Maria Pomianowska
Muzyk

Maria Pomia­now­ska (ur. 26 czerw­ca 1961 w War­sza­wie) – pol­ska instru­men­ta­list­ka, woka­list­ka i peda­gog — pro­fe­sor­ka Aka­de­mii Muzycz­nej w Kra­ko­wie; dok­tor hab. sztuk muzycz­nych, kom­po­zy­tor­ka, gra­ją­ca mię­dzy inny­mi na saran­gi, suce bił­go­raj­skiej, wio­lon­cze­li. Zało­ży­ciel zespo­łów Raga San­git, Zespół Pol­ski, San-Nin Trio i Arcus Polo­niae.

Twórczość

Absol­went­ka Aka­de­mii Muzycz­nej w War­sza­wie w kla­sie wio­lon­cze­li (1992). Jest uczniem Ram Naray­an z Indii w grze na saran­gi. Pro­wa­dzi stu­dia nad tech­ni­ka­mi gry na instru­men­tach muzycz­nych Azji, podró­żu­jąc do Indii, Chin, Korei, Japo­nii oraz na Bli­ski Wschód. Zaj­mu­je się tak­że poszu­ki­wa­nia­mi i rekon­struk­cją tech­nik gry daw­nych pol­skich instru­men­tów stru­no­wych suka bił­go­raj­ska, fidel płoc­ka i innych.

W latach 80. zało­ży­ła wraz ze swo­im ówcze­snym mężem Jerzym Pomia­now­skim gra­ją­cym na tabli pierw­szy pol­ski zespół gra­ją­cy kla­sycz­ną muzy­kę indyj­ską Raga San­git (1984–1989). Powsta­ła wte­dy rów­nież dzię­ki niej sek­cja muzy­ki poza­eu­ro­pej­skiej na war­szaw­skiej Aka­de­mii Muzycz­nej. W ramach jej dzia­łań do Pol­ski przy­jeż­dża­li wir­tu­ozi gry na instru­men­tach z Indii, Japo­nii i Ira­nu, gra­jąc kon­cer­ty i pro­wa­dząc warsz­ta­ty muzycz­ne.

Rów­no­le­gle artyst­ka roz­wi­ja­ła zain­te­re­so­wa­nia pol­ską muzy­ką ludo­wą. Powstał wte­dy Zespół Pol­ski, któ­ry się­gał do tra­dy­cji daw­nych stru­no­wych instru­men­tów kola­no­wych oraz do XIX wiecz­nych zapi­sów Oska­ra Kol­ber­ga. W skła­dzie zespo­łu gra­ły skrzyp­ce żło­bio­ne, pisz­czał­ki, dudy, lira kor­bo­wa, cym­ba­ły, basy i bęb­ny.

Maria Pomia­now­ska przez kil­ka lat miesz­ka­ła w Japo­nii, gdzie pro­wa­dzi­ła inten­syw­ną dzia­łal­ność muzycz­ną. Przy­go­to­wa­ła tam­że sze­reg pro­gra­mów dla japoń­skiej tele­wi­zji NHK, pisa­ła muzy­kę do fil­mów, kon­cer­to­wa­ła na dwo­rze cesar­skim. W 2000 na zle­ce­nie świa­to­wej sła­wy wio­lon­cze­li­sty Yo-Yo Ma skom­po­no­wa­ła kil­ka utwo­rów, któ­re następ­nie wspól­nie z nim oraz Micha­łem Kulen­tym i Toma­szem Sobań­cem wyko­na­ła na Festi­wa­lu Kul­tu­ry Azja­tyc­kiej w Nii­ga­ta w ramach pro­jek­tu “Silk Road”.

Po powro­cie do Pol­ski współ­pra­co­wa­ła z muzy­ko­lo­giem Ewą Dah­lig i z lut­ni­kiem Andrze­jem Kucz­kow­skim.

Kolej­nym pro­jek­tem artyst­ki (2010) była pły­ta i cykl kon­cer­tów Cho­pin na 5 kon­ty­nen­tach, któ­re­go kon­cep­tem jest połą­cze­nie muzy­ki Fry­de­ry­ka Cho­pi­na z aran­ża­cja­mi na instru­men­ty etnicz­ne w ramach muzy­ki tra­dy­cyj­nej z pię­ciu kon­ty­nen­tów.

W 2010 uzy­ska­ła sto­pień dok­to­ra sztuk muzycz­nych na Aka­de­mii Muzycz­nej w Kra­ko­wie za pra­cę zaty­tu­ło­wa­ną “Rekon­struk­cja tech­ni­ki wyko­naw­czej na histo­rycz­nych fide­lach kola­no­wych a nowe war­to­ści sono­ry­stycz­ne”.

28 lute­go 2011 po kon­cer­cie pt. Cho­pin na 5 kon­ty­nen­tach w Teatrze Wiel­kim w War­sza­wie otrzy­ma­ła Pasz­port Cho­pi­na, pre­sti­żo­wą nagro­dę przy­zna­wa­ną przez Biu­ro Obcho­dów CHOPIN 2010 i wyko­na­ną przez Pol­ską Wytwór­nię Papie­rów War­to­ścio­wych SA dla naj­wy­bit­niej­szych arty­stów zwią­za­nych z twór­czo­ścią Fry­de­ry­ka Cho­pi­na.

6 lip­ca 2011, pod­czas uro­czy­sto­ści w Mini­ster­stwie Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go ode­bra­ła z rąk wice­mi­ni­stra Pio­tra Żuchow­skie­go Brą­zo­wy Medal “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis” za cało­kształt dzia­łal­no­ści arty­stycz­nej, w szcze­gól­no­ści doty­czą­cej rekon­struk­cji daw­nych pol­skich instru­men­tów i utwo­rów. Za wybit­ny wkład arty­stycz­ny w roz­wój wspól­no­ty lokal­nej i pro­mo­cję Mazow­sza w Pol­sce i na świe­cie dnia 27 listo­pa­da 2011 otrzy­ma­ła z rąk Ada­ma Stru­zi­ka Nagro­dę Mar­szał­ka Woje­wódz­twa Mazo­wiec­kie­go a 28 listo­pa­da z rąk pre­zy­den­ta RP Bro­ni­sła­wa Komo­row­skie­go Srebr­ny Krzyż Zasłu­gi. W 2016 zosta­ła wyróż­nio­na Nagro­dą Kul­tu­ral­ną Woje­wódz­twa Lubel­skie­go.

W 2019 zosta­ła odzna­czo­na Srebr­nym Meda­lem “Zasłu­żo­ny Kul­tu­rze Glo­ria Artis”.

Od 2006 roku zasia­da w radzie pro­gra­mo­wej War­szaw­skie­go Festi­wa­lu Skrzy­żo­wa­nie Kul­tur, a od 2011 r. jest dyrek­to­rem arty­stycz­nym festi­wa­lu.

Od 2011 współ­pra­cu­je z Anną Marią Jopek, two­rzy rów­nież uni­ka­to­we pro­gra­my muzycz­ne wraz z muzy­ka­mi arab­ski­mi i paki­stań­ski­mi, orga­ni­zu­jąc i two­rząc mię­dzy­kul­tu­ro­we pro­jek­ty muzycz­ne w Azji i Afry­ce. W 2012 roku wyda­ła w Paki­sta­nie nagra­ną wraz z muzy­ka­mi paki­stań­ski­mi pły­tę pt. ”Poland-Paki­stan. Sound from two con­ti­nents” oraz DVD nagra­ne z arty­sta­mi arab­ski­mi i wyda­ne w Tune­zji pt. ”Rawa­bit-Wię­zy”. W roku 2012 wyda­ła rów­nież pierw­szą w histo­rii Pol­ski a dru­gą na świe­cie mono­gra­ficz­ną pły­tę z muzy­ką Tekli Bąda­rzew­skiej, twór­czy­ni hitu salo­no­we­go, sprze­da­ne­go w XIX wie­ku w milio­nie egzem­pla­rzy na wszyst­kich kon­ty­nen­tach. W 2013 r. stwo­rzy­ła zespół Luto­Sło­wia­nie, któ­ry pre­zen­tu­je związ­ki muzy­ki Witol­da Luto­sław­skie­go z pol­ską muzy­ką ludo­wą. W tym samym roku wyda­ła tak­że pły­tę z Wło­dzi­mie­rzem Kinior­skim zaty­tu­ło­wa­ną “Dwu­gło­wy smok”.

W trak­cie swej karie­ry muzycz­nej kon­cer­to­wa­ła w Bel­gii, Austrii, Niem­czech, Fran­cji, Cze­chach, Buł­ga­rii, na Taj­wa­nie, Japo­nii, Ira­nie (sty­czeń 2015). Pro­wa­dzi wykła­dy, warsz­ta­ty muzycz­ne w kra­ju i za gra­ni­cą, pro­mu­je mło­de zespo­ły i muzy­ków.