym samym mie­sią­cu potwier­dzi­ła zgło­sze­nie się z bal­la­dą “Gra­te­ful” do udzia­łu w kra­jo­wych eli­mi­na­cjach do 61. Kon­kur­su Pio­sen­ki Euro­wi­zji. Z pio­sen­ką zakwa­li­fi­ko­wa­ła się do fina­łu selek­cji, któ­ry odbył się 5 mar­ca, i zaję­ła w nim trze­cie miej­sce w gło­so­wa­niu tele­wi­dzów. 28 maja wystą­pi­ła pod­czas 9. Festi­wa­lu Muzy­ki Fil­mo­wej w Kra­ko­wie. 20 sierp­nia wzię­ła udział w festi­wa­lu gwiazd lat 90. Top Łódź Festi­val, trans­mi­to­wa­nym przez tele­wi­zję Pol­sat. 28 sierp­nia zaśpie­wa­ła przed wal­ką Mar­ci­na Naj­ma­na na gali Boxing Night 12 w Czę­sto­cho­wie. 6 wrze­śnia wystą­pi­ła wspól­nie z Davi­dem Foste­rem pod­czas kon­cer­tu z oka­zji Dnia Nie­pod­le­gło­ści Indo­ne­zji, orga­ni­zo­wa­ne­go w War­sza­wie przez pol­ską amba­sa­dę tego kra­ju. 31 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas Syl­we­stra z Dwój­ką orga­ni­zo­wa­ne­go w Zako­pa­nem.

W maju 2017 wystą­pi­ła na 10. Festi­wa­lu Muzy­ki Fil­mo­wej w Kra­ko­wie. 18 sierp­nia była jed­ną z gwiazd pod­czas TOP of the TOP Festi­val w Sopo­cie. 17 wrze­śnia wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Od Opo­la do Opo­la” pod­czas trze­cie­go dnia 54. KFPP w Opo­lu. 24 listo­pa­da wyda­ła sin­gel “Andro­me­da” nagra­ny we współ­pra­cy z Dona­ta­nem. 24 grud­nia wystą­pi­ła pod­czas wigi­lij­ne­go kon­cer­tu w koście­le pw. św. Igna­ce­go Loy­oli w Gdań­sku, emi­to­wa­ne­go przez TVP1.

6 mar­ca 2018 woka­list­ka wyda­ła sin­gel “Dom dobrych drzew” pro­mu­ją­cy emi­to­wa­ny w TVP1 serial tele­wi­zyj­ny Leśni­czów­ka. 10 czerw­ca 2018 wystą­pi­ła pod­czas trze­cie­go dnia 55. KFPP w Opo­lu. 15 i 16 sierp­nia wystą­pi­ła pod­czas Top of the Top Sopot Festi­val 2018, a trze­cie­go dnia festi­wa­lo­we­go zaśpie­wa­ła m.in. pio­sen­kę “(You Make Me Feel Like) A Natu­ral Woman” z reper­tu­aru Are­thy Fran­klin, któ­ra zmar­ła wcze­śniej tego same­go dnia. 27 sierp­nia zapre­zen­to­wa­ła sin­giel “Tyl­ko Ty”, będą­cy nową wer­sją utwo­ru “Bei Mir Bistu She­in” z 1932, któ­ry nagra­ła na potrze­by fil­mu Dywi­zjon 303. Histo­ria praw­dzi­wa. 8 paź­dzier­ni­ka pre­mie­rę miał utwór “Zatrzy­mać chwi­lę”, któ­ry nagra­ła na potrze­by fil­mu ani­mo­wa­ne­go Hotel Tran­syl­wa­nia 3 w duecie z Rok­sa­ną Węgiel, jej pod­opiecz­ną z pro­gra­mu The Voice Kids. 11 listo­pa­da wzię­ła udział w kon­cer­cie “Sto lat dla Pol­ski”, zor­ga­ni­zo­wa­nym w lon­dyń­skiej sali Roy­al Albert Hall z oka­zji 100. rocz­ni­cy odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści, a 27 grud­nia – w kon­cer­cie “Muzy­ka Wol­no­ści” orga­ni­zo­wa­nym przez tele­wi­zję TVN z oka­zji 100. rocz­ni­cy wybu­chu Powsta­nia Wiel­ko­pol­skie­go, a czte­ry dni póź­niej – pod­czas impre­zy syl­we­stro­wej TVN orga­ni­zo­wa­nej w War­sza­wie.

17 maja 2019 wystą­pi­ła gościn­nie pod­czas fina­łu dzie­wią­tej edy­cji pro­gra­mu Pol­sa­tu Dan­cing with the Stars. Taniec z gwiaz­da­mi, wyko­nu­jąc pio­sen­kę Whit­ney Houston “I Have Nothing”. 14 sierp­nia woka­list­ka w trak­cie dru­gie­go dnia festi­wa­lu Top of the Top w Sopo­cie wyko­na­ła przed­pre­mie­ro­wo stwo­rzo­ny we współ­pra­cy z Gro­me­em utwór “Król”. Pod­czas festi­wa­lu zapre­zen­to­wa­ła rów­nież wła­sną wer­sję utwo­ru “Swe­et Dre­ams (Are Made of This)” zespo­łu Eury­th­mics, a tak­że utwór “One & One” w nowej aran­ża­cji. 21 sierp­nia przy­zna­no jej zło­tą pły­tę za sin­gel “Andro­me­da” nagra­ny z Dona­ta­nem. 17 grud­nia wystą­pi­ła na kon­cer­cie “Naj­pięk­niej­sze Kolę­dy”, któ­ry odbył się w koście­le para­fial­nym Mat­ki Boski Czę­sto­chow­skiej w Lubi­nie, emi­to­wa­ny był w wigi­lię na sta­cji TVN. 31 grud­nia wystą­pi­ła na emi­to­wa­nym przez sta­cję TVN syl­we­strze w War­sza­wie, na któ­rym wyko­na­ła sin­gle “My Way”, “Król” oraz wła­sną wer­sję utwo­ru “Swe­et Dre­ams (Are Made of This)”.

2020

24 lip­ca w ser­wi­sach stre­amin­go­wych został opu­bli­ko­wa­ny utwór LIME (TeQu­ila-ila), zwia­stu­ją­cy nowy album artyst­ki, któ­ry ma się uka­zać jesie­nią.

Działalność pozamuzyczna

W maju 2005 uka­za­ła się nie­au­to­ry­zo­wa­na bio­gra­fia Gór­niak autor­stwa Pio­tra Kry­sia­ka, “Edy­ta Gór­niak: Bez cen­zu­ry”, któ­ra naka­zem sądu zosta­ła wyco­fa­na ze sprze­da­ży.

Wystą­pi­ła gościn­nie w seria­lach: Na dobre i na złe (2002) i Nia­nia (2006).

Bra­ła udział w kam­pa­nii rekla­mo­wej wody mine­ral­nej Ciso­wian­ka (2005) oraz w akcji eko­lo­gicz­nej “Zmień nawy­ki na dobre. Zmień kli­mat na lep­szy” (2008). Była amba­sa­dor­ką: Radia Zet (2006), fir­my kosme­tycz­nej Soraya (2011), Ślą­skie­go Ban­ku ING (2012) oraz pro­du­cen­ta lakie­rów do paznok­ci Chio­do Pro (2017). W 2016 zapro­jek­to­wa­ła kolek­cję ubrań dla modo­wej mar­ki Naoko.

W stycz­niu 2006 jej zdję­cia uka­za­ły się na łamach maga­zy­nu “Play­boy”, któ­re­go nakład wyniósł 130 tysię­cy egzem­pla­rzy i uka­zał się w dwóch wer­sjach okład­ko­wych. Wideo z sesji zdję­cio­wej zawar­te zosta­ło w tele­dy­sku do utwo­ru “Sexu­ali­ty”. W 2007 wzię­ła udział w sesji zdję­cio­wej dla mie­sięcz­ni­ka “Machi­na”, na któ­rej zosta­ła ucha­rak­te­ry­zo­wa­na na war­szaw­ską Syren­kę, co mia­ło słu­żyć odświe­że­niu wize­run­ku sym­bo­lu pol­skiej sto­li­cy.

Była uczest­nicz­ką tele­wi­zyj­nych pro­gra­mów roz­ryw­ko­wych: Ran­king gwiazd (2008), Taniec z gwiaz­da­mi (2010), Tak to lecia­ło! (2011) i Agent – Gwiaz­dy (2018), a tak­że juror­ką w pro­gra­mach: Jak oni śpie­wa­ją (2007–2009) i Hit Hit Hur­ra! (2016) oraz tre­ner­ką w pro­gra­mach: Bitwa na gło­sy (2012), The Voice of Poland (2013–2015 od 2020) i The Voice Kids (2018). Za udział w The Voice of Poland i Hit, hit, hur­ra! była nomi­no­wa­na do Tele­ka­mer “Tele Tygo­dnia” w kate­go­rii “Juror” (w 2015, 2016 i 2017). Była boha­ter­ką reali­ty show TVN My Way (2019), w któ­rym uczy­ła się jeź­dzić samo­cho­dem.

W 2013, w geście pro­te­stu prze­ciw spa­le­niu Tęczy na Pla­cu Zba­wi­cie­la w War­sza­wie, wpię­ła w insta­la­cję kwia­ty.

Głos

Woka­list­ka czę­sto porów­ny­wa­na jest przez kry­ty­ków muzycz­nych do Whit­ney Houston, Céli­ne Dion, Vio­let­ty Vil­las oraz Mariah Carey, któ­ra sły­nie z mie­sza­nia naj­sil­niej­szych reje­strów z fal­se­tem, podob­nie jak Gór­niak.

Wypo­wiedź Ali­cji Węgo­rzew­skiej pod­czas nagra­nia jed­ne­go z odcin­ków pro­gra­mu Bitwa na gło­sy: “Kie­dy cza­sem słu­cham Edy­ty, to ona ma tę elek­trycz­ność pod skó­rą, tę wraż­li­wość, któ­rą też mia­ła Whit­ney Houston”. Paweł Gzyl recen­zu­jąc pły­tę My napi­sał: “O kon­dy­cji wokal­nej pio­sen­kar­ki wła­ści­wie nie ma co wspo­mi­nać – nie od dzi­siaj wia­do­mo, że w tej kwe­stii zosta­wia ona dale­ko w tyle resz­tę pol­skiej kon­ku­ren­cji”. Elż­bie­ta Zapen­dow­ska, będą­ca nie­gdyś nauczy­ciel­ką wokal­ną pio­sen­kar­ki, powie­dzia­ła w jed­nym z wywia­dów: “Szko­da, że tak wiel­ki, świa­to­wy talent został zaprze­pasz­czo­ny. Ona powin­na zro­bić świa­to­wą karie­rę, mając takie warun­ki jakie ma, mając taką uro­dę, taki głos, taką wraż­li­wość muzycz­ną”.

O talen­cie Edy­ty Gór­niak pozy­tyw­nie wypo­wie­dzie­li się tak­że, m.in.: Karo­li­na Kor­win-Pio­trow­ska, Adam Szta­ba, Piotr Rubik, Mary­la Rodo­wicz, Jacek Cygan, Robert Janow­ski, Krzysz­tof Kraw­czyk, Ire­na San­tor, Sła­wo­mir Świe­rzyn­ski, Cze­sław Nie­men i David Foster.

Życie prywatne

Była zarę­czo­na z akto­rem Dariu­szem Kord­kiem, póź­niej zwią­za­na była z: dzien­ni­ka­rza­mi tele­wi­zyj­ny­mi Pio­trem Gem­ba­row­skim i Pio­trem Kraś­ką oraz z pre­ze­sem i redak­to­rem naczel­nym Radia ZET Rober­tem Kozy­rą.

27 mar­ca 2004 w Szpi­ta­lu Woje­wódz­kim w Łom­ży uro­dzi­ła syna Alla­na Karo­la, ze związ­ku z muzy­kiem Dariu­szem Kru­pą, któ­re­go poślu­bi­ła 11 listo­pa­da 2005. W kwiet­niu 2009 wyda­ła oświad­cze­nie, w któ­rym ogło­si­ła sepa­ra­cję w swo­im mał­żeń­stwie, w maju zakoń­czy­ła współ­pra­cę z mężem na sta­no­wi­sku mene­dże­ra, a w lip­cu ogło­si­ła koniec związ­ku. 24 lute­go 2010 w Sądzie Okrę­go­wym w War­sza­wie zakoń­czy­ła się spra­wa roz­wo­do­wa z jej powódz­twa.

Po roz­wo­dzie zwią­za­ła się z praw­ni­kiem Pio­trem Schram­mem. 27 czerw­ca 2014 poin­for­mo­wa­ła o zakoń­cze­niu ich czte­ro­let­nie­go związ­ku. Póź­niej zwią­za­ła się z ame­ry­kań­skim akto­rem Wil­lia­mem McKin­ney­em. W paź­dzier­ni­ku 2017 potwier­dzi­ła roz­sta­nie z part­ne­rem. Następ­nie zwią­za­ła się z kie­row­cą raj­do­wym Mate­uszem Zalew­skim. W listo­pa­dzie 2018 potwier­dzi­ła plot­ki o zakoń­cze­niu związ­ku, a tak­że wyzna­ła, że była z Zalew­skim w cią­ży, któ­ra zakoń­czy­ła się poro­nie­niem.

Od stycz­nia do wrze­śnia 2016 miesz­ka­ła w Kra­ko­wie, potem zamiesz­ka­ła na sta­łe w Los Ange­les. W 2018 ponow­nie zamiesz­ka­ła w Pol­sce.

Trasy koncertowe