Jan Castor
Muzyk

Jann Castor, Jan Castor właśc. Wie­sław Ruciń­ski, (ur. 27 czerw­ca 1954 we Wło­cław­ku, zm. 21 kwiet­nia 2016 w Los Ange­les) – pol­ski muzyk, wyko­naw­ca i kom­po­zy­tor, poeta.

W 1973 roku ukoń­czył III Liceum Ogól­no­kształ­cą­ce im. Marii Konop­nic­kiej we Wło­cław­ku. W dru­giej poło­wie lat 70. XX wie­ku, jako stu­dent che­mii UMK był lide­rem toruń­skie­go zespo­łu artroc­ko­we­go Res Publi­ca. W tym okre­sie Ruciń­ski two­rzył eks­pe­ry­men­tal­ne kom­po­zy­cje roc­ko­we, do któ­rych tek­sty czę­sto czer­pał z poezji świa­to­wej, np. Winds of May Jame­sa Joyce’a. Na pry­mi­tyw­nym, dostęp­nym w owych cza­sach w Pol­sce, sprzę­cie doko­ny­wał nagrań mik­su­jąc i nakła­da­jąc nagry­wa­ne przez sie­bie ścież­ki. Te nagra­nia pró­bo­wał samo­dziel­nie roz­po­wszech­niać na kase­tach. Po nagra­niu sin­gla w wytwor­ni Ton­press w Pol­sce, wyje­chał do Austra­lii, gdzie przez wytwór­nię BMG wydał 2 pły­ty CD: “Pre­ce­den­ce” oraz “Red Express”. Był nomi­no­wa­ny do Austra­lian Gram­my Awards (ARIA) za swo­ją twór­czość.

Wkrót­ce po wystę­pie Res Publi­ki w 1979 na ogól­no­pol­skim prze­glą­dzie “Muzy­ka Mło­dej Gene­ra­cji”, wio­sną 1980 Ruciń­ski porzu­cił zespół, któ­ry pod zmie­nio­ną nazwą Repu­bli­ka i kie­run­kiem nowe­go lide­ra Grze­go­rza Cie­chow­skie­go zmie­nił styl i roz­po­czął ogól­no­pol­ską karie­rę. Ruciń­ski wyemi­gro­wał z kra­ju, począt­ko­wo do Austra­lii, następ­nie do USA. Zajął się kom­po­no­wa­niem, głów­nie muzy­ki fil­mo­wej. W prze­my­śle fil­mo­wym dzia­łał tak­że jako pro­du­cent muzycz­ny i reży­ser dźwię­ku. Jest auto­rem Kon­cer­tu gita­ro­we­go na gita­rę jede­na­sto­stru­no­wą i orkie­strę. Był kon­sul­tan­tem muzycz­nym pol­skie­go Radia WAWa. Jego wier­sze w wyko­na­niu Kata­rzy­ny Figu­ry były przed­sta­wia­ne w Pol­sce w tele­wi­zji i w radio. Był ini­cja­to­rem Arti­stic Vita­min Foun­da­tion – fun­da­cji mają­cej na celu wspo­ma­ga­nie arty­stów w trud­nej sytu­acji życio­wej.

Zmarł 21 kwiet­nia 2016 w Los Ange­les. Pro­chy zmar­łe­go arty­sty spo­czę­ły na Cmen­ta­rzu Komu­nal­nym we Wło­cław­ku.