Jarosław Kukulski
Muzyk

Jaro­sław Kazi­mierz Kukul­ski, pseu­do­nim “Robert Kir­lej” (ur. 25 maja 1944 we Wrze­śni, zm. 13 wrze­śnia 2010 w War­sza­wie) – pol­ski kom­po­zy­tor.

Dzieciństwo i edukacja

Syn Marii i Kazi­mie­rza Kukul­skich. Uro­dził się we Wrze­śni, w ofi­cy­nie domu przy ul. Kościel­nej 9. Ukoń­czył Liceum Muzycz­ne w Pozna­niu i stu­dia na Wydzia­le Instru­men­tal­nym Pań­stwo­wej Wyż­szej Szko­ły Muzycz­nej w Pozna­niu w kla­sie obo­ju.

Kariera

Przez pewien czas grał jazz w zespo­łach dixie­lan­do­wych. W 1968 roku na II Festi­wa­lu Pio­sen­ki Żoł­nier­skiej w Koło­brze­gu otrzy­mał nagro­dę MON za pio­sen­kę Zaślu­bi­no­wy pier­ścień. W tym samym roku sta­nął na cze­le instru­men­tal­no-wokal­nej gru­py Wagan­ci, któ­rej solist­ką w 1969 roku zosta­ła Anna Jan­tar. Wsku­tek czę­stych zmian per­so­nal­nych, Kukul­ski roz­wią­zał gru­pę i sku­pił się na karie­rze solo­wej żony.

W latach 70. był auto­rem naj­więk­szych suk­ce­sów Anny Jan­tar, to dla niej napi­sał takie prze­bo­je jak “Naj­trud­niej­szy pierw­szy krok”, “Tyle słoń­ca w całym mie­ście”, “Moje jedy­ne marze­nie”. Po śmier­ci pio­sen­kar­ki kom­po­no­wał dla cór­ki Nata­lii i wie­lu innych zna­nych pol­skich arty­stów: Ire­ny Jaroc­kiej, Ele­ni, Krzysz­to­fa Kraw­czy­ka, Hali­ny Frąc­ko­wiak, Anny Ger­man, Krzysz­to­fa Cwy­na­ra, Feli­cja­na Andrzej­cza­ka, Jolan­ty Arnal, Bogu­sła­wa Meca, Bog­da­ny Zagór­skiej, Jadwi­gi Strze­lec­kiej i dla dru­giej żony, Moni­ki Borys. Współ­pra­co­wał z naj­więk­szy­mi pol­ski­mi tek­ścia­rza­mi: przede wszyst­kim z Janu­szem Kon­dra­to­wi­czem, Mar­kiem Dut­kie­wi­czem, Bog­da­nem Ole­wi­czem, Andrze­jem Kury­łą.

W 1976 r. w ple­bi­scy­cie popu­lar­no­ści “Pano­ra­my” zajął pierw­sze miej­sce w kate­go­rii aran­że­rów i dru­gie w kate­go­rii kom­po­zy­to­rów. W dwóch następ­nych latach był na miej­scach 4–5. Zasia­dał w jury Festi­wa­lu Pio­sen­ki Radziec­kiej w Zie­lo­nej Górze.

Był tak­że kom­po­zy­to­rem muzy­ki do fil­mów: Nie zaznasz spo­ko­ju (1977), Dia­bel­skie szczę­ście (1985), Kome­dian­ci z wczo­raj­szej uli­cy (1986), Pan Samo­cho­dzik i nie­sa­mo­wi­ty dwór (1987). Pod koniec lat 90., na ante­nie TVP Polo­nia był nada­wa­ny cyklicz­ny pro­gram, poświę­co­ny twór­czo­ści wybit­nych arty­stów, głów­nie kom­po­zy­to­rów i auto­rów tek­stów pt. “Z archi­wum i pamię­ci”. Jaro­sła­wo­wi Kukul­skie­mu zosta­ły poświę­co­ne trzy odcin­ki tego pro­gra­mu.

Z oka­zji 35-lecia pra­cy kom­po­zy­tor­skiej w 2005 r. uka­za­ła się pły­ta Moje Pio­sen­ki z jego naj­więk­szy­mi prze­bo­ja­mi.

Choroba i śmierć

Kukul­ski od 10 lat cier­piał na tęt­nia­ka aor­ty brzusz­nej. W maju 2010 w kli­ni­ce w Norym­ber­dze prze­szedł ope­ra­cję wsz­cze­pie­nia stent­gra­ftu. Zmarł 13 wrze­śnia 2010 w War­sza­wie.

Pogrzeb Jaro­sła­wa Kukul­skie­go odbył się 20 wrze­śnia 2010 w koście­le św. Marii Mag­da­le­ny w War­sza­wie. Kom­po­zy­tor został pocho­wa­ny w rodzin­nym gro­bow­cu, obok swo­jej pierw­szej żony, Anny Jan­tar (zmar­łej w 1980), na cmen­ta­rzu Waw­rzy­szew­skim.