Jan “Ptaszyn” Wróblewski
Muzyk

Jan “Pta­szyn” Wró­blew­ski (ur. 27 mar­ca 1936 w Kali­szu) – pol­ski muzyk jaz­zo­wy, kom­po­zy­tor, aran­żer i dyry­gent, dzien­ni­karz i kry­tyk muzycz­ny.

Gra na sak­so­fo­nie teno­ro­wym i bary­to­no­wym. Zało­żył kil­ka zespo­łów i anga­żo­wał się w wie­le pro­jek­tów muzycz­nych. Od 1970 pro­wa­dzi w Pro­gra­mie III Pol­skie­go Radia autor­skie pro­gra­my jaz­zo­we, m.in. Trzy kwa­dran­se jaz­zu. Jest człon­kiem Aka­de­mii Muzycz­nej Trój­ki. Popu­la­ry­za­tor muzy­ki jaz­zo­wej w Pol­sce. Kom­po­no­wał rów­nież muzy­kę fil­mo­wą (Pan Ana­tol szu­ka milio­na, Niech żyje miłość) oraz pio­sen­ki, wyko­ny­wa­ne m.in. przez Ewę Bem, Łucję Prus, Mary­lę Rodo­wicz i Andrze­ja Zauchę. Two­rzył kon­cer­ty sym­fo­nicz­ne. Nagrał kil­ka­na­ście albu­mów autor­skich, brał udział w nagra­niu kil­ku­dzie­się­ciu innych płyt.

Życiorys

Jan Wró­blew­ski pocho­dzi z rodzi­ny adwo­kac­kiej. Edu­ka­cję pod­sta­wo­wą ode­brał w Szko­le Pod­sta­wo­wej nr 4 im. Eli­zy Orzesz­ko­wej. W 1952 ukoń­czył I Liceum Ogól­no­kształ­cą­ce im. Ada­ma Asny­ka w Kali­szu. Rów­no­le­gle do nauki w liceum kształ­cił się w Pod­sta­wo­wej Szko­le Muzycz­nej w Kali­szu, gdzie uczył się gry na for­te­pia­nie, klar­ne­cie i trąb­ce. W tym cza­sie grał w kali­skim zespo­le jaz­zu tra­dy­cyj­ne­go.

Stu­dio­wał na wydzia­le Mecha­ni­za­cji Rol­nic­twa Poli­tech­ni­ki Poznań­skiej, a następ­nie w Pań­stwo­wej Wyż­szej Szko­le Muzycz­nej w Kra­ko­wie. Pod­czas stu­diów w Pozna­niu zało­żył wła­sny zespół, współ­pra­co­wał też z Kwin­te­tem Jerze­go Milia­na. W 1956 roku zapro­szo­no go do for­ma­cji Krzysz­to­fa Kome­dy. W Sek­ste­cie Kome­dy grał na sak­so­fo­nie bary­to­no­wym. Występ z tą gru­pą był dla nie­go pro­fe­sjo­nal­nym debiu­tem; zagra­li na kon­cer­cie pod­czas otwar­cia poznań­skie­go ośrod­ka Tele­wi­zji Pol­skiej, a następ­nie (1956–57) na festi­wa­lach jaz­zo­wych w Sopo­cie.

Za punkt prze­ło­mo­wy w karie­rze Jana Wró­blew­skie­go uwa­ża się prze­słu­cha­nie prze­pro­wa­dzo­ne latem 1958 przez Geo­r­ge Weina (ame­ry­kań­skie­go pro­mo­to­ra jaz­zu), w wyni­ku któ­re­go został on zaan­ga­żo­wa­ny do orkie­stry Inter­na­tio­nal New­port Band i jako pierw­szy pol­ski jazz­man oraz jedy­ny z kra­jów zza tzw. żela­znej kur­ty­ny wystą­pił na festi­wa­lu jaz­zo­wym w New­port (USA). Występ tej gru­py został zare­je­stro­wa­ny w fil­mie ”Jazz on Sum­me­r’s Day.

Po tym kon­cer­cie wystę­po­wał w wie­lu mia­stach Sta­nów Zjed­no­czo­nych, a następ­nie w Euro­pie, Indiach, Afry­ce i Azji. W 1964 roku wystą­pił z wła­snym kwar­te­tem w odcin­ku spe­cjal­nym nie­miec­kie­go pro­gra­mu tele­wi­zyj­ne­go Jazz – gehört und gese­hen (pro­gram pt. Jazz in Poland w reż. Janu­sza Majew­skie­go pre­zen­to­wał doko­na­nia naj­waż­niej­szych wyko­naw­ców kra­jo­wej sce­ny jaz­zo­wej).

W latach 1968–78 kie­ro­wał Stu­diem Jaz­zo­wym Pol­skie­go Radia. Współ­pra­ca z Wil­li­sem Cono­ve­rem (popu­la­ry­za­to­rem Jaz­zu w Radio Music USA) zaowo­co­wa­ła powsta­niem audy­cji 3 kwa­dran­se jaz­zu, któ­rą pro­wa­dzi nie­prze­rwa­nie od 1970 roku.

Był zało­ży­cie­lem lub też włą­czał się do licz­nych zespo­łów, z któ­rych waż­niej­sze to:

Kom­po­no­wał też muzy­kę fil­mo­wą oraz dłuż­sze utwo­ry:

Reali­zo­wał też pro­gra­my tele­wi­zyj­ne (Jan Pta­szyn Wró­blew­ski pre­zen­tu­je). Lan­so­wał też mło­dych adep­tów jaz­zu na wie­lu warsz­ta­tach muzycz­nych w kra­ju i za gra­ni­cą.

Wyróżnienia i nagrody

Dyskografia (wybór)

Upamiętnienie