Winicjusz Chróst
Muzyk

Wini­cjusz Chróst (ur. 23 paź­dzier­ni­ka 1952, zm. 28 mar­ca 2020) – pol­ski gita­rzy­sta, mul­tiin­stru­men­ta­li­sta, kom­po­zy­tor i reali­za­tor nagrań, zało­ży­ciel stu­dia nagra­nio­we­go swo­je­go imie­nia.

Życiorys

W 1971 zade­biu­to­wał jako gita­rzy­sta w zespo­le Sys­tem, któ­ry zwią­za­ny był z klu­bem klu­bem stu­denc­kim Sto­do­ła. W 1974 dołą­czył do zespo­łu Tade­usza Nale­py – Bre­ako­ut, z któ­rym nagrał album Kamie­nie (1974). Przez wie­le lat współ­pra­co­wał z Big Ban­dem Pol­skie­go Radia pod kie­row­nic­twem Andrze­ja Trza­skow­skie­go.

Jako czło­nek zespo­łu lub muzyk sesyj­ny brał udział w nagra­niach radio­wych i pły­to­wych, m.in. Gru­py Orga­no­wej Krzysz­to­fa Sadow­skie­go, Piotr Figiel Ensem­ble, Anny Jan­tar, Macie­ja Zemba­te­go, Urszu­li Sipiń­skiej, Ali­cji Majew­skiej, Mula­tu Astat­ke, K. Mar­tin, gru­py Jaj­co i gigan­ci, Wal­de­ma­ra Kulecz­ki i Danu­ty Stan­kie­wicz. Napi­sał rów­nież wszyst­kie pio­sen­ki na pły­tę Ewy Bem I co z tego masz?.

Wystą­pił w roli epi­zo­dycz­nej jako muzyk zespo­łu Krzyk w fil­mie muzycz­nym Paw­ła Kar­piń­skie­go To tyl­ko Rock (1983). Jego związ­ki z kine­ma­to­gra­fią obej­mu­ją jed­nak tak­że wyko­na­nie muzy­ki do fil­mów Ukry­ty w słoń­cu (1980) i Mar­co­we mig­da­ły (1989), a tak­że reali­za­cję nagrań do fil­mów Spo­sób na Alcy­bia­de­sa i Spo­na (odpo­wied­nio – 1997 i 1998). Współ­two­rzył też ścież­kę dźwię­ko­wą (par­tie gita­ry) do fil­mu W pusty­ni i w pusz­czy z 1973, z muzy­ką Andrze­ja Korzyń­skie­go.

W 1989 zało­żył pro­fe­sjo­nal­ne Stu­dio Wini­cju­sza Chró­sta w Sule­jów­ku, któ­re­go był wła­ści­cie­lem i reali­za­to­rem nagrań, w któ­rym powsta­ło wie­le prze­bo­jów muzy­ki roc­ko­wej i jaz­zo­wej. Nagry­wa­li tu arty­ści, tacy jak Kult, Kasia Kowal­ska, Lady Pank, Oddział Zamknię­ty, Per­fect, T.Love, Osjan, Dezer­ter, Wil­ki, Grze­gorz Cie­chow­ski, Repu­bli­ka, Kay­ah, Bre­ako­ut, Ira, Moni­ka Brod­ka, Beata Kozi­drak, Mary­la Rodo­wicz, Robert Choj­nac­ki, Blue Café, Papa Dan­ce, Woj­ciech Gąs­sow­ski, Teatr Muzycz­ny “Roma”, Doda, Krzysz­tof Her­dzin, Woj­ciech Karo­lak, Sta­ni­sław Soy­ka, Krzysz­tof Ście­rań­ski czy Leszek Moż­dżer, a tak­że mię­dzy­na­ro­do­wi muzy­cy jak Reg­gie Wooten, Paul Wer­ti­co, czy Mula­tu Astat­ke. Powsta­ło tu wie­le nagrań oraz prze­bo­jów, mię­dzy inny­mi “Oło­wia­na kula” (1994) Per­fec­tu, “Chło­pa­ki nie pła­czą” (1997) T.Love, “Baś­ka” (2002) i “Here I Am” (2003)Wilków czy “Czas nie będzie cze­kał” (2008) Blue Café.

W dru­giej poło­wie lat 90. XX wie­ku nagrał wie­le płyt wie­lu gwiazd pol­skiej estra­dy, któ­re wyda­wał, pra­cu­jąc wów­czas jako A&R w Poly­Gram Pol­ska / Uni­ver­sal Music Pol­ska. Pró­bo­wał zre­ali­zo­wać pro­jekt, któ­re­go wyni­kiem mia­ła być jego autor­ska pły­ta.

W 2014, po 40 latach powró­cił do zespo­łu Bre­ako­ut.

Wystą­pił jako muzyk sesyj­ny na pły­tach:

Zmarł 28 mar­ca 2020, został pocho­wa­ny 1 kwiet­nia na cmen­ta­rzu w Sule­jów­ku